-
-
237 m
81 m
0
15
31
61,06 km

37 maal bekeken, 5 maal gedownload

nabij 's-Gravenvoeren, Flanders (Belgique)

fietsroute voeren gulpen
Waypoint

Nagelboom van 's-Gravenvoeren

Deze Nagelboom of Pijnboom werd boom van het jaar in 2015. De Voerense nagelboom - een paardenkastanje die vol verroeste spijkers zit - dong tevens mee naar de titel van 'Europese boom van het jaar'. Deze verkiezing wordt jaarlijks opgezet door 'EPA', een Tsjechische milieuorganisatie. Een team van lokale experts, een 12-koppige jury, koos voor België uiteindelijk unaniem voor deze nagelboom in 's Gravenvoeren: een eerder anonieme paardenkastanje, ware het niet dat de schors vol spijkers zit.

Auteur: Dromos
Meer informatie
Waypoint

Hoogstamboomgaarden

De boerenboomgaard was het traditionele type boomgaard in Zuid-Limburg. Dit waren aanplantingen van fruitbomen in percelen vlakbij de boerderij waarop ook vee geweid werd. De dieren zorgen voor een natuurlijke bemesting van het gras onder de bomen. De boomgaarden waren niet monotoon, maar juist heel divers en de verschillende soorten bomen stonden ook vrij ver van elkaar. De opbrengst was laag en de productie was volledig bestemd voor de lokale markt. In de tweede helft van de 19e eeuw ontstonden weideboomgaarden. Niet langer lagen de boomgaarden rondom de dorpen, maar nu werden uitgestrekte, afgelegen percelen met fruitbomen beplant. Rond 1880 begon het onderhoud van de boomgaarden meer aandacht te krijgen. Oude, dode bomen werden met wortel en al gerooid en maakten plaats voor jonge exemplaren. Door de bemesting met kunstmest verbeterde de opbrengst en er kwamen ook allerlei chemische bestrijdingsmiddelen op. Na 1960 begon de teruggang van de hoogstamboomgaarden, dit had te maken met diverse factoren. Het plukken van het fruit in de hoogstamboomgaarden was arbeidsintensief en bracht dus hoge plukkosten met zich. Bovendien was het het aanbod aan fruitsoorten beperkt en was de omvang van de meeste boomgaarden te gering om tot een rendabele exploitatie te komen. Grootschalige laagstamboomgaarden kwamen steeds meer in de mode. Deze lagen ook niet meer in de nabijheid van de dorpen, maar op de plateau´s en op flauwe hellingen met dikke lössbodems, waar de bomen dieper konden wortelen.

Auteur: Biker
Meer informatie
Waypoint

Banholt

Banholt is een dorp in de Nederlandse gemeente Eijsden-Margraten, in het zuiden van de provincie Limburg. Het dorp heeft 1004 inwoners. Bij Banholt hoort ook de buurtschap Terhorst.
Het dorp is gesitueerd op het Plateau van Margraten op een hoogte van ongeveer 180 meter. Nabij het dorp ligt de Banholterheide, ook wel Eiland van Banholt genoemd, omdat het ooit tussen twee Maasarmen lag. De rivier nam de zachte aarde rondom mee, maar kreeg geen greep op het hardere gesteente, dat als 'eiland' achterbleef. Duizenden jaren geleden werd er vuursteen gedolven. Het gebied functioneerde in de jaren 1930 als kiezelgroeve en werd later als vuilnisstortplaats gebruikt. In 2013 is het gebied opgeknapt en is er een informatiebord geplaatst. Ook zal de oorspronkelijk begroeiing worden hersteld.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Waypoint

Sint Gerlachuskerk

Sint Gerlachuskerk, Banholt Banholt behoorde vanoudsher tot de parochie Mheer. Toen de kerk van Mheer herbouwd moest worden in 1872, wensten de inwoners van Banholt dat deze herbouw halverwege de weg Mheer-Banholt zou plaatsvinden. Toen dat niet geschiedde, besloten zij een eigen kerkgebouw te bouwen, bedoeld als een van Mheer onafhankelijke rectoraatskerk. In 1874 werd met de bouw begonnen. Men bakte zelf de lemen brikken, gewonnen op de Banneterheide. Er kwam ook geen architect aan te pas. De bouwkundige Jonkergouw uit Meerssen en aannemer Prevoo uit Margraten bouwden een kerk naar voorbeeld van de kerk van Berneau in België in een vereenvoudigde classicistische stijl. De eerste steen werd gelegd in 1874 door de grootste weldoener van de kerk: Hendrik Bastings. Na hem offerden veel andere dorpsgenoten. Op 28 december 1876 werd de kerk door de toenmalige deken van Gulpen ingezegend. Maar de afscheiding van Mheer ging niet zonder slag of stoot. Bisschop, graaf en pastoor weigerden de kerk van Banholt te bedienen en er ontstond het 'Banholter Schisma', dat officieel duurde tot 1881. Van 1877 tot 1881 werden er geen missen gelezen en moest men zich behelpen met lekenbediening en de hulp van een oud-katholiek priester. In 1881 werd de ruzie bijgelegd en werd Banholt een zelfstandig rectoraat onder de parochie Mheer. In 1922 werd een onopvallend klokkentorentje vervangen door de huidige bakstenen toren naar plannen van Nic. Ramakers. In 1937 werd Banholt een parochie. De achtste rector August Rohs werd de eerste pastoor van Banholt.

Auteur: Eijsden-Margraten
Meer informatie
Waypoint

Viaduct over gulpdal

Gebouwd in 1924, liep het grote tramviaduct over het dal van de Gulp ter hoogte van de voormalige forellenkwekerij in Euverem, om vervolgens nabij de huidige Woutergraafsweg in het dal aan te komen. Het viaduct was onderdeel van het traject Gulpen-Margraten. Komende vanaf het station van Gulpen liep de tramlijn langs de locomotievenloods (over wat nu de Tramweg heet) richting het zuidwesten. Aan de westzijde van de Gulpenerberg (bij het huidige zwembad Mosaqua) liep de trambaan tussen de parallelle Landsraderweg en Molenweg/Pesakerweg om aldaar geleidelijk een steeds hoger talud (zo'n 700 meter lang) op te rijden aan de zuidwest- en zuidzijde van kasteel Neubourg. Het uiteinde van dit talud vormde het oostelijke landhoofd van de 612 meter lange overspanning bestaande uit 51 brugdelen, rustend op 50 stalen pijlers op een betonnen fundering. Het Gulpdalviaduct had een hoogte die varieerde van 8,5 tot 17 meter en moest het hoogteverschil tussen beide uiteinden overbruggen. Dit viaduct overspande in een vrij sterke boog het Gulpdal met de Gulp en doorkruiste Euverem ter hoogte van de viskwekerij. Het westelijke landhoofd lag in Euverem ten noordoosten van het tegenwoordige bungalowpark aan het uiteinde van een talud van ongeveer een halve kilometer lang. In het talud lag halverwege een poort zodat veldwegen de tramlijn konden kruisen.

Auteur: Michel
Meer informatie
Waypoint

Kasteel Neubourg

Ten zuiden van Gulpen, op de linkeroever van de Gulp, ligt een imposant kasteel. De naam hiervan wordt sinds 1300 in de archieven vermeld als Nieuwenborgh of Neubourg. Deze naam suggereert dat er een oudere burcht in de buurt moet hebben gestaan. Waarschijnlijk heeft dat kasteel op de motte, de Burggraaf ten noorden van Gulpen, gestaan.

Tussen 1636 en 1644 werd het L-vormige kasteel tot een nieuw U-vormig kasteel omgebouwd. Ook in de achttiende eeuw werd er nog gesloopt en gebouwd. In die tijd verdween de gehele oostvleugel en was er van de U-vorm niets meer over. Maar een eeuw later werd die vleugel opnieuw gebouwd. Het geheel was oorspronkelijk omgracht, maar een groot deel hiervan is in de negentiende eeuw gedempt.




Auteur: Visit Zuid-Limburg
Meer informatie
Waypoint

Gulpener Bierbrouwerij

Gulpener Bierbrouwerij BV is een zelfstandige familiebrouwerij uit Gulpen in de Nederlandse provincie Limburg.
De brouwerij werd in 1825 opgericht door Laurens Smeets onder de naam Gulpener Bierbrouwerij de Gekroonde Leeuw. Op 14 september 1826 werd het eerste bovengistend bier afgeleverd.
In 1840 erfde zijn zoon Jan Michiel Smeets de brouwerij. Nadat deze zich terugtrok uit het familiebedrijf werd het bedrijf voortgezet door zijn zonen Guillaume en Edmond en zijn schoonzoon Jean Renier Eduard Rutten. In 1896 startten deze drie een vennootschap onder de firmanaam “E.Smeets”.
Vanaf 1902 kwam Paul Rutten zijn vader in de zaak bijstaan en in 1922 werd de vennootschap ontbonden. De brouwerij werd uiteindelijk voortgezet door Paul Rutten onder de naam Rutten's Bierbrouwerij De Zwarte Ruiter. De naam De Zwarte Ruiter kwam enige tijd in handen van een onroerend goed-magnaat. Op 10 december 1931 bracht Paul Rutten alles in een N.V. onder, “N.V. Gulpener Bierbrouwerij, Distilleerderij en Azijnfabriek.” Later kocht men de naam De Zwarte Ruiter terug en gebruikte men deze brouwerijnaam op het bier Mestreechs Aajt. Intussen was de brouwerij in Gulpen in 1913, vlak voor de Eerste Wereldoorlog, uitgebreid en omgebouwd, zoals vele brouwerijen in Nederland omdat men voortaan ondergistend bier wilde gaan produceren.
In 1947 werd Paul Rutten opgevolgd door zijn zoon Paul Rutten . De brouwerij werd vernieuwd met onder andere een volautomatisch brouwhuis , een nieuwe azijnfabriek, een distilleerderij met centraal magazijn en een wijnhal. In de periode 1978-1979 vond een grote reorganisatie plaats waarbij de B.V. Gulpener Azijn- en Mosterdfabriek en de B.V. Gulpener Bierbrouwerij onafhankelijk van elkaar hun werkzaamheden voortzetten. Paul Rutten volgde op 27 juni 1980 zijn vader op.
Sinds 1995 bezit de Grolsche Bierbrouwerij een belang van 15% in de Gulpener Bierbrouwerij. Doordat de nakomelingen van Paul Rutten geen interesse hadden om het familiebedrijf over te nemen werd vanaf 1 augustus 2003 marketingmanager John Halmans aangesteld als algemeen directeur van de Gulpener Bierbrouwerij. In 2003 waren er 80 medewerkers in dienst. Per 2012 is Jan-Paul Rutten, zoon van Paul Rutten , toch in de brouwerij gestart, hij zal in 2015 de functie van algemeen directeur overnemen.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Waypoint

Brand Bierbrouwerij

Brand te Wijlre is mogelijk de oudste bierbrouwerij van Nederland. De brouwer beweert dat er sinds 1340 in Wijlre bier wordt gebrouwen; deze bewering is echter foutief.
Het Kleerbuch dess Gerichts und Freiherlichkeit Wyler dateert uit het eerste kwart van de 15e eeuw, waarschijnlijk omstreeks 1420. Het beschrijft de rechten en plichten van de dorpsheer van de heerlijkheid Wijlre. Het is een plechtige bevestiging van zeer oude rechten.


Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Waypoint

Wijlre

Wijlre is een voormalige gemeente in Nederlands Zuid-Limburg, die bestond uit het gelijknamige dorp met de gehuchten en buurtschappen Etenaken, Berghof, Cartils, Kapolder, Keutenberg, Elkenrade, Scheulder, Wolfshuis, Stokhem, Beertsenhoven en Schoonbron. In 1982 werd de gemeente verdeeld over de nieuwe gemeenten Margraten en Gulpen. De gemeente Gulpen ging in 1999 weer op in de gemeente Gulpen-Wittem en de gemeente Margraten in Eijsden-Margraten. Schoonbron ging in 1982 over naar de gemeente Valkenburg aan de Geul en Scheulder naar de gemeente Margraten.
Wijlre grensde aan de gemeentes: Gulpen, Margraten, Bemelen, Valkenburg-Houthem, Klimmen, Voerendaal en Wittem.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Waypoint

Kruisberg*

De Kruisberg kan van twee kanten beklommen worden, vanuit Eys en vanuit Wahlwiller. De klim vanuit Wahlwiller is het meest bekend, omdat die in de finale van de Amstel gold Race steeds weer een belangrijke rol speelt. De helling is ruim 700 meter lang met een steil stuk van meer dan 12%. Gemiddeld is de stijging 8,3%.

Auteur: Hago Limburgs Mooiste
Meer informatie
Waypoint

Graftenlandschap

Het terrassenlandschap ten noorden van Wahlwiller is wereldberoemd om zijn graften. Eeuwen geleden, toen de boeren hier de steile hellingen wilden bebouwen, legden ze terrassen aan. Om te voorkomen dat de kopkant van de akker zou wegspoelen, werden haaks op de helling een paar voren gegraven. De grond bleef braak liggen waardoor er struiken opschoten en een natuurlijke dijk ontstond. Graven in het Limburgs is graoven en graoft werd graft. Mooi is het in elk geval; dit Hollands rijstlandschap.

Auteur: Natuurmagazine Roots
Meer informatie
Waypoint

Sint-Cunibertuskerk

De Cunibertuskerk in Wahlwiller in de Nederlandse provincie Limburg is gewijd aan de heilige Cunibertus. Delen van de kerk stammen uit de 12e eeuw. In 1215 schonk Hendrik III van Limburg, het patronaatsrecht van de kerken van Mechelen en Wahlwiller aan de Johannieters van Mechelen. De Johannieters waren aansprakelijk voor het onderhoud van de kerk. Uit een visitatierapport uit 1624 blijkt echter dat de kerk van Wahlwiller zo bouwvallig is dat zij wel een schuur lijkt: geen vloer, geen glas meer in de vensters en van binnen volstrekt verwaarloosd. Het allerheiligste werd dan ook in de kerk van Mechelen bewaard. In 1635 bepaalde de rechter dat de Johannieters de kerk moesten repareren en zorg dragen voor een eigen pastoor voor de kerk. In het midden de 17e eeuw werd de kerk verhoogd waarbij van baksteen gebruik werd gemaakt. Het verschil met het oudste van het schip dat in kalksteen is uitgevoerd en uit de 12e eeuw stamt is ook nu nog goed te zien.
Ondanks de renovatie halverwege de 17e eeuw is de kerk aan het begin van de 18e eeuw opnieuw in een bouwvallige toestand. Een visitatierapport uit 1712 geeft aan dat er geen sacristie is en de dakbedekking aan een kant geheel is verdwenen waardoor de muren kunnen worden aangetast. In de jaren dertig van de 18e eeuw hebben er meerdere reparaties plaatsgevonden. In 1939 werd het koor vergroot tot een driebeukig koor en werd het westelijke toegangsportaal gebouwd. In 1946 heeft Aad de Haas het interieur van schilderingen voorzien. Zestien kruiswegstaties geschilderd op panelen werden in 1949 na een rel overgebracht naar het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Na een restauratie van de kerk in de periode 1979-1981 zijn de panelen weer teruggeplaatst in de kerk.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Waypoint

Klooster Wittem

Deze leefgemeenschap van paters en broeders en voormalige priesteropleiding heeft zich ontwikkeld tot een veelzijdig centrum voor pastoraat en christelijke spiritualiteit. Maar voor de meeste mensen is Klooster Wittem een geliefd bedevaartsoord. Iedere dag is het er een komen en gaan van mensen die even een kaarsje willen aansteken in de Gerarduskapel, de kloosterkerk of -ter ere van Maria- in de sobere Smartenkapel. Uniek is de monumentale kloosterbibliotheek en de kloosterboekwinkel volmaakt deze plek vol devotie. www.bezininlimburg.nl www.kloosterwittem.nl info@kloosterwittem.nl 043-4501741

Auteur: Bezin in Limburg
Meer informatie
Waypoint

Het Limburgs Bus Museum/Stichting Stadsbus Museum Maastricht

Dwars door de Zuid-Limburgse heuvels, exploiteerde de Limburgsche Tramweg Maatschappij tussen 1922 en 1938 de stoomtramverbinding Vaals, Gulpen en Maastricht. Vanwege de enorme hoogteverschillen de enigste 'Bergtram lijn' van Nederland. Diverse bouwkundige hoogstandjes werden toegepast, zoals het aanleggen van verschillende kunstwerken en het verplaatsen van miljoenen kubieke meters grond om de tramlijn zo vlak mogelijk te laten verlopen. Deze tramlijn (beroemd om haar vergezichten) was maar een kort leven beschoren. In 1938 werd het traject reeds opgeheven en gesloopt. Vele bouwkundige toepassingen zijn nog steeds zichtbaar in het glooiende heuvelland. Stap in de historische bus en ontdek!
In een uniek 2,5 tot 3 uur durend programma biedt het Limburgs Bus Museum een excursie per historische stads- en streekbus aan waarin een groot gedeelte van deze tramlijn zal worden gevolgd en bezocht onder leiding van een ervaren gids. Vertrek en aankomst locatie van deze excursie is de parkeerplaats gelegen te Wittemer Allee 1 tegenover het klooster te Wittem. Tevens zijn er twee korte wandelingen ingepland alsmede een fotostop bij een voormalig LTM-tramstation en een frietje met snack ter afsluiting.


Auteur: Visit Zuid-Limburg
Meer informatie
Waypoint

Hotel Hoeve de Plei

In Zuid-Limburg hebben boerderijen een duidelijk andere vorm dan in de rest van Nederland. Boerderijen zijn uitgebouwd van een L- of U-vorm tot vierzijdig gesloten hoeven. Vaak werden ze uitgebreid met poortgebouwen en torens waardoor ze de uitstraling van een kasteel kregen. De ontwikkeling van dit boerderijtype is het gevolg van schaalvergroting in de landbouw en de daarmee gepaard gaande behoefte aan meer stallen en schuren, zonder daarbij al te grote afstanden tussen de diverse bedrijfsgebouwen te creëren. Deze ontwikkeling verliep vanuit de langgevelboerderij via de L-vorm en vervolgens de U-vorm tot het uiteindelijke vierkantshoftype (met de mestvaalt op de binnenplaats). Vakwerk, een vorm van houtskeletbouw, is een kenmerkende historische bouwwijze in Zuid Limburg. Vakwerk was tot in de 19de eeuw een gebruikelijke bouwwijze in deze regio. Er werd eerst een constructie van horizontale en verticale balken gemaakt. In deze vakken werden verticale spijlen geplaatst en daar door heen werden horizontaal twijgen gevlochten. Het geheel werd afgesmeerd met een mengsel van stro en leem. Zo ontstonden stevige vakwerkboerderijen en vakwerkhuizen die, tot de dag van vandaag, de tand des tijds hebben overleeft.

Auteur: Biker
Meer informatie
Waypoint

Mechelen

Het landschap rond Mechelen is een echt plaatje. Door de natuurlijke hoogteverschillen zijn er veel gradiënten in voedselrijkdom en vocht. Die natuurlijke variatie zorgde niet alleen voor een onbekende rijkdom aan planten en dieren, maar bepaalde ook het landgebruik. Grote, rechte percelen met monoculturen zijn nou eenmaal onmogelijk in een land van heuvels, beken, hellingbossen en mergelgroeven.

Auteur: Natuurmagazine Roots
Meer informatie
Waypoint

Heijenrath

Heijenrath is een gehucht gelegen in de Nederlandse provincie Limburg met ongeveer 125 inwoners. Het gehucht is gelegen in de gemeente Gulpen-Wittem, boven op een heuvelplateau, het Plateau van Crapoel, tussen Slenaken in het Gulpdal ten westen en Epen in het Geuldal ten oosten. Het gehucht is vooral bekend omdat het gelegen is bovenaan de Loorberg, een van de zwaarste en langste beklimmingen in de wielerklassieker Amstel Gold Race. Deze berg wordt tijdens de wedstrijd meerdere malen beklommen.
In de omgeving van Heijenrath liggen verschillende hellingbossen. In het westen ligt het Groote Bosch, in het zuiden het Roebelsbos, in het zuidoosten het Onderste Bosch en in het oosten De Molt.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Waypoint

Herberg Moeder de Gans

Herberg Moeder de Gans is een restaurant- café, gelegen aan het pittoreske dorpspleintje van Teuven in de Belgische Voerstreek. De gerechten zijn huisgemaakt en bestaan veelal uit ambachtelijke en biologische producten van boeren en ambachtslieden uit de streek. Herberg Moeder de Gans biedt ook diverse arrangementen aan die een plezierige invulling kunnen geven aan je vrije dag of vakantie; van een bezoek aan een ambachtelijk bedrijf in de streek tot een trappistenbier proeftocht in de natuur. De herberg is gehuisvest in een karakteristieke vakwerkboerderij uit de 18de eeuw op een domein van 3 hectare met eigen natuurgebied, boomgaard en drinkbare waterbronnen. Meer info? Telefoon : +32 4 381 22 85 E-mail: moeder@degans.be http://www.moederdegans.be

Auteur: Limburg Fietsparadijs
Meer informatie
Waypoint

Teuven

Teuven is een kerkdorp in de Belgische provincie Limburg en een deelgemeente van de faciliteitengemeente Voeren, in het Arrondissement Tongeren.
Teuven behoorde tot het Hertogdom Limburg, dat in 1288 aan het Hertogdom Brabant kwam. Het vormde, samen met Sippenaeken en Beusdael, een afzonderlijke heerlijkheid. In 1557 werd deze heerlijkheid, voordien hertogelijk bezit, door Filips II van Spanje uitgegeven aan Gerard Colyn en in 1612 aan Gerard de Draeck. In 1646 werd de heerlijkheid gesplitst en kwam Teuven, met Sinnich en Nurop, aan Gerard de Draeck, en het overige deel aan Adolf Colyn. Tot 1792 bleef Teuven in bezit van de familie De Draeck, die zetelde in het Kasteel van Teuven. Na dit jaar kwam het in bezit van familie De Négri.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Waypoint

.

Waypoint

.

Waypoint

.

Waypoint

.

Waypoint

.

Waypoint

.

Commentaar