Coördinaten 1424

Geüpload 1 september 2018

Uitgevoerd september 2018

-
-
49 m
-4 m
0
24
49
97,27 km

45 maal bekeken, 6 maal gedownload

nabij Roeselare, Flanders (Belgique)

Roeselare ibis roeselare
Oudenburg behoort tot de oudste steden van ons land. De Romeinen bouwden er al in de vierde eeuw een castellum als verdediging tegen de invallende Saksische zeerovers. Toen grensde de grillige kustlijn nog aan de zoom van de latere stad. De vierkante structuur van dit fort tekent zich nog duidelijk af in de huidige dorpskern. Ook tijdens de Middeleeuwen speelde Oudenburg een niet onaardige rol in Vlaanderen. In dit kader vermelden we de stichting, omstreeks 1084, van de Sint-Pietersabdij. Op het gebied van de lakennijverheid behoorde Oudenburg tot de voornaamste nederzettingen in Vlaanderen. Het is een stad met een eeuwenoud verleden, waaraan nog ettelijke monumenten herinneren. Auteur: Fluppe Meer informatie
Met de bloei van het toerisme aan de kust aan het einde van de 19de eeuw kwam ook de noodzaak aan meer drinkbaar water. Middelkerke groef in haar achtertuin een 9 meter diepe put en verzonk daarin een betonnen watervergaarbak die gevuld zou worden met 500m³ water. Zover is het nooit gekomen… Het grondwater in deze zompige bodem stootte de bak van 213 ton schuin omhoog en sindsdien steekt een flinke hoek lompweg uit de grond. De Dronkenput kreeg zijn naam doordat de bezoeker zich steeds evenwijdig wil houden met de talrijke schuine pijlers (12°) in de grote ruimte en de waterspiegel die uiteraard vlak blijft, waardoor men een gevoel van evenwichtsverlies krijgt. Auteur: Toerisme Vlaanderen Meer informatie
Diksmuidestraat nr. +74 Sint-Pieterskerk. Georiënteerde kerk met westtoren, midden in omhaagd en ommuurd kerkhof; omlopend geasfalteerd pad tussen dubbele bomenrij. Wederopbouw naar ontwerp van architect T. Raison (Brugge) van 1922, ter vervanging van de tijdens de Eerste Wereldoorlog vernielde kerk. Het oorspronkelijk eenbeukige bedehuis werd in 1872 met uitzondering van de westtoren gesloopt en vervangen door een neogotische kerk. De plattegrond ontvouwt: een voorgeplaatste vierkante westtoren met traptorentje tegen de zuidgevel; een driebeukig schip van vijf en een halve travee, een hoofdkoor van twee rechte traveeën en een driezijdige sluiting; een sacristie ten zuiden. Rode baksteenbouw onder meer geel voor de geprofileerde omlijstingen van vensters en casementen in de westtoren. Leien zadeldaken. Westtoren gestut d.m.v. overhoekse steunberen met versnijdingen. Korfbogig westportaal waarboven rondboognis met beeld van de H.Petrus. Erboven, spitsbogig tweelicht. Drie gekoppelde spitsbogige casementen voorzien van maaswerk samen met bovenliggende twee aan twee gekoppelde galmgaten ingeschreven in één groot spitsbogig casement met blinde oculus in de top. Leien tentdak met houten dakkapel. Begroende traptoren met korfboogpoortje in de noordgevel. Schuin oplopende westgevels voorzien van oculi. Travee van middenschip geritmeerd door versneden steunberen, door twee aan twee gekoppelde spitsboogvensters gevat in rondboognis met afzaat en door bovenlichten in de vorm van oculi. Koorsluiting geajoureerd d.m.v. drielichten in een geprofileerde omlijsting; steunberen met versnijdingen. Witbepleisterd interieur boven betegelde sokkel. Basilicale opstand. Spitsbogige scheibogen op zuilen met achtzijdige sokkel en knoppenkapiteel. Houten afdekking onder meer spitstongewelf met dito trekbalken in het middenschip. Mobilair. Calvarie (hout) uit 17de eeuw in de zuidwestelijke hoek van de kerk: Jezus aan het kruis, Maria, Maria Magdalena en H. Johannes. Beelden (beschilderd hout): H. Macharius en de H. Jozef resp. in noord- en zuidbeuk. Arduinen doopvont in de noordwestelijke doopkapel. Voorts neobyzantijns mobilair cf. altaren, biechtstoelen, preekstoel, sokkels... ALGEMEEN RIJKSARCHIEF BRUSSEL, DVG., 5203. Archief K.C.M.L., 795. ROOSE-MEIER B., VERSCHRAEGEN H., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen, Provinice West-Vlaanderen, Kanton Oostende II, p. 30. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Fleriskotstraat nr. 92. Z.g. "FLERISKOTHOEVE" cf. naambord. Historische hoeve reeds in 1619 vermeld als tempeliershoeve, afhankelijk van de commanderie te Slijpe. Gelegen aan driesprong bij Kalkaartweg; Sluisvaart ten westen ervan. Hoeve met losse bestanddelen opgesteld rondom een onverhard en begraasd erf, aan oostzijde toegankelijk via hek tussen vierkante bakstenen hekpijlers. Knotwilgenrij ten noorden, zuiden en westen. Resten omwalling ten westen. Ten westen boerenhuis uit de 18de eeuw op terp, aanleunend bij het langgestrekte type: vervallen linker stal + woongedeelte van vier traveeën en een opkamertravee rechts onder onderbroken zadeldak (Vlaamse pannen); klimmend dakvenster. Verankerde witgekalkte baksteenbouw boven gepikte plint. Rechthoekige muuropeningen; 19de-eeuws houtwerk; luiken. Opkamervenster onder houten latei. Rechter zijgevel voorzien van steunberen. Twee rechthoekige en betraliede kelderopeningen, verdiept in rondboognis. Ten zuiden bergschuur. 17de-eeuwse schuur verwoest tijdens Eerste Wereldoorlog, heropgebouwd in 1922; in 1953 opnieuw door brand vernield en herbouwd. Vierkant bakstenen gebouw onder pannen (mechanische) schilddak; gestut d.m.v. steunberen onder meer overhoeks. Rechthoekige schuurpoort onder hoger opgetrokken dak. Betonnen gebinte. Ten westen, drieledig wagenhuis onder zadeldak (Vlaamse pannen). Gedateerd d.m.v. jaarsteen 1876 in rechter zijgevel. Verankerde, witgekalkte baksteenbouw op gepikte plint. Korfboogpoorten. Aanbouw onder lessenaarsdak tegen rechter zijgevel. D'HOOGHE A.M., De bergschuren in de Vlaamse noordzeepolders, een bijdrage tot de studie van de West-Vlaamse landelijke bouwkunst, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, Gent, 1978, p. 118. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Tegelarestraat nr. 4. 19de-eeuwse hoeve met losstaande bestanddelen onder zadeldaken (mechanische pannen) U-vormig opgesteld rondom een begraasd erf. Site als dusdanig reeds aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) en de Atlas der Buurtwegen (1846), echter met een andere opstelling. Het boerenhuis en de stalling zijn als dusdanig reeds aangeduid op de Atlas der Buurtwegen. Het kadaster noteert een vergroting van het huis in 1865, door Vandewalle August, raadsheer te Gent. Ten oosten van het erf, geschilderd boerenhuis, mogelijk met oudere 18de-eeuwse kern, in de 19de eeuw aan de achterzijde hoger opgetrokken en uitgebreid. Zes traveeën onder zadeldak (blauwe mechanische pannen), gekartelde dakrand, mank aan de achterzijde. Erfgevel met rechthoekige muuropeningen. Bewaard witgeschilderd houtwerk met kruisindeling en grote roedeverdeling, vernieuwde luiken. Links en rechts, tegen de zijgevels, aanbouw van stalletjes onder lager zadeldak. Achtergevel (opgetrokken tot anderhalve bouwlaag), met bewaarde opkamertravee met beluikte kozijnconstructie. Haaks aansluitend bakhuis met lager (haaks) ovenhuisje. Ten zuiden van het erf, geschilderde stalling, als volume als dusdanig reeds aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) en de Atlas der Buurtwegen (1846). Gekartelde dakrand, rechthoekige en getoogde muuropeningen. Ten westen van het erf, dwarsschuur met geïncorporeerd dubbel wagenhuis, nog niet aangeduid op de genoemde Atlas (1846) en de mutatieschets (1865) en dus daterend uit de tweede helft van de 19de eeuw. Mogelijk oorspronkelijk met volledig beplankte langsgevel(s). Aan de erfzijde gedeeltelijk versteend. Bewaarde roodbeschilderde beplanking onder de dakrand (deels bewaarde gekartelde lijst). Groen beschilderde houten poorten, bij het wagenhuis met hekwerk. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1865/54. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Herberg/ afspanning zogenaamd "De Dubbele Arend"; jaartal 1773 op de bewerkte houten tussendorpel van de voordeur. Rechts doorgang naar gekasseid erf met ten noorden de voormalige stallingen en wagenhuis. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Amersveldestraat nr. 233. Lage arbeiderswoning met geïncorporeerde stalling, vermoedelijk opgetrokken begin 20ste eeuw. Voortuin afgesloten door witgeschilderde betonplaten met geometrische vormgeving waartussen een roodgeschilderd, smeedijzeren hek; erfoprit rechts van de woning afgesloten door gelijkaardig hek. Dubbelhuisopstand van drie traveeën + een staltravee onder zadeldak (rode mechanische pannen). Verankerde, donkerrode baksteenbouw met witgeschilderde voegen, rechthoekige traveenissen en muizentandlijst onder dakoverstek. Toegangstravee als risaliet uitgewerkt. Gecementeerde plint met imitatiebreuksteen. Rechthoekige muuropeningen met afgeschuinde hoeken; behouden witgeschilderde schuiframen en deels beglaasde paneeldeur met smeedijzeren grille. Rechter zijgevel met rechthoekige muuropeningen onder rollaag: twee staldeuren, twee stalvensters en daarboven een beluikt laadvenster. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Hogestraat nr. 1. Halfvrijstaand burgerhuis volgens het kadaster gebouwd in 1921 na afbraak van een ouder woonhuis dat dateerde van 1844. Rechts aanpalende tuin met twee taxusbomen, een bewaarde tuinmuur en poort: roodbakstenen muur onder ezelsrug verticaal verdeeld door vierkante pijlers onder diamantkopvormig betonornament, muurvlakken met spaarveld en tandfries en witgeschilderde tweeledige, opgeklampte poort. Breedhuis van vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak met rechter dakschild (blauw geglazuurde mechanische pannen). Donkerrode baksteenbouw met grijsgeschilderde gecementeerde en betonnen elementen voor plint, dekstenen, consoles en decoratieve omlijsting van de ontlastingsbogen. Dubbele tandlijst onder gootlijst. Verticale geleding van de gevelopstand door middel van lisenen op de hoeken en aan weerszijden van de deurtravee. Bredere rechter travee bekroond door puntgeveltop. Rechthoekige muuropeningen onder korfbogige ontlastingsbogen met druiplijst; in rechter travee twee gekoppelde rondboogvensters en een drieledig raam in een korfboogopening. Deels bewaarde witgeschilderde ramen met T-indeling en bovenlicht met kleine roedeverdeling, een deels beglaasde paneeldeur met gietijzeren grille (bloemmotieven) onder een halfrond bovenlicht met kleinere roedeverdeling, en zolderramen met geometrisch ingedeeld bovenlicht. Geelbakstenen achtergevel en dito lage, haakse achterbouw met segmentbogige muuropeningen en bewaard houtwerk op begane grond, namelijk drieledige ramen met T-indeling en horizontaal gelede bovenlichten en deels beglaasde paneeldeur. Gaaf bewaard interieur met oorspronkelijke ruimte-indeling, houten en marmeren schouwmantels, cementtegels met polychrome geometrische motieven, paneeldeuren met omlijsting, trapleuning met spijlen boven houten paneelwanden voorzien van beglazing met horizontale geleding, kelder met rode en grijsgesmoorde terracottategels onder vlak gewelf en voorzien van gemetste opslagruimte. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Werken, 1844/6, 1921/55. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Kerkstraat nr. 21. Winkelhuis, heropgebouwd in jaren 1920. Dubbelhuis van twee à drie traveeën; verhoogde begane grond, entresol en één bouwlaag onder zadeldak (nok evenwijdig met straat, mechanische pannen) waarin breed dakvenster. Arduinen plint waarboven gevelparement van rode baksteen, verlevendigd door witbeschilderde simili aan erker, balkon en vensteromlijstingen. Houten gootlijst op uitgelengde klossen. Entresol met rechts rondbogig deurvenster met balusterborstwering; verdieping met driezijdige houten erker met rechthoekige vensters; rechts aansluitend balkon. Rond- en korfbogige vensters. Rechthoekige deur; aangepaste garage links. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Steenveldstraat nr. 2. Zogenaamde Sint-Jan-Berchmansschool, volgens het kadaster in 1893 gebouwd door Maurice Vandewalle-Visart de Bocarmé en zoon Anatole, advocaat te Brugge (bouw van een klooster). Vandewalle was eigenaar van het domein Groenhove (cf. Bosdreef). De familie de Potter d'Indoye schenkt de grond. Het bouwmateriaal wordt aangeleverd door de families de Maere (cf. Zeeweg) en van Caloen. Opening van de school met lager onderwijs, bewaarschool en speldewerkklassen in 1892 door twee zusters van de H. Familie (Aartrijke). Tijdens de Eerste Wereldoorlog is het de enige Torhoutse school die zijn deuren niet sluit. Bouw van een kapel in 1928. Bijbouwen stuk klas in 1936 naar ontwerp van architect Willem Nolf (Torhout). Op vandaag nog steeds schoolfunctie. Langgestrekt roodbakstenen verankerd volume, centraal het voormalige klooster van twee bouwlagen, geflankeerd door de lagere klassenvleugels. Zadeldaken met imitatieleien. Klooster met rechter travee oplopend in puntgevel. Oorspronkelijk gekoppelde getoogde muuropeningen, verdiept in korfbogig muurvak, nu echter gewijzigde muuropeningen en vernieuwd houtwerk. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1893/4. STADSARCHIEF TORHOUT, Modern archief, nr. 1983. MESTDAGH M., Torhout. De geschiedenis van een stad, Torhout, 2000, p. 183-184, 221. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Kortemarkstraat nrs. 187-189. Samenstel van boerenarbeidershuizen, in huidige vorm teruggaand op twee kleinere panden die in 1861 vergroot worden door Fraeys Eugenia en zusters, eigenares te Torhout. Met schijnvoegen gecementeerd volume (rechts geschilderd) onder zadeldak (mechanische en Vlaamse pannen). Rechthoekige muuropeningen met bewaard houtwerk, onder meer beschilderde ramen met T-indeling, bewaarde luikduimen. In de rechter zijgevel: opkamer en kelderraam. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN, 207: Mutatieschetsen, Torhout, 1861/229. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Tempelhofstraat nr. 16. Z.g. "GROOT TEMPELHOF" cf. naambord. Historische hoeve, vroeger zetel van de commanderij Slijpe van de Tempeliers - vanaf 1312 van de Hospitaalridders - belast met administratief en financieel beheer van de goederen in de omgeving. Op de kaart van Brugse Vrije van P. Pourbus (1561-1571) afgebeeld als een omwalde en ommuurde site met onder meer brouwerij, kapel, hoofdgebouw, hospitaal...; aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) als omwalde hoeve z.g. "Cense Groot Tempelhof". Archeologisch onderzoek tijdens de laatste decennia resulteerde in de volgende ontdekkingen: kapel met aanpalend kerkhof, een deel van het hoofdgebouw, een middeleeuwse waterput, de fundamenten van het hospitaal, het armenhuis, een 18de-eeuwse schuur, grondvesten van de middeleeuwse schuur, een gedeelte van de ommuring. Na de Eerste Wereldoorlog gr.m. heropgebouwd naar de plannen van architect R. Heyneman (Knokke) van 1921. Wederopbouw in aansluiting met de traditionele hoevenbouw cf. opstelling-indeling: langgestrekte hoeve, cf. links stalgedeelte + boerenhuis onder haakse bedaking, gelegen ten noorden van begrint erf, dwarsschuur ten zuiden; materialen: verankerde baksteenbouw; pannen (mechanische) zadeldaken; streekeigen bouwelementen: (zij-)tuitgevels bij boerenhuis voorzien van oculus; rechthoekige muuropeningen verdiept in korfboogomlijstingen. Nr. 15. Z.g. "KLEIN TEMPELHOF". Gelijkaardige hoeve naar ontwerp van architect T. Raison (Brugge) van 1920. Typerend middenrisaliet met getrapte tuitgevel. ALGEMEEN RIJKSARCHIEF BRUSSEL, DVG., 11370. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Nr. 1. Hoeve, z.g. "'t Logh", met gr.m. dezelfde opstelling aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) en de Atlas der Buurtwegen (1843). Losse, lage XIX B-bestanddelen van verankerde rode baksteen onder pannen zadeldaken gegroepeerd rond een heden geasfalteerd en begraasd erf. Ten N.W. van het erf, sterk verbouwd boerenhuis met r. aanleunende stal. Achter het woonhuis, stal met bakhuis van zes trav.; met jaarsteen 1891 in l.zijpuntvleugel. Ten Z.O., gerestaureerde grote schuur met gepotdekselde plankenbeschieting onder afgewolfd schilddak (pannen/golfplaten) ter vervanging van vroegere strooien bedaking. Overige hoevegebouwen zonder noemenswaardigheden. Auteur: onroerenderfgoed Meer informatie
Al tijdens de Slag aan de IJzer in oktober 1914 werden Duitse gesneuvelde soldaten begraven in het omliggende Praetbos. In de jaren ’50 werden verschillende Duitse begraafplaatsen samengevoegd op de huidige begraafplaats in Vladslo. Nu liggen hier meer dan 25.000 soldaten. Ook Peter Kollwitz heeft hier zijn laatste rustplaats. Hij sneuvelde in 1914. Zijn moeder, kunstenares Käthe Kollwitz, eerde haar zoon met het beeldhouwwerk ‘Het Treurende Ouderpaar’. Dit monument kan je achteraan de begraafplaats vinden, nabij het graf van Peter Kollwitz. Auteur: Toerisme Vlaanderen Meer informatie
De Maenhoudthoeve werd gebouwd midden 17de eeuw, maar een oude balk in de nok van de schuur draagt zelfs het jaartal 1256! De restauratie van de monumentale schuur werd afgewerkt in 2016. Pas als je er binnenstapt voel je de grootsheid van dit prachtige bouwwerk in hout en steen, waar warm licht binnenvalt. Een witte reus in een prachtig groen landschap. Schrijver Stijn Streuvels was meteen fan toen hij er voorbij voer. Aan de noordkant van het wagenhuis van de hoeve ligt een merkwaardige dijk. Hij moest de hoeve beschermen voor kunstmatige overstromingen vanuit Oostende. De Maenhoudthoeve is een privéwoning en buiten speciale gelegenheden niet toegankelijk! Auteur: Peter Velle Meer informatie
Brouwerij De Leeuw was een van de bekendste artisanale en familiale brouwerijen uit de streek. Tussen 1854 en 1916 passeerden drie families brouwers de revue in deze brouwerij. Het waren de families Vandewalle, Nevejans en Depuydt. Pas in 1997 werd het gebouw beschermd en een jaar later kocht de gemeente Zedelgem de voormalige brouwerij. Het werd gerestaureerd en biedt nu onderdak aan het gemeentearchief.

Foto: Tijl Vereenooghe Auteur: ArcheoNet Meer informatie
In Oudenburg trokken de Romeinen het enige Belgische kust-castellum op, wat de plaats tot één van de oudste sites van ons land maakt! Het Romeins Archeologisch Museum (RAM) laat je via reconstructies, maquettes, computersimulaties en archeologische vondsten grondig kennismaken met dit castellum en zijn bewoners. Er is ook een landschapstuin bij waar je je kan wagen aan Romeinse spelletjes. Daarnaast is er ook het Bezoekerscentrum Sint-Arnoldus en de Sint-Pietersabdij, waar je de geschiedenis van de nabijgelegen abdij ontdekt. Geniet daarna, in het museumcafé of op het mooie terras met zicht op het park, van een koffie of een streekbiertje St-Arnoldus met een plakje Sint-Arnolduscake of Romeinse paté. Auteur: Westtoer POIs Meer informatie
De voormalige brouwerij dateert van 1871. Zowel om zijn architecturale als industrieel-archeologische waarde is het een monument om te koesteren. Op vandaag herbergt het gebouw de archiefdienst. Naar aanleiding van de restauratie van de voormalige brouwerij werd het Zilleghems Leeuwbier gebrouwen. Dit bier is in geschenkverpakking te verkrijgen in de Vrijetijdswinkel Uit in Zedelgem. Auteur: Westtoer POIs Meer informatie
Al tijdens de Slag aan de IJzer in oktober 1914 werden Duitse gesneuvelde soldaten begraven in het omliggende Praetbos. In de jaren ’50 werden verschillende Duitse begraafplaatsen samengevoegd op de huidige begraafplaats in Vladslo. Nu liggen hier meer dan 25.000 soldaten. Ook Peter Kollwitz heeft hier zijn laatste rustplaats. Hij sneuvelde in 1914. Zijn moeder, kunstenares Käthe Kollwitz, eerde haar zoon met het beeldhouwwerk ‘Het Treurende Ouderpaar’. Dit monument kan je achteraan de begraafplaats vinden, nabij het graf van Peter Kollwitz. Naar aanleiding van 100 jaar WO I werden het Praetbos en de Duitse begraafplaats met elkaar verbonden door een wandelcircuit. In het bos kan je nog een aantal herinneringen aan de Duitse bezetting bekijken. Extra info: Dagelijks geopend van zonsopgang tot zonsondergang. Gratis toegankelijk. Auteur: Westtoer POIs Meer informatie
De Sint-Amanduskerk is de kerk van de parochie Sint-Amandus van het Belgische dorp Hooglede. De kerk telt een schat aan kunstwerken. Achteraan in de kerk bevindt zich de grafzerk van Victor van Dixmude, gestorven in 1511.
In de loop van de eeuwen heeft de kerk in Hooglede grondige veranderingen gekend. Alvorens er sprake was van een kerk, was er op die locatie een bedehuis aanwezig met een zadeldak . Omstreeks 1200 werd er op hetzelfde grondgebied een romaanse kerk gebouwd door de monniken van de Sint-Amandusabdij van Doornik. Auteur: Wikipedia Meer informatie
Het Deutscher Soldatenfriedhof Vladslo is een militaire begraafplaats in de Belgische plaats Vladslo. Er rusten 25.644 gesneuvelde Duitse soldaten uit de Eerste Wereldoorlog.
De begraafplaats bevindt zich in het Praatbos, een drietal kilometer ten noorden van het centrum van Vladslo, nabij de grens met Koekelare. Het is een groot groen gazon met daarin de vele kleine grafstenen met de namen van de soldaten. Daartussen staan enkele kruisjes en eiken. Auteur: Wikipedia Meer informatie
Snaaskerke is een klein polderdorp langs het kanaal Plassendale - Nieuwpoort in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Het dorp werd in 1977 een deelgemeente van Gistel, net zoals Moere en Zevekote.
Tijdens de 19e-eeuwse turfwinning werden heel wat Romeinse stukken gevonden, wat wijst op Romeinse aanwezigheid. In die tijd werd in het naburige Leffinge aan zoutwinning gedaan, en een paar kilometer daarvandaan was het belangrijk Romeins castellum van Oudenburg gevestigd. Auteur: Wikipedia Meer informatie
Deze brug over het kanaal Nieuwpoort-Plassendale ligt op de Duitse route richting sluizen van Nieuwpoort. De gevechten rond Rattevallebrug zijn dan ook hevig. In de avond van 20 oktober 1914 kunnen de inwoners van het naburige Slijpe het woeste geschreeuw en gevloek van de lijf aan lijf gevechten tot in het dorp horen. De volgende dag heeft een Duits soldaat op een schuurpoort geschreven: "Gott mit uns und der Teufel mit dem Rattefalle". Een Duits soldaat schreef zelfs een gedicht met als titel 'Rattefalle... Menschenfalle'. Rattefalle ... Menschenfalle Einsam – im Felde – am Wegesrand Gräber, geschaufelt von Freundeshand. Nur ein Kreuz ofte in Helm darauf, Kündet, wer hier volbrachte den Lauf. Dennoch seid ihr uns wohlbekannt, Heilige Gräber im Flandernland. Vrij vertaald: Eenzaam – in het veld – aan de wegkant, graven, gedolven door een vriendenhand. Enkel een kruis, meestal met een helm erop, vertelt wie hier te sterven kwam. Nochtans zijn jullie ons goed bekend, heilige graven in Vlaanderenland. Na de verovering doet de wijk Rattevallebrug dienst als pionierspark. Via een aangelegd spoor wordt oorlogsmateriaal, zoals planken, cement, zand, grind, prikkeldraad, palen, munitie, naar hier getransporteerd. De Duitsers gebruiken ook lange, smalle bootjes voor de aanvoer van materiaal via het kanaal. Foto: de versmalling dient om enkel Duitse bootjes toe te laten. De noodbrug werd voorzien van camouflageschermen (collectie Ronny Van Troostenberghe). Auteur: Gemeente Middelkerke Meer informatie
Het centrum van Oudenburg wordt beheerst door de beschermde O.-L.-Vrouwekerk. De kerk staat in het midden van het voormalige 'Romeinse castellum', wat kasteel betekent. Op het vroegere kerkhof werd in de jaren 70 een park aangelegd. Binnenin prijken de wapens van de abten van de Sint-Pietersabdij. Je vindt er ook het verzilverde schrijn met het gebeente van de H. Arnoldus. Auteur: Westtoer POIs Meer informatie
Vanaf oktober 1914 bezetten Duitse troepen de gemeente Hooglede. Heel wat diensten en voorzieningen werden er ingericht, waaronder ook een aantal begraafplaatsen. De huidige begraafplaats vond haar oorsprong in de begraafplaats ‘Hooglede Ost’, aangelegd in 1917. Na de oorlog werden Duitse graven uit de omgeving samengebracht. Nu rusten hier ongeveer 8200 Duitse soldaten. Achteraan de begraafplaats vind je de ‘Ehrenhalle’, gedecoreerd met een groot kleurrijk mozaïek. Ook de Duitse begraafplaats in Hooglede ondergaat een aantal aanpassingen naar aanloop van 2014-2018. In een nieuw onthaalpaviljoen zal je meer uitleg kunnen vinden over de begraafplaats. Een wandellus neemt je vanaf hier mee naar andere WO I sites in Hooglede. Contactgegevens: - Duitse Militaire Begraafplaats Hooglede - Beverenstraat 78, 8830 Hooglede - Web: www.hooglede.be - Dagelijks geopend van zonsopgang tot zonsondergang. Gratis toegankelijk. Auteur: Westtoer POIs Meer informatie

Commentaar