-
-
81 m
1 m
0
49
98
196,49 km

10 maal bekeken, 0 maal gedownload

nabij Meerhout, Flanders (Belgique)

Vlamertinge 197km
De lindendreef voor de Abdij van Tongerlo is ongeveer 340 jaar oud. De bomen zijn nog springlevend, maar door hun grote kronen op holle stammen, scheurt er af en toe een gesteltak of zelfs een hele boom open. Enkele bomen die een groot risico liepen om open te scheuren of om te vallen, werden nu al een eerste keer onder handen genomen. Auteur: Dromos Meer informatie
Ga zeker eens binnen in de Sint Pieter en Pauluskerk, want de binnenkant is nog indrukwekkender dan de buitenkant. Wist je trouwens dat de ingewanden van Margaretha van Oostenrijk hier terug te vinden in het hoogkoor. Auteur: Dromos Meer informatie
We zijn aangekomen op een gezellig pleintje in het centrum van Mechelen. Wat is de naam van dit plein? Neem p. 9 erbij en vul de plaatsnaam aan in de grijze kader. EXTRA INFORMATIE Op de Vismarkt wordt voor het eerst in 1531 vis verhandeld, nadat de vishandelaars van de Ijzerenleen verdreven zijn wegens geurhinder. Ook vandaag zijn hier nog enkele vishandelaars. In de late uurtjes valt er op de Vismarkt en de aangrenzende Nauwstraat heel wat te beleven. In de nonchalante bruine kroegen, de stijlvol-moderne loungebars en de hippe restaurantjes ontmoet je jonge en jonggebleven Mechelaars. ONDERZOEK VAN DE FUNCTIES 19. Welke functie overheerst? Om de vragen over de Lamot-Site op te lossen, verlaat je de Vismarkt en steek je de brug over. Auteur: Lindy Meer informatie
De Sint-Romboutskathedraal in Mechelen is de hoofdkerk van het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Als zetel van de metropoliet van de Belgische kerkprovincie is zij de metropolitane kerk van België. De kathedraal is vooral beroemd vanwege de ruim 97 meter hoge toren met zijn twee beiaarden. De toren is als onderdeel van een groep van 56 belforten en kerktorens in België en Frankrijk opgenomen op de lijst van werelderfgoed van UNESCO. (bron: wikipedia) Auteur: Sarah De Keyzer Meer informatie
De Brusselpoort is de laatst overgebleven stadspoort in Mechelen. Door de stadsuitbreiding staat de poort nu midden in de stad, in plaats van aan de rand. Ze staat zelfs midden op de ringweg rond Mechelen, op de kruising met de Hoogstraat. De poort werd in de 13e eeuw gebouwd. Tussen 1264 en 1268 werd de stadsomwalling aangelegd. In Mechelen waren er 12 poorten. De Brusselpoort was de hoogste en werd daardoor Overste poort genoemd. Oorspronkelijk was er een andere poort die Brusselse poort heette, maar door de afbraak van die poort werd de Overste poort hernoemd. Naast de functie van toegangspoort werd het gebouw nog voor andere doeleinden gebruikt. Zo was er een politiekantoor, een vergaderlokaal en het kunstatelier van Alfred Ost. Momenteel is het een museum over de geschiedenis van de stad. Het bevat documenten en archeologische vondsten. (bron: wikipedia) Auteur: Sarah De Keyzer Meer informatie
Wist je dat ook paarden gemolken worden? Paardenmelk is niet zo bekend als de koemelk die we dagelijks drinken maar toch heeft het product iets fascinerends. Sterker nog, aan paardenmelk worden heel wat helende eigenschappen toegekend. Sinds 1997 melken Willy en Gerdt De Beck dan ook dagelijks hun merries om ons van dit wonderlijke product te voorzien. Wil je er meer over weten? Bezoek hun prachtige familiebedrijf dan eens! Auteur: Toerisme Scheldeland Meer informatie
We takken af bij knooppunt 34 naar het centrum van aalst waar je naast het museum 't Gasthuys ook het prachtige belfort (Unesco werelderfgoed) kan bewonderen. In het museum moet je zeker de schilderijen (met windmolens) van Valerius De Saedeleer bekijken. Ook de verdwenen watermolens op de Dender zijn er nog te bewonderen. Op de Grote Markt verpozen we bij een kom ajuinsoep of bij een lekker stukje Aalsterse vlaaien op een van de vele terrasjes. Keuze te over: Museumcafé, den Beiaard of de Borse van Amsterdam, enz... Auteur: windmolens Meer informatie
Tussen fietsknooppunten 63 en 20 op de hoek van de Schoolstraat en Diepestraat staat de Kruiskoutermolen. Deze driezolder werd in 2004, na meer dan 25 jaar verval, gerestaureerd en laat sinds 2006 opnieuw zijn wieken draaien. De molen gaat terug op een vroegere staakmolen die te Nieuwerkerken stond. De laatste beroepsmolenaar bracht de molen rond 1920 over naar Mere. De molen beschikt over een kombuis en een extra zolder waarin zich naast een buil ook een kuismolen bevindt. De molen kan bezocht worden op aanvraag, of wanneer de wieken draaien, en een van de molenaars aanwezig is. (c) foto: Eddy De Saedeleer Auteur: windmolens Meer informatie
De molen ligt in de nabijheid van fietsknooppunt 63 aan de Wilgendries richting Aaigem. Naast de watermolen treffen we een omvanrijk maalderijcomplex aan, met heel wat potentieel. Spijtig dat enkel de watermolen werd beschermd. De huidige eigenaar opende naast de watermolen een leuke drank- en eetgelegenheid, en hoopt ooit de molen weer maalvaardig te krijgen. In 't Hofschuurke kan je ondermeer genieten van een heerlijke pannekoek gebakken op de Leuvense stoof. Zie ook: www.thofschuurke.be (c) foto: Eddy De Saedeleer Auteur: windmolens Meer informatie
Bovenaan de Balei maak je kennis met de Romein. Ooit schreef Julius Caesar zijn boek ‘De bello gallico’. In zijn verhaal noemde hij de bewoners van onze streken de dappersten aller Galliërs. Maar die dapperen konden de opmars van de Romeinse legioenen niet stoppen. Caesar beschikte over een gedrild leger, dat tactisch en strategisch onze vechtlustige voorvaders overvleugelde. De Oude Heerweg herinnert nog steeds aan die gebeurtenissen van meer dan 2000 jaar geleden. Dat feit heeft Robert Goossens, een Houtems kunstenaar, ertoe aangezet een Romeinse legioensoldaat te creëren. Niet zomaar een tinnen soldaatje, maar een kolos van ongeveer 3 meter hoog. Bovenop de Balei, richting Oude Heerweg, heerst de vastberaden krijger over Sint-Lievens-Houtem. Auteur: Vlaamse stuurgroep mountainbike Meer informatie
Startplaats mountainbikeroute Sint-Lievens-Houtem De mountainbikeroute start aan het sportcentrum de Fabriek, een industrieel complex dat werd verbouwd tot sport- en cultureel centrum. Sint-Lievens-Houtem bevindt zich aan de rand van de Vlaamse Ardennen. Je vindt er dus geen hellingen genre Berendries of Koppenberg maar door de zware ondergrond krijg je toch enkele pittige stroken onder de wielen geschoven. Nuttige info: Gemeentelijk sportcentrum de Fabriek, Fabrieksstraat 19 te 9520 Sint-Lievens-Houtem. 053/607233-34 [email protected] www.sint-lievens-houtem.be Auteur: Sint-Lievens-Houtem Meer informatie
De Sint-Michaëlskerk in Sint-Lievens-Houtem was een grote Romaanse kerk. Van de oorspronkelijke grote Romaanse kerk resten nog een kleine Romaanse zijtoren en een zeldzaam 'beenderkapelletje', met twee boven elkaar gelegen kapelruimten, prachtig gerestaureerd in 2002. Op een ereplaats in de kerk rust Jacob van Brucele, abt van de Gentse Sint-Baafsabdij, in een praalgraf dat dateert van ca. 1465. Jaarlijks en massaal trokken de Gentenaren, vertrekkend aan de Sint-Baafsabdij, met de relieken van hun stadspatroon, de H. Livinus, naar diens graf in Sint-Lievens-Houtem. Een rare geschiedenis! Deze rumoerige bedevaart liep niet zelden compleet uit de hand, zodat Keizer Karel in 1540, bij de zware bestraffing van zijn geboortestad, er een punt achter liet zetten! In het Keizer Kareljaar 2000 kregen Sint-Lievens-Houtem en Gent opnieuw de symbolische toelating om de historische banden nauwer aan te halen. Auteur: RouteYou Info Meer informatie
Hier stond al een watermolen op de Molenbeek in 1210, eigendom van de Sint-Baafsabdij te Gent. Een andere tekst (een pachtcontract) toont dit bezit aan in 1480. Tot in 1959 was de molen nog in gebruik. De Molenbeek heeft bij het molengebouw een verval van 4,5 meter. Er is geen bypass aanwezig. Op de linkeroever is er bebouwing, terwijl op de rechteroever over een lengte van ongeveer 100 meter weiland en houtkant voorkomt. Het metalen bovenslagrad is haast volledig weggeroest. Het mechanisme is nog aanwezig, met drie steenkoppels. Bakstenen gebouw onder zadeldak (niet evenwijdig aan de straat, mechanische pannen), uit de 19de eeuw. Voorgevel met rechthoekige deur onder houten latei. Zijpuntgevel aan de beekkant op gecementeerde onderbouw, rechthoekige en segmentboogvormige vensters. Op 17 februari 1994 werd de molen beschermd als monument (met inbegrip van het molengebouw, de molenuitrusting met toebehoren en de sluis met beide wanden) en samen met zijn omgeving als dorpsgezicht. De Vlaamse Landmaatschappij (VLM) kocht in 2007 de watermolen aan op het Eiland in het Houtems centrum. Molenhuis en maalwerk worden hersteld en komen in aanmerking voor een toeristische bestemming. Auteur: Dromos Meer informatie
Houtem Jaarmarkt is een jaarlijkse winter- en veemarkt in Sint-Lievens-Houtem. Die neemt plaats op 11 november. Het dorp wordt dan voleldig ingenomen door dé openluchtmarkt van het land waar voraal de handel in vee en rasechte paarden in de kijker staat. Honderden verkopers tonen hier trots hun dieren. Mensen reizen uit het hele land komen dan naar deze plek. Hier zie je bij de onderhandelingen nog het echte handjeklap. Met meer dan zeshonderd paarden en twee keer zoveel koeien te koop is dit een van de top veehandelplekken vanhet land. Elk jaar wordt een buitenlands gebied uitgenodigd om zijn/haar attracties, regionale producten en vakmanschap te presenteren op de beurs. Voor twee dagen wordt het volledige dorp omgetoverd tot een open en gastvrije ruimte. Auteur: Dromos Meer informatie
De Klepmolen is een kleine stenen graanwindmolen met zetelkap. De stenen molen werd in 1889 door Denis De Meireleire gebouwd ter vervanging van een uitgebrande houten staakmolen uit 1792. De naam van de molen verwijst naar de vroegere wijknaam De Kleppe. Toen molenaar Jan De Waeghemaeker uit Anzegem in 1791 een aanvraag indiende voor een nieuwe molen werd tevergeefs bezwaar aangetekend door de lokale heer Charles-Ignace Juste de la Tour-Tassis. Hij had immers persoonlijke belangen in de bestaande molens in het dorp: hij was rechthouder van de Watermolen op het dorp en ook eigenaar van de verdwenen Schyvinckmolen in de buurt van de steengroeve. In 1979 werd de molen een beschermd monument. De gemeente Oosterzele kocht de molen aan in 1980 en liet ze nog hetzelfde jaar herstellen. In 2011-2012 werd de molen opnieuw grondig gerestaureerd. Auteur: Oosterzele Meer informatie
Matthias M.R. Declercq schreef in 2016 een boek over een groep wielrenners die elkaar langs dit jaagpad leerden kennen. Vijf jongens, vijf aardige jongens. Min of meer bij toeval ontmoeten ze elkaar in de loop van een paar jaar, aan het begin van deze eeuw, omdat ze alle vijf één doel kennen: de koers. Ze ambiëren allemaal een carrière als profrenner. Op het jaagpad langs de Schelde, van Gent naar Oudenaarde, trainen ze samen. Iljo Keisse, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck. Ze zijn jong, viriel, populair, en schoppen het inderdaad tot profwielrenner. Their finest hour, als ze het eenmaal zijn. Maar het leven blijkt harder dan de droom. Wat hen samenbracht, de koers, rukt hen ook uit elkaar. Ongenadig en definitief. Vijf jongens, vijf aardige jongens. Auteur: Dromos Meer informatie
In de 16e eeuw stond hier zeker reeds een standerdmolen. Een storm werd deze op 27 oktober 1959 teveel, en hij ging tegen de vlakte. Zijn opvolger, de huidige molen, is afkomstig uit Houtave. De staak van deze molen dateert uit maar de staak dateert uit 1796. Hij werd 10 juli 1981 naar de huidige standplaats overgebracht. Dit verliep niet zonder problemen. Bij de ontmanteling te Houtave op 10 maart 1981 wilde de plaatselijke veldwachter met een vuurwapen verhinderen dat de molen werd opgeladen. Vandaar de naam 'Schietsjampettermolen'. Het gerecht moest ingeschakeld worden om de molen te kunnen verplaatsen. De restauratie duurde tot 1987. Er werden opnieuw (net zoals in Houtave) houten pestelroeden aangebracht, hetgeen een aantal keren geleid heeft tot roedebreuk. In 2003 werd een nieuw prototype houten gevlucht aangebracht: tropisch hardhout (bilinga), versterkt met inox staven en epoxyhars. De gietijzeren askop is nog afkomstig van de molen te Houtave en werd gegoten door Joseph Van Aerschot uit Herentals. Er zijn zeer diepe ashuizen, dit in verband met de pestelroeden die de molen steeds gehad heeft (melding Nico Jurgens, Hoorn). De molen is draaivaardig en wordt in 2007 ook maalvaardig gemaakt. Achter de toevoeging van deze billinga houtsoort zit een interessante verklaring. Van oudsher heeft men last dat de roeden afbreken (pestelbreuk). Omdat dit niet zonder gevaar is (en uiteraard de molen beschadigd), heeft men (Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap met tesamen met molendeskundigen, architecten, studiebureaus...) na veel studiewerk een oplossing uitgedokterd. Billingahout, versterkt met expoxyhars zou de kans op breuken moeten verkleinen, zonder het principe van de houten molen met voeten te treden. De Schietsjampettermolen is de eerste die hiermee uitgerust werd (met dank aan Karel Van Belleghem). Auteur: Vlaamse stuurgroep mountainbike Meer informatie
De Sint-Machutuskerk kreeg het op het einde van de Eerste Wereldoorlog zwaar te verduren. Bij de heropbouw kwam er echter hulp van de andere kant van de oceaan. Henri Gabriëls, de bisschop van Ogdensburg, een stad in de Amerikaanse staat New York, schonk de kerk twee mooie glasramen. De gulle schenker was geen onbekende in Wannegem. Henri was hier geboren als derde kind (van negen) van metselaar Leopold en naaister Rosalie. Op school in Oudenaarde was al snel duidelijk geworden dat Henri een primus was. En ook al was dat voor het eenvoudige gezin niet evident, mocht hij verder studeren voor priester. Hij werd gewijd op een ogenblik dat heel wat mensen naar Amerika emigreerden om aan de bittere armoede te ontsnappen. Weliswaar tot wanhoop van de Amerikaanse clerus, die onvoldoende roepingen telde om de groeiende kudde te hoeden. De Gentse bisschop gaf daarom gevolg aan een oproep van zijn confrater uit New York en zond Henri de oceaan over waar hij op zijn beurt geschiedenis schreef. TIP: Heemkundige kring Hultheim noteerde zijn levensverhaal: http://www.hultheim.be/index.php/krasse-kruishoutemnaren/21-kruishoutemse-kronieken/2013/169-henri-gabriels-1838-1921-van-snotneus-te-wannegem-tot-bisschop-in-ogdensburg Auteur: Toerisme Vlaamse Ardennen Meer informatie
De Waregem Yacht Club is gelegen aan een oude arm van de Leie aan de sluis in Sint-Eloois-Vijve. De ligging net buiten de vaargeul maakt dit een ideale locatie. De jachthaven telt een 50-tal ligplaatsen met de nodige voorzieningen voor water en elektriciteit, douche en sanitair en tevens camerabewaking. Met 300 m steiger, 17 vingerpieren en een kraan om boten tot 26 voet in en uit het water te hijsen, is deze jachthaven perfect uitgerust voor uw verblijf in de Leiestreek! Auteur: Westtoer POIs Meer informatie
Anno 640 van onze tijdrekening, bewoonden Engelse monniken een klooster, gelegen op de plaats waar nu het kasteel staat. Men vermoedt enerzijds dat de naam Ingelmunster daardoor zou ontstaan zijn: Anglo-Monasterium. Anderzijds was het de ligging die Ingelmunster zijn naam gaf, 'op de hoek, op de uithoek'van de Dendermondse heerlijkheid: 'Angle-Monastère'. In 1075 bouwde de Graaf van Vlaanderen, met name Robrecht de Fries, een versterkte burcht op de ruïnes van het klooster. Deze graaf hechtte veel belang aan deze plaats omwille van de militair gunstige ligging: langs de waterloop de Mandel en langs de krijgsweg Kortrijk - Brugge. De ligging van Ingelmunster was van zo'n strategisch belang dat de plaats 'de sleutel van Vlaanderen' werd genoemd. In 1736 werd het kasteel herbouwd op de kelderverdiepingen die nog uit de Middeleeuwen stammen. Dit is het gebouw zoals we het nu nog steeds kennen. Het veranderde in de loop der eeuwen van militaire burcht naar luxueus landhuis. De heerlijkheid van Ingelmunster - sinds het einde van de 16de eeuw een Baronie - was eigendom van verschillende families, onder andere: de families de Rhodes en van Gistel (1000 - 1384) de families Bourgondi en van Kleef (1384 - 1583) de familie de Plotho (1583 - 1825) de familie de Montblanc (1825 - 1986) In 1986 kocht de familie van Honsebrouck, een plaatselijke brouwersfamilie, het kasteel aan, restaureerde het en stelde het open voor het publiek. Ook het 12,5 hectare grote domein werd vrij toegankelijk.In september 2001 verwoestte een brand twee derden van het kasteel. Het gebouw op zich leed grote schade, maar erger was het onherroepelijke verlies van de inboedel: meubilair, tapisserie, beeldhouwwerken, schilderijen, ... verdwenen voor altijd in de vlammen. Ook het unieke wassenbeeldmuseum verdween voor eeuwig. Momenteel is het kasteel als gebouw in zijn vroegere staat hersteld. Helaas is het niet meer toegankelijk voor het publiek. Auteur: mazolenie Meer informatie
Dit prachtige neoclassicistische kasteel krijgt zijn huidige vorm in de jaren 1880, maar heeft een veel oudere geschiedenis - de eerste vermelding dateert uit 1544. Sinds 1981 is het beschermd als monument. In de 18de eeuw wordt de boerderij die op deze plek stond verbouwd tot kasteel. Het krijgt een dak van blauwe leisteen, vandaar de naam 'blauw huis'. De opeenvolgende eigenaars verbouwen het kasteel tot het in 1880 zijn huidige vorm krijgt. Het kasteel behoort vanaf het einde van de 18de eeuw toe aan de adellijke familie Gillès de Pélichy. Die speelt een belangrijke rol in de sociale geschiedenis van Izegem. Tijdens de voedselcrisis van de jaren 1840 deelt ze bijvoorbeeld brood uit en ze financiert in 1898 ook de bouw van het neogotische Gildenhuis in de Kruisstraat - een verenigingshuis voor arbeiders. De meest geëngageerde telg van de familie is Charles Gillès de Pélichy (1872-1958) - hij wordt weleens de rode baron genoemd omdat hij zo begaan is met het lot van de Izegemse arbeiders. In 1900 gaat hij hen zelfs vertegenwoordigen in de Kamer. Op dat moment geldt het algemeen meervoudig stemrecht: iedere volwassen man heeft een stem, maar rijke mensen kunnen tot drie extra stemmen krijgen. In de praktijk betekent dat dat arbeiders nooit zelf verkozen kunnen raken. Ze moeten dus rekenen op gefortuneerde, sociaalvoelende mensen als de rode baron. De familie Gillès de Pélichy blijft in het kasteel wonen tot 1984. Nu wordt het gebouw uitgebaat als restaurant en feestzaal. Auteur: Westtoer POIs Meer informatie
Het museum biedt de bezoeker een mooi overzicht van de schoenenmode in de 20ste eeuw tot op vandaag. Dit voor een groot deel met schoenen die in Izegem werden gemaakt. Izegem was immers tientallen jaren lang het schoenencentrum van België. Extra informatie: -Educatief programma -Groepsrondleiding Contactgegevens: - Nationaal Schoeiselmuseum - Wijngaardstraat 9, 8870 Izegem - Tel: +32 51 31 65 43 - E-Mail: [email protected] - Web: www.izegem.be Auteur: Westtoer POIs Meer informatie
Eind 19de eeuw beslist het stadsbestuur van Izegem een elektriciteitscentrale te bouwen: een revolutionaire stap, want in heel België draaien op dat moment nog maar twee centrales. De installaties doen dienst tot 1966. Het machinehuis is nu ingericht als museum, je leert er alles over stoom en stroom. In 1901 komt prins Albert de installaties inhuldigen - vandaar dat deze straat nog altijd Prins Albertlaan heet. De centrale zal vooral stroom leveren voor de openbare verlichting, maar ook gezinnen en bedrijven kunnen een abonnement nemen. Er werken twee arbeiders, van 's ochtends zeven uur tot 's avonds halfelf. Aanvankelijk is er niet veel belangstelling omdat de elektriciteit zo duur is, maar rond 1909 begint dat te veranderen: de prijzen zakken en de industrie heeft een steeds grotere behoefte aan stroom. De elektriciteit wordt opgewekt met stoommachines. Per dag zijn daarvoor 24.000 kilogram kolen nodig. Die worden aangevoerd via het Kanaal Roeselare-Leie, dat achter de centrale loopt. Ook het water wordt uit het kanaal opgepompt. Tot halverwege de jaren vijftig blijft de centrale ononderbroken werken, tot 1966 wordt ze af en toe nog ingeschakeld op piekmomenten. Van de centrale blijft alleen nog de grote schoorsteen en het machinehuis over. Dat doet nu dienst als museum. Je kan er een immense tandem compound stoommachine uit 1936 gaan bekijken. Ze weegt 110 ton, is uniek in België en werd in 1978 beschermd als monument. Auteur: Westtoer POIs Meer informatie
In 1488 wordt de kerk, toegewijd aan de aartsengel Michaël, vernield door Maximiliaan van Oostenrijk. Tussen 1497 en 1504 wordt ze heropgebouwd in laatgotische stijl. De kerk heeft drie beuken en een stoere westertoren met scherpe spits. Een hevige storm knakt in 1735 de torenpunt af. Tussen 1742 en 1757 krijgt de toren dan de huidige achthoekige klokvormige bedekking. Hij is daarmee van 91 meter op 65 meter teruggebracht. Na meer dan 150 jaar afwezigheid kwam in 1998 het graf van Jan van Kleef en Johanna van Lichtervelde terug naar de kerk. Auteur: Westtoer POIs Meer informatie
het dorp en de omgeving ervan, komen bijna in elke fase van de oorlog ter sprake. Op 13 oktober 1914, trok de 7th Division door tot Roeselare en op 16 oktober trok diezelfde divisie, samen met de 3rd Cavalry Division en Belgische troepen, terug via Passendale. Op 17 oktober werd het dorp door de cavalerie bezet, op 18 en 19 oktober door Franse cavalerie en Territoriale troepen. Op 20 oktober ging het dorp in vijandelijke handen over. Op 6 november 1917 nam de 5th Canadian Infantry Brigade het dorp terug en trok nog iets verder. Deze verovering was een deel van de 2de slag om Passendale, de laatste in de rij gevechten tijdens de 3de slag bij Ieper. Half april 1918 werd de geallieerde lijn teruggetrokken naar Ieper toe en kwam het dorp opnieuw in Duitse handen. Dit bleef zo tot Belgische troepen het dorp heroverden op 29 september 1918. De New British Cemetery werd pas na de oorlog aangelegd door de concentratie van verspreide graven op de slagvelden rond Passendale en Langemark. Bijna alle slachtoffers vielen tijdens de herfst 1917. Eén slachtoffer stierf in november 1914 en één in mei 1915. Er worden nu 2098 Commonwealthdoden herdacht. Meer dan 3/4 daarvan zijn niet-geïdentificeerd. 'Special memorials' werden opgericht voor 4 militairen uit het Verenigd Koninkrijk en 3 uit Canada "Believed to be buried in this cemetery". De begraafplaats heeft een oppervlakte van 7246 m² en is langs drie zijden afgesloten door een ruwstenen muur en langs de straatzijde door een stenen muur. Auteur: molenaar Meer informatie

Commentaar