-
-
18 m
8 m
0
1,1
2,2
4,33 km

12 maal bekeken, 1 maal gedownload

in de buurt Binnenstad, Flanders (Belgique)

Wandeling doorheen de straatjes van Gent
Waypoint

Het Pand

In 1473 deed Margareta van York uit pure sympathie een gigantische schenking aan de Gentse Dominicanen. Deze waren toen de inwoners van het Pand. De Dominicanen besloten het geld zinvol te investeren en een lijst boeken aan te kopen. Echter, de collectie die in het Pand wordt bewaard is in de loop der eeuwen flink uitgedund. En daar zaten de Gentse beeldenstormers voor veel tussen. Bij de plundering van het Dominicanenklooster in 1566 schijnen de reformisten hun woede vooral op de bibliotheek te hebben gekoeld: een hele resem boeken werd vrolijk het raam uit gekeild, het water in. Kroniekschrijvers beweren dat het aantal werken dat de rivier werd ingegooid zo gigantisch was dat men de Leie droogvoets kon oversteken. Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Sint-Michielsbrug

Het Sint-Pietersstation is de grootste en meest centrale ‘statie’ die deze stad rijk is. Tot aan het begin van de 20ste eeuw spoorden de bezoekers de stad binnen langs het Zuidstation, aan het einde van de Vlaanderenstraat. Aangezien de trein altijd een beetje reizen is, nam het personenvervoer van en naar de stad exponentieel toe en dreigde de Zuidstatie het spoor bijster te raken. Veel overtuigingskracht was er van Gentse zijde niet nodig, want de overheid had al besloten dat een nagelnieuw en omvangrijker station op de lijn Oostende-Brussel een goede zaak zou zijn. Bovendien zou een spoorweghalte in de onmiddellijke omgeving van de terreinen van de wereldexpo van 1913 meteen mooi meegenomen zijn. In 1908 werd het prestigieuze project op poten gezet. De opdracht werd toegewezen aan Louis Cloquet, de architect die eveneens mocht tekenen voor het Postgebouw en de Sint-Michielsbrug. Hij ontwierp een langgestrekt gebouw in eclectische stijl met als blikvanger een soort minaret-achtige, oosters aandoende klokkentoren. Aangezien de opdracht van de Belgische overheid kwam, opteerde hij ervoor om exclusief Belgische materialen te gebruiken. Amper 4 jaar na de eerste plannen, in 1912, mocht de eerste locomotief stoom afblazen in het gloednieuwe Sint-Pietersstation. Sinds 1995 is dit gebouw een beschermd monument. Een goede zaak, want voor velen is het een architecturaal curiosum. Wie aandachtig kijkt, kan kantelen waarnemen die vanop een middeleeuws kasteel lijken weggeplukt. Deze worden op hun beurt geflankeerd door Indische mogoltorentjes en het geheel is opgevrolijkt met Venetiaanse en gotische motiefjes... Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Gent

De economische belabberde toestand van de 16de en 17de eeuw van Gent veranderde in de 18de eeuw door een criminele actie van Lieven Bauwens. Hij smokkelde de Britse spinmachine binnen, onder de Napoleonse blokkade. Zo was hij indirect verantwoordelijke voor veel welvaart van de inustrielen maar voor veel armoede bij de arbeiders. In zijn tijd was hij zo onpupulair in Gent dat hij veel van zijn tijd in Frankrijk doorbracht. Nu heeft hij wel een standbeeld. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Gildenhuis van de metselaars

Dit 16de eeuws gildenhuis van de metselaars in Brabantse laatgotiek zou een 30 tal jaar geleden afgebroken worden tot men ontdekte dat achter de nieuwe gevel nog een oude gevel verborgen zat. Er bleek nog vrij veel over te blijven van een 16de eeuwse constructie en men besloot het gebouw naar de oorspronkelijke plannen te restaureren en te reconstrueren . Eerst werd Walter De Buck aangesproken om bovenaan op het gebouw bronzen beelden te plaatsen. De beelden stellen moreske dansers voor met helemaal bovenaan twee goden, daaronder de duivel en zijn vrouw, en helemaal beneden man en vrouw. Het was de bedoeling dat ze allemaal zouden dansen in de wind. Bij hevige storm zouden ze zelfs volledig rond hun as draaien. De beeldjes zijn jammer genoeg net iets te zwaar gemaakt en draaien niet rond hun as. Voor de tweede moderne toevoeging werd de heer Bontinck aangesproken. Bontinck liet zich volledig inspireren door het Centre Pompidou en gebruikte voor zijn moderne constructie overal spiegelramen om zo de weerspiegeling van de oude stad weer te geven in zijn modern gebouw. Er kwam zeer veel kritiek op deze constructie omdat Bontinck de integratie uit het oog verloor. Modern en oud staan nu gewoon naast elkaar. Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Voormalige Bakkerij Bloch

Op de hoek van de Veldstraat was de joodse bakkerij Bloch. Stefan Hertmans beschrijft in zijn boek Oorlog en Terpentijn op prachtige wijze hoe "chique" het er hier wel aan toe ging toen de vrouwen van beteren huize hier hun beboterde croissant aten: "Ze waren zo chique dat ze, wanneer ze negentien frank moesten zeggen, ze het hadden over 'negontin franc'. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Opera van Gent

Voor de bouw van ‘Le Grand Théâtre’ de latere opera werd stadsarchitect van dienst Louis Roelandt aangesteld. Eveneens moest hij de aanpalende straat aanleggen en er een gerechtsgebouw neerzetten. Het stuk dat hij mocht bebouwen voor de opera was weliswaar lang, maar tegelijkertijd bijzonder smal. Voor de Opera loste Roelandt dit probleem op door een korte, diepere vleugel te bouwen waarin de theaterzaal en haar nevenruimtes werden ondergebracht. Loodrecht daarop bouwde hij een lange vleugel aan de straatkant. Deze vleugel herbergt het onthaal, een auditorium, de scène, de foyer, de redoutezaal en een concertzaal. Hij is aan de straatkant voorzien van een bijna 90 meter lange gevel in natuursteen wat tevens het uithangbord van het gebouw is. Op de gevel staan naast allerlei al dan niet fabelachtige dieren ook de muzen van de toneelkunst en de muziek en de dans afgebeeld. Aan de overzijde van de Opera werd een aangepaste eenheidsbebouwing in neoclassicistische stijl neergezet. Dit heeft ervoor gezorgd dat de Schouwburgstraat een evenwichtig en harmonisch geheel is geworden. Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Handelsbeurs

De bekende wetenschapper Leo Baekeland liep hier aan de Kouter één van zijn grootste ontgoochelingen op. Toen hij de verkoop van het Velox-patent wilde vieren met een groots banket in het Hotel de la Poste, dat gelegen was naast het huidige Handelsgebouw aan de Kouter, daagden slechts amper zes genodigden op. Dat was de laaste keer dat hij een voet in Gent zette. De reden waarom zo weinig oud-collega's en medestudenten kwamen opdagen is nog steeds onduidelijk. Een vermoeden is dat weinige wetenschappers toen konden appreciëren dat Baekeland zijn wetenschappelijk genie combineerde met een buitengewone neus voor zaken. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Kouter

Alhoewel de bomen op het Kouter-plein vrij natuurlijk aandoen is het een staaltje van kunnen van de Gentse Groendienst om deze hier te laten overleven. De onderaardse parking zit vlak onder het oppervlak waardoor de bomen geen diepe bodem hebben om te wortelen. Daarom koos men ook een boomsoort met een oppervlakkig wortelstelsel, en werden de wortels verankerd met kettingen net onder het oppervlak, zodat ze niet bij de eerste storm zullen omwaaien. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Stadswatermolen

Hét streekgerecht van Gent is Gentse waterzooi. De oorsprong van dit gerecht ligt aan de Brabantdam en Ketelvest. Hier stond ooit de Gentse stadswatermolen waar het graan gemalen werd. Omdat veel bloem in het water waaide tierde de vis hier welig en hadden de Gentenaars hem er maar uit te scheppen. Toen de molen verdween verdween ook de vis en schakelde het waterzooi-ingredient vis over naar kip. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Nieuw Circus

Het Nieuw Circus, ook Wintercircus genoemd, is een voormalig wintercircus en hippodroom gelegen in de Belgische stad Gent, dat gevestigd was in een heden nog bestaand gebouw nabij de Sint-Pietersnieuwstraat. Het wordt begrensd door de Lammerstraat, Platteberg en Korianderstraat en kwam op het terrein van de vroegere katoenfabriek van den Kerckhove die in 1878 was afgebrand.
Deze evenementenhal was de opvolger en tot 1914 de grote concurrent van het houten circus De Drie Sleutels of de Hippodroom dat in 1879 werd gebouwd in de Sint-Amandstraat. Het zorgde voor een harde concurrentiestrijd, maar had tot gevolg dat de meest vermaarde attracties naar Gent afzakten. Vandaar dat men ook sprak van de ouden en nieuwen cirk. Auteur: Wikipedia Meer informatie
Waypoint

Kalandeberg

Artevelde onderhandelde met de Engelse koning Edward III een neutrale positie voor Gent in de Frans-Engelse oorlog. Daarmee was de Gentse wolimport, de slagader van de Gentse linnenindustrie, verzekerd! Uit pure dankbaarheid kroonden de Gentenaars de Engelse koning op de Vrijdagmarkt tot koning van Frankrijk. Edward III behandelde Artevelde als ware hij de ‘prins van Vlaanderen’, wat natuurlijk niet iedereen zinde. Achter de rug van de Gentenaars om had Artevelde de Engelse koning financiële steun beloofd om zijn oorlog tegen Frankrijk te bekostigen. Dat was de druppel die de emmer deed overlopen. In 1343 moest Jacob naar Engeland vluchten nadat hij van eedbreuk werd beschuldigd en bij zijn terugkeer in 1345 brak er een weversopstand uit. Tijdens de revolte werd Jacob een kopje kleiner gemaakt in zijn huis op de Kalandeberg. Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Aula

In 1816 wordt Gent verkozen tot vestigingsplaats voor een hogeschool. Het stadsbestuur besluit voor de universiteit een paleis op te richten voor het houden van officiële plechtigheden: de Aula Academica. Op 4 augustus 1819 wordt de eerste steen gelegd, op de plaats van een gesloopte jezuïetenkerk. Het neoclassicistische gebouw, naar een ontwerp van bouwmeester L. Roelandt (1786-1864), wordt in 1826 ingehuldigd. De monumentale gevel in de Voldersstraat is opgevat als een antieke tempel bestaande uit acht arduinen zuilen met Corinthisch kapiteel en bekroond door een driehoekig fronton. De fries met een Latijns opschrift herinnert aan de bouw van de universiteit door Willem I. De Aula wordt vandaag gebruikt voor congressen en academische plechtigheden aan de Universiteit Gent Auteur: 14998 Meer informatie
Waypoint

Belfort van Gent

Het Belfort fungeerde als uitkijktoren en werd vrolijk bevolkt door een handvol wachters en schalmeiers. In geval van brand of ander gevaar moesten deze mannen de stormklok luiden, met name de Klokke Roeland. De wachters werden later stuk voor stuk door stenen exemplaren vervangen. Je kunt er nog een viertal zien staan op de hoeken van het Belfort, ter hoogte van het uurwerk. In de volksmond werden deze illustere figuren de ‘gemeentenaarkes’ genoemd, omdat ze het symbool waren van het vroegere Gemeentekrediet. Een populairdere benaming is evenwel ‘de kannenschijters’. De reden daarvoor zou de volgende zijn: de onverdroten kerels die er de wacht hielden, moesten zo’n dikke 200 trappen beklimmen alvorens ze op post waren. Daar aangekomen begon het lange wachten... Omdat de shiften die ze moesten draaien soms wel het klokje rond gingen, kon het voorvallen dat een of meerdere mannen met een volle blaas te kampen kregen. Aangezien het tegen de beroepsethiek indruiste de post te verlaten en omdat het ook bijzonder onverantwoord was om met een gespannen blaas 200 trappen naar beneden te lopen, vlug het gevoeg te doen om vervolgens weer 200 treden te trotseren (tegen de tijd dat men terug op post was, kon de helft van de stad platgebrand zijn), kregen de wachters aan het begin van hun werkdag een lege kan mee naar boven. Tegen de tijd dat ze de begane grond weer bereikten, was de kan al vaak niet meer zo leeg... Vandaar de benaming ‘de kannenschijters’. Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Sint-Baafskathedraal

Ooit was de Sint-Baafskathedraal niet meer dan een kleine parochiekerk. Van de oorspronkelijke, in 942 gewijde kapel blijft echter niets meer over. De oudste restanten zijn twee Romaanse beuken in de crypte. Ze dateren uit 1150. Als Keizer Karel in 1540 de vlakbij gelegen Sint-Baafsabdij laat afbreken om er het Spanjaardkasteel op te trekken, vinden de monniken én hun relikwieën (waaronder een bot van de bovenarm van Sint-Bavo) hier in de kerk een onderkomen. Door de oprichting van het bisdom Gent wordt de kerk in 1561 automatisch een kathedraal (kathedra =zetel van de bisschop). Binnenin de kathedraal kunt u tientallen kunstschatten bewonderen. Naast onder meer de overweldigende rococo-preekstoel uit 1745 en een prachtige Rubens vindt u er het belangrijkste werk van de Vlaamse kunstgeschiedenis: De Aanbidding van Het Lam Gods van de Gebroeders Van Eyck. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Bisdomplein

Vanop deze plaats, tussen het standbeeld van de gebroeder Van Eyck en de Vijtkapel werd tijdens de nacht van de diefstal van De Rechtvaardige Rechters door twee oudere dametjes een lichtschijnsel gezien dat opnieuw verdween. Zij vermoedden geen kwaad en verwittigden de politie niet. Ze waren op weg naar hun woonst aan het Bisdomplein. De Vijtkapel was de plaats waar toen het originele schilderij hing. Nu hangt er een copy. Je kan de Vijt-kapel herkennen aan het witte lam dat op een van de vensters geschilderd is. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Geraard Duivelsteen

Geraard de Duivel had na de dood van zijn vrouw zijn oog laten vallen op de vlam van zijn zoon. Geraard had zijn zoon wijsgemaakt dat hij zich Daar niets van aan was en, sportief als hij was, zou hij op de nacht voor hun huwelijksdag de stad verlaten opdat de plechtigheid ‘in alle peis ende vree’ zou kunnen plaatsvinden. Aan de vooravond van zijn vertrek had hij echter twee schippers op zijn kant gekregen en hij had hen de opdracht gegeven zich in de toren van zijn steen te verschransen om aldaar de zoon op te wachten. De twee handlangers zouden hem overmeesteren, wurgen en vervolgens netjes de Reep in keilen... Toen Geraard 's nachts vertrekkensklaar was, vroeg hij aan zijn zoon om vlug nog even naar de toren te lopen om daar aan de schippers te vragen of alles in orde was. Toen hij halverweg de trap was, begon hij te aarzelen. De wreedheid van zijn vader indachtig vertrouwde hij het zaakje niet helemaal. Hij besloot zich te verstoppen en de kat uit de boom te kijken. Toen zijn zoon al meer dan een half uur weg was en Geraard nog steeds geen teken van leven van zijn schippers had gekregen, besloot hij naar de toren te gaan. In het duister van de nacht vergisten de schippers zich en dachten dat de zoon eindelijk gearriveerd was. Ze grepen Geraard vast, wurgden hem en gooiden hem het water in... De volgende dag ging de bruiloft door zoals gepland en niemand wist precies waar Geraard nu gebleven was. Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Huis De Schryver

Op de hoek van kwaadham en Sint-Jacobsnieuwstraat staat de vroegere woonst van de familie en chrisendemocratische politicus August De Schryver. Volgens een van de zeer vele theorieën stond deze woonst in de lange lijst van mogelijke plaatsen waar het gestolen schilderij van De Rechtvaardige Rechters zich zou bevinden. Nog in 2011 kwam er een aanwijzing binnen van een anonieme tipgever die verwees naar de Familie De Schryver als bezitter van het schilderij. De tipgever gaf de boodschap dat men ér van af wou' op een discrete wijze. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Stadhuis van Gent

Bij het imposante stadhuis vallen meteen twee (van de vele) bouwstijlen op. Rechts de vlammende gotiek van begin 16de eeuw, links de veel latere Italiaanse renaissance. Binnenin herbergt het stadhuis meer dan 600 jaar geschiedenis. Op aanvraag kan het in groep worden bezocht. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Baudelokapel & stadsbibliotheek

Enkel de 17de eeuwse kapel van de Baudeloabdij werd gespaard van sloopwerken. Er zou dringend werk moeten worden gemaakt van de restauratie al was het maar om Mozart te plezieren. Mozart was nog een klein jongetje toen hij met zijn vader op doorreis was in Gent. Hij speelde op het orgel van deze kapel. Hoewel er nu geen orgel meer is zouden we op zijn minst de kapel van de ondergang kunnen redden. Van 1817 tot 1925 vond de universiteitsbibliotheek er een onderkomen en daarna gebruikte men het gebouw als stadsbibliotheek. Die verhuisde eind jaren '70 en sindsdien werd er geen nieuwe functie toegekend aan de kapel. Ze staat al jaren leeg, terwijl men er toch al een hele tijd aan denkt om de kapel om te vormen tot een cultureel centrum. Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Baudelooabdij

Enkel de 17de eeuwse kapel van de Baudeloabdij werd gespaard van sloopwerken. Er zou dringend werk moeten worden gemaakt van de restauratie al was het maar om Mozart te plezieren. Mozart was nog een klein jongetje toen hij met zijn vader op doorreis was in Gent. Hij speelde op het orgel van deze kapel. Hoewel er nu geen orgel meer is zouden we op zijn minst de kapel van de ondergang kunnen redden. Van 1817 tot 1925 vond de universiteitsbibliotheek er een onderkomen en daarna gebruikte men het gebouw als stadsbibliotheek. Die verhuisde eind jaren '70 en sindsdien werd er geen nieuwe functie toegekend aan de kapel. Ze staat al jaren leeg, terwijl men er toch al een hele tijd aan denkt om de kapel om te vormen tot een cultureel centrum. Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Bij Sint-Jacobs 18 (voorgevel Trefpunt)

Lucebert, 'Alles van waarde is weerloos' (citaat) Trefpunt is het muziek- en theatercafé van de vzw Trefpunt, sinds de jaren 1970 bezieler van de Gentse Feesten op het plein naast de Sint-Jacobskerk. Onder het motto 'Gentse Feeste gelijk in den tijd' (met volkszanger Walter de Buck) ontstond een populair en verfrissend repertoire van dans, folk en blues, naast Gentse volksmuziek. Het Trefpunt hanteert een nonconformistische stijl, er zijn wekelijks optredens op maandag. Lucebert (1924-1994), Nederlands dichter en schilder, 'keizer van de Vijftigers'. Wordt beschouwd als de meest revolutionaire en authentieke dichter van de groep experimentelen, ook betrokken bij de Cobra-beweging. Zijn bekendste beeldend werk is de wandschildering-met-36-literaire citaten in het Nederlands Letterkundig Museum. In 2002 verschenen zijn imposante Verzamelde gedichten. Het veel geciteerde 'Alles van waarde is weerloos' werd Luceberts waarmerk. Auteur: Literair Gent Meer informatie
Waypoint

Artevelde-standbeeld

Jacob Van Artevelde wijst in de richting van Engeland. Zijn opportunistische keuze voor de Engelse koning zorgde er in de 14de eeuw voor dat Gent, en bij uitbreiding heel Vlaanderen, grotendeels neutraal en dus welvarend kon blijven in de Honderdjarige Oorlog. Dankzij de 'Wijze man van Gent' bloeide de lakennijverheid als nooit tevoren. 660 jaar nadat hij door rivalen werd vermoord, wordt Gent nog altijd de Arteveldestad genoemd. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Vrijdagsmarkt

Tijdens de Middeleeuwen durfde het stadsbestuur de marktplaats al eens af te huren om het in te richten als arena voor burgertornooien. Steekspelen waren immers razend populair en voerden jarenlang de ‘top tien van het favoriete volksvermaak’ aan. De laatste die de Gentenaars op spelen van dit kaliber trakteerde, was keizer Karel. In 1511, een jaar met een onnoemelijk strenge winter, liet hij de Vrijdagmarkt onder water zetten om er een steekspel op schaatsen en sledes te laten doorgaan. Auteur: Vizit Meer informatie
Waypoint

Huis van Alijn

Het Huis van Alijn was ooit één van de meer oubollige musea van de stad, nu het toonbeeld van vernieuwing en creativiteit. De naam 'huis van Alijn' verwijst naar de ontstaansgeschiedenis van dit pand. Het begon allemaal met een flinke ruzie tussen twee patriciërsfamilies, de familie Rijm en de familie Alijn. Een zoon van de familie Rijm was verliefd op een heel mooi meisje, maar hoorde dat er een kaper op de kust was, een afstammeling van de familie Alijn. Dus trok hij naar de Sint-Janskerk en doodde zijn rivaal, diens broer en ook de dienaar op laffe wijze. Zoals toen gebruikelijk was, werden de Rijms hiervoor vogelvrij verklaard en hun huizen werden met de grond gelijk gemaakt. Na enkele jaren kregen ze genade van de graaf op voorwaarde dat ze een godshuis stichtten voor achttien oude en behoeftige vrouwen. Zo kwam er het godshuis Alijn, dat gewijd was aan de Heilige Catharina. In de 16de eeuw was het godshuis al vervallen. Het werd echter heropgebouwd en een kapel in renaissancestijl met gotische vensters werd eraan toegevoegd. Het complex verleende ook onderdak aan arbeidersgezinnen. Uiteindelijk kocht het stadsbestuur het geheel aan en liet het restaureren om dienst te doen als museum voor volkskunde. Men installeerde er een permanente tentoonstelling over het Gentse volksleven van omstreeks 1900 met zijn ambachten en neringen. Enkele jaren geleden kwam er een nieuw jong team. Het was van oordeel dat er meer te maken was van dit museum. Men ging dus aan het werk: verven, timmeren, de collectie werd op een leukere, meer overzichtelijke manier voorgesteld en men bedacht een nieuwe naam: het Museum van Volkskunde werd Huis van Alijn. Op de koop toe plande men tentoonstellingen die vanwege hun originaliteit heel wat publieke belangstelling genoten. Een paar jaar geleden was er bijvoorbeeld een tentoonstelling rond varkens en in 2001 een project rond tuinkabouters. Om deze laatste tentoonstelling aan te kondigen werden duizenden tuinkabouters verspreid in de stad. De bedoeling was dat de kabouters 'geplukt' konden worden en dan beschilderd naar het museum zouden worden gebracht. Benieuwd wat het volgende project zal zijn! Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Het Vleeshuis

In het Groot Vleeshuis vindt u àlle Oost-Vlaamse specialiteiten, van gandaham tot cuberdons. Voor de originele Gentse mosterd moet u echter aan de overkant zijn, bij Tierenteyn, waar de pikante lekkernij nog ter plaatse wordt gemaakt. Wist u dat Keizer Karel mosterd als onmisbaar beschouwde bij het eten van een stuk hesp? Auteur: Dromos Meer informatie

Opmerkingen