Moeilijkheidsgraad   Middelmatig

Coördinaten 196

Geüpload 8 juni 2017

Uitgevoerd juni 2017

-
-
124 m
27 m
0
5,9
12
23,62 km

21 maal bekeken, 5 maal gedownload

nabij Dworp, Flanders (Belgique)

De Rivierdonderpad is, in tegenstelling tot wat zijn naam laat vermoeden, geen pad maar een kleine vis. Hij wordt maximaal 15 cm groot. Hij heeft een dubbele rugvin waarvan het achterste gedeelte langer is dan het voorste. Zijn ogen liggen dicht bijeen boven op de kop, die erg dik is. De Rivierdonderpad is bruin en heeft een naakte huid: dat wil zeggen dat hij geen schubben heeft. Zijn donkere vlekken dienen als camouflage. Tijdens de paartijd worden de mannetjes helemaal zwart.  De Rivierdonderpad komt vooral voor in zoet water dat niet te snel stroomt, en houdt van ondiepe plaatsen. Het is een bodemvis die zich vaak verstopt in holtes onder en tussen stenen. Rivierdonderpadden zijn weinig beweeglijke vissen en bovendien territoriaal. Daarom verplaatsen ze zich erg weinig binnen een waterloop. Individuele dieren worden bijna altijd op dezelfde plaatsen aangetroffen. Ze eten vooral insectenlarven en kreeftjes die ze eerst besluipen en daarna met een krachtige voorwaartse beweging met de muil vastgrijpen en inslikken.  Hun nesten maken Rivierdonderpadden meestal onder een steen. Het wijfje legt er een honderdtal eieren die het mannetje bewaakt en verdedigt tot de larven uitkomen. De jongen verspreiden zich stroomafwaarts nadat ze het nest verlaten hebben.
De Gewone Grootoorvleermuis is een middelgrote vleermuis met opvallende, lange oren die aan de binnenkant een wimperachtige beharing hebben. Ze hebben een lange, losse vacht, die op de rug grijsbruin en op de buik lichtgrijs is. Verder hebben ze licht vleeskleurige lippen en een licht grijsbruine vlieghuid.

Grootoorvleermuizen vliegen relatief laat uit: een halfuur na zonsondergang. 

In de winter wonen Grootoorvleermuizen in forten, ijskelders, bunkers en mergelgroeven; maar ook in gewone kelders, woningen en kerken, zoals hier in Dworp. Vooral zolders vinden ze leuk en een temperatuur tussen 1 en 8 °C bevalt hen het best. In de zomer vormen Grootoorvleermuizen kolonies in gebouwen, holle bomen en vleermuiskasten. Ze zijn niet zo kieskeurig.

De Gewone Grootoorvleermuis vind je vooral in (de buurt van) bossen en parken. Daar zoeken ze het liefst naar eten, maar soms jagen ze ook in weilanden, boomgaarden en tuinen. Als ze jagen, vliegen ze traag en dicht bij de grond. Ze eten vooral vlinders en oorwormen, maar ook spinnen, rupsen en overdag actieve vliegen en dagvlinders staan op hun menu.

De paartijd van de Gewone Grootoorvleermuis valt in de herfst en duurt tot in het voorjaar. Groepen zwangere vrouwtjes noem je "kraamkamers", waarin gemiddeld 10 tot 50 vrouwtjesvleermuizen bij elkaar zitten. De mannetjes brengen de zomer alleen door. Gewone Grootoorvleermuizen krijgen één jong per
keer, heel soms twee. Op het einde van hun vierde week kunnen de jongen al vliegen.
Weide rond de Herisemmolen
Op de foto ziet u Marie Anna Rossel (1800 - 1882), de vrouw van Egiudius Winderickx (van Egiudius Winderickx hebben we geen foto). Dit was 3de generatie Winderickx te Herisem (Alsemberg). Egiudius Fr. Winderickx was burgemeester van Alsemberg. De familie Winderickx is 100 Jaar lang bugemeester van Alsemberg geweest. De zoon van Marie Rossel en Egiudius Fr. Winderickx bouwde onder invloed van de industriele revolutie de veroudere papiermolen te Herisem uit tot een moderne kartonfabriek. Onder het Winderickxplein zouden ook nog de fundamenten van een oud kasteel verborgen liggen. Maar daar is weinig bewijsmateriaal tot op heden van terug gevonden. Lees meer op http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=GMUO4IN7
De kerk van Alsemberg is opgetrokken in laatgotische stijl en bezit alle kenmerken van de Brabantse architectuur uit de 14e eeuw. (foto: de kerk in het begin v/d 19de eeuw) Tot in de 14e eeuw stond hier een Romaanse kerk, die vanaf de jaren 1350 werd vervangen door het huidige gebouw. De bouw van de nieuwe kerk vorderde heel langzaam. Aan het koor werd gewerkt van ca. 1350 tot ca. 1450. Het gewelf werd pas in 1470 voltooid, dank zij een gift van hertog Karel de Stoute, die hier op bedevaart kwam op 8 februari 1466. In 1503 werd een aanvang gemaakt met de toren waarvan het benedenste gewelf pas in 1527 werd voltooid. Omstreeks 1520 werd de grote beuk overwelfd. Hiertoe schonk Keizer Karel hout uit ZoniÙn. Vandaar dat zijn wapenschild in het gewelf is aangebracht. Sinds het midden van de dertiende eeuw wordt in Alsemberg een Romaans Mariabeeld vereerd, dat aan de parochie zou geschonken zijn door Sofia, echtgenote van hertog Hendrik I van Brabant.
Helling 5 - Alsemberg
Lokale Weg
Brouwerij Oud Beersel is opgestart in 1882. Het is één van de laatste authentieke lambiekbrouwerijen die België rijk is en is bekend voor haar op ambachtelijke wijze en volgens aloude traditie gebrouwen lambiek. Lambiek rijpt tot drie jaar op houten vaten, waarna deze tot Oude Geuze versneden wordt. Door zure krieken op lambiek te laten gisten en na hergisten op fles wordt Oude Kriek geboren. Dit uniek brouwproces met spontane gisting is mogelijk in België in de regio's het Pajottenland, de Zennevallei en Brussel en dit door de aanwezigheid van specifieke microflora.
De neogotische Sint-Jozefskerk (1907-1910) was een ontwerp van de architecten C. Veraert en H. Lemaire.-lt;br-gt; Auteur: -lt;a href=-quot;http://www.routeyou.com/user/view/2482.nl-quot;-gt;Dromos-lt;/a-gt;-lt;br-gt; -lt;a href=-quot;http://www.routeyou.com/location/view/47405785.nl-quot;-gt;Meer informatie-lt;/a-gt;
Een leuke kinder- en ijsboerderij met veel interessante bewoners en een kleurrijk terras. Je kan hier ook terecht voor verjaardagsfeestjes en zelfs vakantiekampen. TIP Proef zeker eens het heerlijke artisanale ijs. Watermolenstraat www.patchamama.be Auteur Meer informatie
Het natuurgebied Den Beemd bevat één van de prachtigste (autovrije) paden, geschikt voor fietser en wandelaar. Een echte aanrader. Hier zie je nog een beekvallei in zijn traditionele vorm.
Het treinstation van -quot;Buizingen-quot; is gelegen in Halle.-lt;br-gt;Meer informatie op -lt;a href=-quot;http://nl.wikipedia.org/wiki/Buizingen-quot; target=-quot;_blank-quot;-gt;deze link-lt;/a-gt;-lt;br-gt;-lt;br-gt; Auteur: -lt;a href=-quot;http://www.routeyou.com/user/view/3.nl-quot;-gt;RouteYou-Groups-lt;/a-gt;-lt;br-gt; -lt;a href=-quot;http://www.routeyou.com/location/view/47033300.nl-quot;-gt;Meer informatie-lt;/a-gt;
Het huis van Witse uit de gelijknamige TV serie staat in de Dorpslaan in Buizingen. Bron: De Standaard-lt;br-gt; Auteur: -lt;a href=-quot;http://www.routeyou.com/user/view/2482.nl-quot;-gt;Dromos-lt;/a-gt;-lt;br-gt; -lt;a href=-quot;http://www.routeyou.com/location/view/47226695.nl-quot;-gt;Meer informatie-lt;/a-gt;
Logeren in de parel van de Zennevallei. Relaxen in de rust van het platteland. Genieten op het ritme van de seizoenen. Aktief ontdekken van Pajottenland tot Zonienwoud. Proeven van streekgebonden delicatessen. Deze oase van rust is gelegen op minder dan 1 km van de ring rond Brussel, en biedt ook zakenmensen een uitstekende verbinding richting Brussel, Antwerpen en Parijs.
Klein goed onderhouden kampeerverblijfpark in een mooi groen kader met speeltuin en animatielokaal. In de nabijheid van natuurparken en bossen. Op 10 km van Brussel.
Klik hier
De Iepenpage is een vlinder met donkerbruine vleugels, met aan de achterkant witte lijnen en grote, oranje vlekken in de vorm van halve manen, met een zwarte rand eromheen. De achtervleugels hebben een klein "staartje" met één of twee blauwe vlekjes. Het vrouwtje is iets groter dan het mannetje en ook iets lichter bruin. Hun vleugels zijn maar 1,6 cm lang. De Iepenpage leeft gewoonlijk op plaatsen waar enkele Iepen in een groepje bij elkaar staan. Dit kan in het bos zijn, maar ook vrijstaande Iepen zijn geschikt, soms zelfs in het centrum van grote steden. Ze houden ervan als er weinig wind en veel zon is bij hun woonplaats. Ze zijn bovendien behoorlijk honkvast. Ze verspreiden zich alleen als ze iepen kunnen vinden vlakbij hun thuisbasis. In de paartijd kan je de Iepenpage herkennen aan de korte krachtige vluchtjes rond de boomtoppen van de “bruidsbomen”. Bij territoriale vluchten en gevechten kringelen ze vaak met twee of meer al draaiend in de lucht, om daarna met een snelle vlucht terug te keren naar de bruidsboom. ‘s Morgens en in de vooravond strijken ze af en toe ook neer op bloemen of op vochtige zandwegen. Hun eitjes leggen Iepenpages aan de onderkant van de knoppen van de iep, tegen het hout. Ze zijn een beetje kieskeurig: ze kiezen enkel knoppen aan het eind van de takken aan de buitenkant van de kruin. Het ei, met daarin de jonge rups, overwintert. In de lente verlaat de rups de eischaal en verbergt zich in een bloemknop, die ze opeet. Pas daarna verpoppen de rupsen zich tot vlinders. De jonge Iepenpages vliegen uit tussen juni en augustus.

Commentaar