Coördinaten 1698

Geüpload 20 mei 2018

Uitgevoerd mei 2018

-
-
112 m
13 m
0
13
26
51,37 km

27 maal bekeken, 5 maal gedownload

nabij Galmaarden, Flanders (Belgique)

Rode & groene lus
Recht tegenover de kerk staat het Baljuwhuis, nu een gemeentelijk cultuur- en ontmoetingscentrum. Hier woonde vroeger de baljuw. Hij was de ambtenaar die tijdens het Ancien Régime de heer vertegenwoordigde op het platteland. Hij werd voor het leven benoemd en bezat bevoegdheden op feodaal, politiek, financieel, militair en rechterlijk vlak.
Via de Kammeersweg kan je de geplaveide binnenplaats betreden. Het gebouw met de grote tuin en de stallingen kreeg mettertijd ook verschillende functies, waaronder een bierbrouwerij. Let op de mooie gaanderij afgewerkt in natuursteen.



Auteur: Archeduc

Meer informatie
De Baljuw was de ambtenaar die tijdens het Ancien Régime de heer in de stad of op het platteland vertegenwoordigde. Hij werd voor het leven benoemd. Hij bezat bevoegdheden op feodaal, politiek, financieel, militair en rechterlijk vlak. Het baljuwambt werd ingesteld vanaf de 12de – 13de eeuw.

Het huidige Baljuwhuis kreeg in de loop der jaren verschillende namen mee. Het gravenhuis – kasteel – “heeren huys” dateert vermoedelijk van de eerste helft van de 17de eeuw. Het gebouw met de grote tuin en de stallingen kreeg mettertijd ook verschillende functies. Vast staat dat het in de periode 1833 – 1973 eigendom was van de familie Olemans. In die periode deden de gebouwen dienst als brouwerij. De provincie Brabant (later Vlaams-Brabant) bouwde deze locatie tussen 1977 en 2003 uit tot een provinciaal trefcentrum.

De naam Baljuwhuis is van recentere datum. Het is een teruggrijpen naar het verleden toen de Baljuw in deze regio verbleef.

Bron: M. Matthijs, Van Grafelijk Landgoed tot Provinciaal Trefcentrum. Historiek van het Baljuwhuis Galmaarden. HOLVEO (1998)



Auteur: est2000

Meer informatie
In de nacht van 11 op 12 mei 2008 werd de als monument geklasseerde Sint-Pieterskerk bijna volledig door brand vernield. Slechts enkele muren en de sacristie staan nog overeind. De inboedel is eveneens door de brand verloren gegaan. De oorzaak was vermoedelijk een afgeschoten vuurpijl. In Galmaarden vond op dat moment naar aanleiding van Pinksteren een kermis plaats. Er was geen georganiseerd vuurwerk, maar getuigen hebben gehoord dat er na middernacht vuurpijlen afgeschoten werden.



Auteur: Archeduc

Meer informatie
De parochie Sint-Pieter bestond reeds in de 8ste - 9de eeuw.

De classicistische Sint-Pieterskerk is tegen elke gewoonte in west-oost georiënteerd. Ze werd in 1772 verbouwd en vergroot door de abdij van Vorst.

Van de oorspronkelijke kerk bleef enkel de torenkern uit de 13de eeuw bewaard, benevens enkele elementen uit de 14de eeuw. Omwille van het stijgend aantal inwoners werd de parochiekerk een tweede maal vergroot in 1910.

Het 18de-eeuws kerkmeubilair omvat het hoogaltaar, de zijaltaren, de kerkmeestersbanken, de biechtstoelen en de gebeeldhouwde kansel. In de parochiekerk liggen 21 grafstenen.

De kerk werd geheel gerestaureerd in 1995 en is geklasseerd.




Auteur: est2000

Meer informatie
Het gehucht Sint-Paulus dankt zijn naam aan de kapel Sint-Paulus. De Sint-Pauluskapel ligt op het Kapelleblok, ten noorden van en dichtbij de Pauwelhoeve. Ze werd opgetrokken op een site, die reeds in de Gallo-Romeinse periode werd bewoond. Er blijkt geen enkel verband te bestaan tussen de villa die er zich waarschijnlijk bevond en de laat-middeleeuwse kapel, die vermoedelijk in het begin van de 16de eeuw werd opgetrokken. Het is een bakstenen gebouw in laatgotische stijl. In de kapel worden o.m. enkele 15de-eeuwse kunstvoorwerpen bewaard.



Auteur: est2000

Meer informatie
Het gehucht Sint-Paulus dankt zijn naam aan de kapel Sint-Paulus. De Sint-Pauluskapel ligt op het Kapelleblok, ten noorden van en dichtbij de Pauwelhoeve. Ze werd opgetrokken op een site, die reeds in de Gallo-Romeinse periode werd bewoond. Er blijkt geen enkel verband te bestaan tussen de villa die er zich waarschijnlijk bevond en de laat-middeleeuwse kapel, die vermoedelijk in het begin van de 16de eeuw werd opgetrokken. Het is een bakstenen gebouw in laatgotische stijl. In de kapel worden o.m. enkele 15de-eeuwse kunstvoorwerpen bewaard.

De volksmond veronderstelde eeuwenlang de drie volgende ontstaanslegenden:
De Sint-Pauluskapel zou een zelfstandige parochie geweest zijn met een eigen priester, een eigen kerkhof en eigen inkomsten
De Sint-Pauluskapel zou een overblijfsel zijn van een klein klooster, afhangende van de Sint-Adriaansabdij te Geraardsbergen of van de abdij van Beaupré te Grimminge
De Sint-Pauluskapel zou een kapel voor leprozen geweest zijn en het gehucht zou zijn ontstaan ten gevolge van een kolonie lepralijders of akkerzielen.
Wat de volksmond ook veronderstelt... we kunnen met zekerheid stellen dat de Sint-Pauluskapel reeds bestond vóór het jaar 1068. De kapel is verbonden met een wonderbare bron, voor onze voorouders een heilige plaats. Misschien moet het ontstaan van de Sint-Pauluskapel gesitueerd worden in de tijd van de definitieve evangelisatie en kerstening van onze gewesten (ca. 800 na Christus).

De kapel werd volledig gerestaureerd. In januari 2002 werd de vernieuwde kapel officieel geopend. De kapel is ook geklasseerd.



Auteur: est2000

Meer informatie
De Pauwelhoeve, vroeger Somershoeve genoemd naar de eigenaars, is een 18de-eeuws boerderijcomplex dat nu nog een woonhuis bevat, een geplaveid vierkant erf, een grote schuur en enkele bergplaatsen.

De stallingen zijn afgebroken of omgevormd tot ruimte voor allerlei gebruiksdoeleinden. Hier en daar zijn er nog sporen van vroegere bewoning. De afgebakende moestuin, de boomgaard en het weideland zijn er nog, weliswaar niet meer in oorspronkelijke staat.

De Pauwelhoeve is één der oudste en grootste hoeven van het Sint-Paulusgehucht. Ze werd geklasseerd in 1979.

U vindt de Pauwelhoeve langs de Geraardsbergsestraat, de verbindingsweg tussen Galmaarden en Geraardsbergen.



Auteur: est2000

Meer informatie
Welkom in het Bruggenhuis bij Rob, Magda en Tiago.

Sinds juli 2009 hebben wij het kleine café aan de Dender bij Overboelare een nieuw leven ingeblazen. Maar de oorsprong van het café gaat terug tot na de 2e wereld-oorlog waarbij de vernielde ophaalbrug vervangen werd door een vaste en de werkloze bruggenwachter er een café begon.
Het sfeerrijke café is uniek gelegen op enkele meters van de meanderende Dender in een omgeving van rust en authentiek genieten. Het Bruggenhuis is een ideaal vertrekpunt voor prachtige wandelingen of fietstochten in de verstilde omgeving. Wij geven u graag tips en routebeschrijvingen om van hieruit de Vlaamse Ardennen of het onbekende Henegouwen te verkennen.

Maar het Bruggenhuis is meer dan een gewoon café. De morgenstond wordt hier verrijkt met klassieke klanken, de middaguren verbreed met wereldse muziek en de avond is steeds gevuld met jazz van de bovenste plank. Het Bruggenhuis is een huis waar muziek een essentiële rol speelt, want muziek is de taal van de goden, van Bach tot Art Blakey en zijn vele boodschappers. De muziek klinkt niet alleen uit de luidsprekers, maar ook regelmatig live. Maandelijks organiseren wij een concert van niveau met nationale of internationale artiesten.Het gesnater van op het water mengt zich hier dus ook met andere klankkleuren. Zie onze evenementenkalender voor de actuele informatie.

U kunt bij ons niet alleen proeven van de betere bieren. Vanaf juni 2010 kunt u bij ons, van donderdagavond en in het weekeinde, terecht voor een kleine verzorgde maaltijd. Alles wordt bereid met verse (streek) producten, wij kiezen voor smaak en presentatie, minder voor snelheid. De rook van het jazzcafé maakt vanaf nu dus plaats voor smakelijke geuren van de keuken. Wij willen het Bruggenhuis maken tot een oase aan de Dender, waar cultuur, natuur en muziek samenstromen. Een uniek eet- en praatcafé waar iedereen die van het leven wil genieten welkom is.

Het Bruggenhuis
Majoor Van Lierdelaan 50
9500 GERAARDSBERGEN (Overboelare)
België
Tel: 054/244 889
GSM : 0496/126137
E-mail: : [email protected]
Website: www.bruggenhuis.be




Auteur: C&S Routes

Meer informatie
Vol goede moed vertrekken we iets meer dan 8Km wandelplezier in het dal en op de flanken van de Oudenberg
Start van de wandeling aan het stedelijk zwembad 'den Bleek'. Ruime parking.
Deze wandeling brengt u langs charmante plaatsjes van de Oudenbergstad. Absolute aanrader : een bezoek aan café Boerenhol in Boerenholstraat.
Op de hoek van de Vesten is er een leuke taverne met zeer vriendelijke uitbaatster Brenda, nl.. Het Klein Verschil.
Andere absolute topper : de MUUR !
Schrik niet als de wandeling je langsheen weiden brengt met kuddes lama's. Pas op, ze spuwen.
Geniet van deze rustgevende wandeling.




Auteur: Stapadders

Meer informatie
Op de eerste maandag van maart is het jaarmarkt in Geraardsbergen. Daar wordt het einde van de winter gevierd met de krakelingenwopr en de tonnekensbrand. Krakelingen zijn ringvormige broodjes. Eén van de krakelingen bevat een gouden sieraad. De broodjes worden in de menigte gegooid. Aan het eind van het feest wordt een houten ton in brand gestoken dat het begin van de lente symboliseert. Aan de autoriteiten wordt ook wijn met levende visjes geschonken, maar dat gebruik is omstreden. Het gebruik van de tonnekensbrand is voorgesteld om op de lijst te komen van het UNESCO Werelderfgoed.



Auteur: Dromos

Meer informatie
Op de hoek van de Markt in de Vredesstraat staat het standbeeld van manneke Pis. Oude stadsrekeningen bewijzen dat het Geraardsbergse kereltje 160 jaar ouder is dan dat van Brussel.



Auteur: vezel

Meer informatie
Brussel en Geraardsbergen, beiden hebben ze een Manneken Pis. Maar dat van Geraardsbergen zou veruit het oudste zijn. Aan de hand van stadsrekeningen zou men dit kunnen bewijzen.

Het verhaal van het Geraardsbergse Manneken Pis begint in 1452. Een niet zo fraai begin, want dat jaar legden invallende Gentenaars de stad plat. Zelfs de fonteinen op de Markt gingen voor de bijl. In 1455 krijgt de stadsmagistraat van Geraardsbergen de gezegende inval om bij de Brusselse fonteinmeester Jan Van Der Schelden een "lattoenen mannekin", oftewel een mannetje in messing, te bestellen.

Het eerste Manneken Pis dat geleverd wordt, blijkt een paar maten te groot te zijn voor de sokkel. In 1459 komt er een meer gepast model. Het weegt 45,5 pond. Manneken Pis van Geraardsbergen is geboren.

Pas 160 jaar later zal zijn Brusselse evenknie - die volgens de Geraardsbergenaren een imitatie is - ter wereld komen.

Het Geraardsbergs Manneken Pis heeft honderden kostuumpjes. Een groot aantal ervan staan permanent tentoongesteld in het Manneken Pis museum.



Auteur: MijnMotorVakantie.be

Meer informatie
Dierkoststraat, 9500 Geraardsbergen
De Dierkost, een vestigingstoren in pofiersteen, was een belangrijk element van de stadsomwalling tussen de Putsemainpoort en de Overpoort, midden 13de eeuw. Nadat hij gedurende eeuwen de weg naar Henegouwen had gedomineerd, deed hij o.a. ook dienst als stadsarchief, schuiloord voor de notabelen en lokaal van de Schuttersgilde van Sint- Sebastiaan. Toen de stadsmuren van de bovenstad werden gesloopt in 1817- 1818 werd de Dierkost hersteld met bak- en zandstenen.

Na het verwerven van haar stadsrechten in 1068 verkreeg Geraardsbergen het recht de stad te omwallen, de toegangen af te sluiten met poorten en iedere ongewenste vreemdeling de toegang tot de stad te ontzeggen. Het aantal poorten en de grootte daarvan werd bepaald door het verkeer en de ligging. Zo bouwde men de Potchemain poort en de Overpoort.
De oudste bescherming van de stad bestond wellicht slechts uit enkel een aarden wal, met daarvoor een houten palissade en een walgracht. De stad kreeg pas haar eerste ommuring toen de dreiging van buiten af te groot werd. Gezien oorspronkelijk enkel de rechteroever bebouwd was en de Dender de walgracht was voor de nieuwe stad, werden aldaar twee waterpoorten gebouwd waaronder de Nieuwbrugpoort.
De overige waren landpoorten. Wel stonden ook bij de aarden wallen op geregelde afstanden van elkaar stenen waltorens van waaruit men vanaf een hoger standpunt de omgeving kon bespieden. Bij haar stenen ommuring werden de torens buiten de muur uitgebouwd zoals de Pijntoren of folterplaats en de Dierkost, archieftoren of secreetkamer en pas later nog de Verloren kost.
De muren de stadszijde waren voorzien van steunberen en op geregelde afstanden kwamen halfcirkelvormige waltorens voor die buiten de stadsmuur waren uitgebouwd ter verdediging van de muur. De naar de stad gerichte open achterzijde noemde men de "keel".
Op het einde van het jaar 1100 werd de stad uitgebreid langsheen de linkeroever. Hiervoor werden drie nieuwe poorten aangebracht: de Gentse, Oudenaardse en Lessense poort.



Auteur: C&S Routes

Meer informatie
Aan de voorgevel van het prachtige Geraardsbergse stadhuis kunt u het oudste 'Manneken Pis' van België bewonderen. Vlakbij is het Manneken Pis museum grenzend aan de Toeristische Dienst van Geraardsbergen. Op de Markt bevindt zich ook de fontein 'De Marbol' en de gothische Sint-Bartholomeuskerk. Ook hier vele gelegenheden voor een hapje en een drankje.




Auteur: RouteYou Info

Meer informatie
Geraardsbergen met haar voeten in de Dender en met het hoofd boven op de Muur, is een blikvanger in de Vlaamse Ardennen.
Enkele bezienswaardigheden in de stad Geraardsbergen zijn:
De basilicale neogotische Sint-Bartholomeuskerk, het neogotisch stadhuis en Manneken Pis. Dit is een standbeeldje aan de voet van het stadhuis, dat enigszins lijkt op het Manneken Pis van Brussel.
De Muur van Geraardsbergen is de koninginnenhelling van verschillende wielerwedstrijden, waaronder de Ronde van Vlaanderen. De stad werd in 2004 eenmaal aangedaan door de Ronde van Frankrijk. De Muur is vooral een kuitenbijter doordat de kasseien met hun loopvlak horizontaal liggen en dus eigenlijk trapjes vormen, waardoor hij heel moeilijk te beklimmen is met de fiets.
Een andere helling uit het wielrennen is de Bosberg op de grens tussen Geraardsbergen en Galmaarden ligt.

Jaarlijks wordt in de maand februari het einde van de winter gevierd met de krakelingenworp en de visjesdronk. Dit laatste bestaat erin dat jaarlijks een aantal prominenten uitgenodigd worden om een glas wijn te drinken, waarin een levend klein visje wordt gelegd, dat alzo moet doorgeslikt worden.

De mattentaart is een gebak bereid op basis van verzuurde melk. Het is sinds 2007 erkend als streekproduct.

(bron: wikipedia)



Auteur: Sarah De Keyzer

Meer informatie
Voor de beklimming van de Muur van Geraardsbergen volg je de Brugstraat, Markt, Vesten, Oudebergstraat en dan nog een stukje klim van 20% naar de Kapel van Onze Lieve Vrouw van Oudeberg.



Auteur: Dromos

Meer informatie
De Onze-Lieve-Vrouwkapel werd voor het eerst vermeld in 1294. Op 8 mei 1648 werd het mirakuleus Mariabeeldje door abt Martinus Lebrune naar de kapel gebracht. De huidige kapel dateert van 1906 en heeft veel gelijkenis met de Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel. Ze is in een mengeling van renaissance- en barokstijl opgetrokken.



Auteur: Luc7

Meer informatie
De Bosberg is reeds een aantal jaar de laatste klim voor de finish, die meestal 12 km verderop ligt. Alhoewel de klim niet zo sterk is, gemiddeld 8,4% met een maximum van 11%, is het dikwijls een ideale aanvalsplaats die te nemenis met de grote plaat, nog net voor het einde.



Auteur: Dromos

Meer informatie
Op de steile hellingen van de Bosberg ligt het Raspaillebos. Bronbeekjes hebben er een mozaïek van scherpe ruggen, valleitjes en verzakkingen geboetseerd. Omwille van zijn uitzonderlijke ecologische en culturele waarde werd dit bos beschermd als landschap. In het voorjaar kan je hier genieten van de kleurenpracht van boshyacinten, bosanemonen, daslook en sleutelbloemen. De bronbeekjes zijn het leefgebied van de zeldzame vuursalamander. Op de open plekken fladdert de kleine ijsvogelvlinder van bloem naar bloem en wie vroeg uit de veren is, kan langs de bosranden reeën bewonderen. Op de top van de Bosberg kan je genieten van schitterende vergezichten over de Dender- en Markvallei. Een weids panorama met tientallen kerktorens strekt zich uit tot aan de torens van Brussel.



Auteur: est2000

Meer informatie
Van hieruit heb je een zicht op het Raspaillebos en het Moerbekebos gelegen op en rondom de Bosberg. Op de zuidelijke flank bevindt zich het Karkoolbos.
Dit boscomplex is een overblijfsel van een veel groter oerbos. Het stond in de Frankische periode bekend als het Kolenwoud. Deze naam verwijst naar het gebruik van het bos voor de productie van houtskool. Vandaag herinnert de naam 'Karkoolbos' hier nog aan.
Het Kolenwoud strekte zich uit vanaf Brabant tot Picardië en bedekte het middendeel van België. Het bestond aanvankelijk uit grote bosgebieden door kleinere bosjes en struweelrijk grasland met elkaar verbonden. In de 10de eeuw begonnen de ontginningen van de bosgebieden, met pieken in de 14de en de 19de eeuw.
De kabinetskaart der Oostenrijkse Nederlanden (Kaart van Ferraris) van ± 1775 geeft een goed beeld van het bodemgebruik in die tijd. Toen bedroeg het bosoppervlak hier 495 ha, nu rest er slechts 180 ha.
Was je op deze plek in de 18de eeuw, dan stond je midden in het bos.
Waar komt het woord 'Raspaille' vandaan? In het verleden zouden boeven vanuit het Raspaillebos de streek onveilig gemaakt hebben. De bewoners van de streek gaven hen de naam mee van replaje, oudfrans voor boef. Ook Louis Paul Boon vermeldt het Raspaillebos in zijn boek 'De bende van Jan de Lichte'.
In het Picardisch betekent 'raspe' hakhout, wat een meer aannemelijke etymologische verklaring lijkt te zijn. In het Raspaillebos wordt immers al eeuwen aan hakhoutbeheer gedaan.



Auteur: Departement Leefmilieu, Natuur en Energie

Meer informatie
Een landbouwgebied zoals hier waar akkers en graslanden worden afgewisseld met bos, knotbomen, sloten, poelen en brede wegbermen biedt aan veel wilde planten en dieren een kans tot (over-)leven. Dergelijke punten en lijnen in het landschap (of kleine landschapselementen) zijn onmisbaar.
Bermen hebben in landelijke gebieden vooral een landschappelijke en ecologische functie. Zij nemen in Vlaanderen zelfs een grotere oppervlakte in dan natuurgebieden. Je vindt er minstens 768 soorten hogere planten en 99 soorten mossen en korstmossen. De zeldzaamste soorten komen voor op voedselarme wegbermbodems.
Door ecologisch bermbeheer kan de esthetische kwaliteit, de biodiversiteit en de zeldzaamheidswaarde van de wegberm verbeteren. Het Bermbesluit van 1984 verbiedt het gebruik van onkruidverdelgers op bermen en het maaien voor 15 juni. Het verplicht het maaisel af te voeren binnen de 10 dagen. Het laten liggen werkt immers verruiging in de hand waardoor ruigtekruiden zoals grote brandnetel, kleefkruid, smeerwortel ... te veel kansen krijgen. Een tweede maaibeurt is pas toegelaten na 15 september.
Je kunt zelf onderzoeken of deze wegberm een hoge biodiversiteit heeft en ecologisch waardevol is.
Tel het aantal verschillende soorten planten in deze wegberm over een lengte van 10 meter.
• 1 tot 5 verschillende plantensoorten: soortenarm
• 5 tot 15 verschillende plantensoorten: gemiddelde variatie in soorten
• meer dan 15 verschillende soorten: grote variatie en dus ecologisch waardevol




Auteur: Departement Leefmilieu, Natuur en Energie

Meer informatie
INBO, het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek, zorgde voor al die strookjes, linten en nummer-tjes aan de bomen hier!
Het INBO is een wetenschap-pelijke instelling van de Vlaamse overheid. Op de proefpercelen rondom je, kweekt men populier en wilg. Men selecteert de bomen op basis van:
• goede beworteling
• weerstand tegen ziekten
• groeikracht
• vorm
• aanpassing aan ons klimaat
• houtkwaliteit
De beste boompjes worden dan op grote schaal gekweekt om overal in Vlaanderen aangeplant te worden.



Auteur: Departement Leefmilieu, Natuur en Energie

Meer informatie
In hun inleiding op de 'Europese Grondwet in Verzen' schreven David Van Reybrouck en Peter Vermeersch: "In de Griekse mythologie was Europa de dochter van een Fenicische vorst die door de oppergod Zeus werd geschaakt en naar Kreta gebracht. Het begon toen al van buitenaf: Fenicië staat vandaag bekend als Libanon en Syrië. De Belgische beeldhouwer Koenraad Tinel maakte van de ontvoering van Europa een monumentaal beeld in plaatstaal. Het acht meter hoog en bijna negen meter lang. Het is fier en betoverend. We konden ons geen beter embleem voor deze Grondwet wensen."




Auteur: est2000

Meer informatie
De Congoberg verwijst naar de vele houilleurs en mineurs, die ongewassen van de koolmijn en nog zwart als oelje (van het Franse houille = steenkool) naar hun gezin terugkeerden. Vollezele telde vele mijnwerkers die per trein (spoorlijn 123) naar de Waalse mijnen gingen. Het merendeel van de kolenkappers woonde op het arme gehucht Achterdenbos.



Auteur: Dromos

Meer informatie
In het voormalige gemeentehuis van Vollezele is het Museum van het Belgisch trekpaard gevestigd. In dit kleine gezellige museum kom je alles te weten over hoe de legendarische hengsten Orange I en Brillant het Belgisch trekpaard op de wereldkaart hebben gezet. Je komt er te weten waarom Vollezele de bakermat van het Belgisch trekpaard is. Via anekdotes en foto's maakt u kennis met het eens zo bruisende leven in dit nu zo rustige dorpje. Het museum is enkel te bezoeken na afspraak via 055 60 32 98.



Auteur: Archeduc

Meer informatie

Commentaar