-
-
123 m
67 m
0
5,7
11
22,9 km

7 maal bekeken, 2 maal gedownload

nabij Vrijhern, Flanders (Belgique)

Mountainbikeroute Tumulus
Rode lus
35 % off-road
Het kasteel van Rooi ligt in de vallei van de Fonteinbeek.
Het herenhuis bestaat uit een hoofdgebouw, twee zijvleugels en een binnenkoer. De noordelijke vleugel bevat het enige overblijfsel van het primitieve kasteel nl. een drie meter hoge muur uit silex met hoekstenen in mergel.
De rest van de trapgevel dateert uit de 16de eeuw. De noordelijke muur van de zijgevel dateert uit 1698.
In het midden van de 17de eeuw werden het huidige hoofdgebouw en de zuidelijke zijgevel gebouwd.
In de 18de eeuw was het kasteel volledig omgeven met vijvers. Nu rest nog alleen de vijver aan de westkant.
Het tweede gedeelte, de kasteelhoeve, stond buiten de ringgracht en vormt een bijna gesloten vierkant met de binnenkoer. Boven de poort uit de 17de eeuw staat het wapenschild van de familie Wezeren–Elderen en de spreuk: Qa Dieu plaist est notre souhait.

Rooi werd voor het eerst vermeld in een document van eind 13de eeuw. Een dochter van ridder Gillis van Mulken huwde in het begin van de 14de eeuw met de bezitter van het leengoed, Libert Butoir. Hun zoon Libert vergrootte in 1341 zijn erfgoederen door de aankoop van 56 roeden heidegrond en bouwde er het kasteel. Zijn schoondochter liet het na aan de gekende geschiedschrijver Jacques de Hemricourt (1333-1403). Van beroep was hij notaris en griffier bij het schepenhof te Luik.
In de 16de eeuw werd er grond bijgekocht om visvijvers aan te leggen, dit als bijverdienste voor het financieel zwakke Rooi.
Het kasteel is niet toegankelijk voor publiek.
Het uit baksteen opgetrokken kasteel wordt links geflankeerd door een zware vierkante hoektoren. Een typische bijzonderheid van het kasteel bestaat erin dat het verfwerk gebeurde met bloedverf. Het betreft een verfsoort die met ossenbloed werd vervaardigd en die momenteel niet meer gebruikt wordt.
Het eerder modern aandoend kasteel werd midden 19de eeuw gebouwd door baron de Roosen. Na zijn overlijden kwam het via erfenis in handen van zijn gezelschapsdame mevr. Hoegaerts.
Nu is het eigendom van haar kleindochter die huwde met een Italiaanse geneesheer dr. Massano die in Italië verblijft en sporadisch naar Piringen komt.
Het gebouw wordt onderhouden door een landbouwer die de Haspengouwse hoeve betrekt die achter het kasteel gelegen is.
Dit kasteel kan niet bezocht worden.

Commentaar