-
-
9 m
-4 m
0
5,5
11
22,11 km

5 maal bekeken, 0 maal gedownload

nabij Bornem, Flanders (Belgique)

Een prachtig stuk natuur tussen Bornem en Wintam
Bornem is gekend van de beroemde Dodentocht van Bornem. Deze wandeltocht gaat in en rond de Belgische gemeente Bornem. Dit evenement wordt jaarlijks georganiseerd door de lokale wandelclub Kadee op de tweede vrijdag van augustus. Het doel van de dodentocht is om binnen 24 uur een parcours af te leggen van 100 kilometer door Klein-Brabant. De Dodentocht werd voor de eerste keer georganiseerd in 1970. De inspiratie voor de tocht was opgedaan na deelname aan de Nijmeegse Vierdaagse. Jaarlijks doen nu 8000 à 9000 mensen uit onder meer België, Nederland, Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië deel.

Auteur: Dromos
Meer informatie
De Sint-Bernardusabdij aan de Kloosterstraat in Bornem is in 1603 gesticht door Pedro Coloma, heer van Bornem.

In 1603 wordt in opdracht van Pedro Coloma de eerste steen gelegd voor de bouw van het klooster van het Heilig kruis. In 1658 wordt het klooster ingenomen door Engelse dominicanen, die in Engeland vervolgd worden. Zij breiden het klooster uit en beginnen er in 1659 een opleidingsinstituut, het zogenaamde Engelse College.


Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Motte den Dulft is een motte in Bornem. Ze is gelegen in de Kloosterstraat, nabij de Sint-Bernardusabdij.
De geschiedenis van deze motte gaat mogelijk terug tot de Gallo-Romeinse periode of de Frankische tijd. De huidige motte is een restant van een vroeger omgracht geheel, dat onderdeel was van een ruimer verdedigingssysteem van Bornem. Vroeger stond er een donjon op, met daarnaast een woning. De donjon werd afgebroken in 1737 en de overige gebouwen werden in 1798 tijdens de Boerenkrijg platgebrand. Enkel de oorspronkelijke heuvel bleef nog bewaard. Alle overige elementen zijn van latere datum. De huidige toren werd opgericht in 1802. Hij is gebouwd in zandsteen, met een traptorentje in baksteen en is 12m hoog. Volgens een kadasterkaart uit circa 1860 werd hij gebouwd als observatorium. Op de heuvel groeien struiken en bomen, waardoor de toren moeilijk zichtbaar is. Het domein is niet toegankelijk voor bezoekers.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Sfeervol hotel in het pittoreske dorpje Bornem. De kamers hebben telefoon, minibar, televisie, bad en/of douche en wc. Gezellig en intiem tafelen in het restaurant met geronommeerde keuken en verfijnde gerechten. Prachtige bierkelder en rustiek feestzaal. IJs en snacks worden geserveerd in de taverne met gerestaureerde 19de-eeuwse muurschilderingen.

Auteur: tovpubliek
Meer informatie
Het Landhuis is een beschermd monument in Bornem. Het is gelegen aan het centrale dorpsplein en behoort tot het beschermd dorpsgezicht .
De naam “Landhuis” komt van een ouder classicistisch landhuis uit 1781-1783, dat vroeger op die plaats stond. Dit oudste gebouw werd in 1823 gerestaureerd of mogelijk zelfs heropgebouwd onder leiding van architect Vuillaume. In 1913 werd het toenmalige Landhuis afgebroken en vanaf 1914 vervangen door het huidige gebouw. Hiervan was Edward Careels de architect. Door de Eerste Wereldoorlog vielen de bouwwerken grotendeels stil en bleef het gebouw lang zonder dak. Pas in 1925 kon het worden ingehuldigd.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
De parochie Bornem werd voor het eerst vermeld in de 9e eeuw. Waarschijnlijk stond er toen reeds een bidplaats, die in de 11e eeuw werd afgebroken. Reeds in 1101 werd op de plaats van de huidige kerk een kerk vermeld. Die was toen verbonden aan de abdij van reguliere kanunniken van Sint-Augustinus. In de loop van de 12e eeuw werd de kerk verder opgebouwd in romaanse architectuurstijl: pijlerbasiliek in de vorm van een Latijns kruis. In 1120 werd de toenmalige abdij samengevoegd met de abdij van Affligem en omgevormd tot een priorij. In 1164 brandde de kerk gedeeltelijk af. De kerk diende tevens als parochiekerk. In 1253 werd ter hoogte van de communiebank een muur geplaatst ter afscheiding. In 1603 werd de muur terug gesloopt. In 1828 werd het grootste deel van de romaanse kerk afgebroken: alleen de buitenmuren van het koor, de oostelijke ondermuren van de zijkoren en de romaanse crypte blijven er nog van over. De kerk werd dan heropgebouwd in laat-classicistische stijl naar een ontwerp van Vuillaume. Ze werd vergroot en kreeg een driebeukig schip Nadien volgden nog meerdere wijzigingen: in 1864-1865 gebeurden grondige werken aan de toren, in 1891-1892 gebeurden werken aan de crypte, in 1910-1912 vonden binnenwerken plaats naar ontwerp van Edward Careels. Later in de 20e eeuw vonden nog verschillende restauraties plaats. Tot 1905 lag naast de kerk een kerkhof op de plaats waar nu een parking is.
De toren werd gebouwd in witte zandsteen. Alleen het onderste gedeelte blijft daarvan nog over. Dit onderste gedeelte - het portaal en de eerste verdieping - stamt uit de 12e eeuw en is vroeg-gotisch, met spitsboogportaal en spitsboogvenster. Het roosvenster boven het portaal dateert van 1864-1865. Toen werd de oorspronkelijke torenspits afgebroken en vervangen door een slankere, naar een ontwerp van architect Joseph Schadde. In 1993 werd de toren opnieuw gerestaureerd.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Massart vestigde als één van de eersten de aandacht op talrijke, kleine elementen in minder spectaculaire landschappen. Deze foto van de Scheldedijk in Bornem is daar een schoolvoorbeeld van. De dubbele rij notelaars (Juglans regia), die een versterkend element zijn voor de zomerdijk, werd hierbij centraal in beeld gebracht. De zomerdijk zelf was een belangrijk gegeven voor het landschap. Dit type dijk was lager dan een normale dijk en beschermde achterliggende overstromingsgebieden bij normale waterstanden. In de winter en bij onvoorziene waterstanden kon deze dijk echter het wassende water niet tegenhouden ondanks de twee meter brede sloot aan de landzijde van de dijk. De verderop gelegen hogere dijk, een winterdijk, was hiertoe wel in staat. Precies door deze overstromingsmogelijkheid werd het gebied verrijkt met een vruchtbaar laagje slib. Door deze natuurlijke verslibbing is dit overgangsgebied in de buurt van Bornem, het Groot Schoor, erg vruchtbaar.

Auteur: Dromos
Meer informatie
De transformatie van de dijken van begin 1900 tot en met 1980 moet worden gezien binnen de context van beheersmaatregelen van de overheid. Deze veranderingen kwamen er zowel door wijzigingen in het beleid als door reacties op crisismomenten. Tot 1966 stond de Spierbroekpolder, samen met de Hingenebroekpolder, onder het beheer van één polderbestuur. Dit gebied werd gefotografeerd door Massart. Dergelijk bestuur, meestal kortweg aangeduid als 'polder', was oorspronkelijk samengesteld uit de belangrijkste grondeigenaars van het betrokken gebied en hadden als opdracht het onderhouden van de dijken en het toezien op de drooglegging van de op het water gewonnen gronden. Deze taak was echter niet eenvoudig. Een tekort aan werkingsmiddelen en onverwachte regenval gooiden vaak roet in het eten.

Reeds vanaf de jaren vijftig was de zomerdijk met de typische notelaars verdwenen. In 1954 werd een eerste belangrijke dijkversterking uitgevoerd en verdwenen de knotwilgen, de hoge rietgordel en de overige vegetatie. In januari 1976 speelde de grote overstroming een nog beslissender rol voor de dijktransformatie. Als antwoord op deze wateroverlast werd ook in Bornem het Sigmaplan opgestart. De gevolgen zijn duidelijk te zien op Charliers foto uit 1981. Dit plan zorgde voor een dijkversteviging door middel van verhoging en bescherming met rotsblokken. De landzijde werd eveneens versterkt met talluds die links vooraan op de foto te zien zijn. Het volledig weren van bomen en struiken opende een perspectief op de winterdijk. Het spreekt voor zich dat het Sigmaplan grootschalige landschapsveranderingen meebracht.

(Bron: Recollecting Landscapes)

Auteur: Dromos
Meer informatie
De ankerplaats is een gaaf bewaard polderlandschap dat langs de zuidrand wordt geflankeerd door een waardevol kasteeldomein en langs de westrand aansluit op de ankerplaats uit de landschapsatlas 'Het Landschap van de Oude Schelde tussen Bornem en Weert'. Op de historische kaart van Ferraris (1771-1777) wordt de ankerplaats grotendeels aangeduid als moerassige weilanden. Het kasteeldomein, gelegen temidden van de bewoning van Hingene, is duidelijk herkenbaar, net als een aantal structurerende elementen (dreven, dijken, wielen en het Groot Schoor). Bijna een halve eeuw later (kaart van Vandermaelen, 1854) hebben een aantal van de natte weilanden plaats moeten ruimen voor bosaanplantingen; het kasteel d' Ursel wordt bij naam genoemd. Op de kaarten van het MGI uit het begin van de 20ste eeuw herkennen we de waaiervormige structuur van het oostelijke deel van het parkbos, alsook de duidelijk gestructureerde aanleg van de omgeving van het paviljoen 'De Notelaer'. De perceelsstructuur en het dijken- en wegenpatroon van dit landschap komen vandaag nog grotendeels overeen met wat we terugvinden op de historische kaarten, en kan dan ook terecht historisch stabiel worden genoemd.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Voormalige gemeenteschool (nummer 73), heden in gebruik door Kunstkring Scheldeland en de muziekschool, en bijhorende onderwijzerswoning (nummer 75), beide opgericht naar ontwerp van provinciaal architect J. Schadde van 1866. Bouw van een galerij (zijde Louis Segersstraat), bergplaats en pompplaats naar ontwerp van E. Careels van 1904, toenmalig provinciaal architect. De school had oorspronkelijk slechts één bouwlaag, uitgebreid met twee nieuwe klassen boven op de bestaande, naar ontwerp van E. Careels van 1921. Ingeplant op een driehoekig perceel, de vroegere "dries" of dorpsplein, tussen Leopold-, Louis Segers- en Edmond Vleminckxstraat. Deze voormalige "dries" werd door de aanleg van de Dorpsdreef in 1699 trouwens aanzienlijk verkleind. Grotendeels beschilderde, bakstenen schoolvleugel aan de Edmond Vleminckxstraat. Lijstgevel met dubbelhuisopstand van zeven traveeën en oorspronkelijk één bouwlaag (zie bouwnaad en oude foto's), circa 1921 verhoogd met een tweede, onder zadeldak (nok parallel aan straat, mechanische pannen). Rondbogige muuropeningen. Zijgevels met muurbanden van gesinterde baksteen. Aansluitende, doch achteruit springende onderwijzerswoning rechts met lijstgevel van vier traveeën en anderhalve bouwlaag onder schilddak (nok loodrecht op straat, mechanische pannen); muurbanden van gesinterde baksteen en rechthoekige muuropeningen. Aan de Louis Segersstraat: witgeschilderde bakstenen muur van de galerij van circa 1904, met grijs geschilderde muurbanden en centrale rondboogpoort onder druiplijst.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
In deze gezellige bruine kroeg vind je meer dan 100 bieren op fles, en 10 soorten op vat.De Blauwe koe is bovendien een prestigecafé voor Straffe Hendrik, ambassadeur voor Gouden Carolus en Chouffelair voor La Chouffe. Elke laatste donderdag van de maand is er een gratis optreden, alsook de 2de donderdag van de maand een vaste Blues Jam.Tevens gelegen aan verschillende fiets- en wandelroutes en knooppunten en hierdoor reeds 2 maal bekroond tot het beste café van Klein-Brabant. Er is mogelijkheid tot fietsverhuur in de zomerperiode. In de mooie kindvriendelijke en afgesloten tuin is er plaats voor een honderdtal mensen, en is er voor de kleinsten een kleine kinderboerderij. Fietsvriendelijk, grote groepen zijn welkom. Meer info vind je op www.cafe-deblauwekoe.be

Auteur: Toerisme Vlaanderen
Meer informatie
In de jaren 1930 aangepast, onder meer in twee gesplitst, overblijfsel van het eertijds omgrachte" Hof van Nattenhaesdonck", modo "Nethof", volgens J. Verbesselt teruggaand tot een feodale motte nabij de Rupelmonding. Een oorkonde van 1662 getuigt van verscheidene onderhoudswerken door Martinus Huion, meestermetser. Verwijzingen naar de oude kern vinden we onder meer in de lange muurankers, de zware keldermuren (volgens de bewoner 1.80 meter dik) en de sporen van de vroegere, in 1953 gedempte omgrachting in het landschap.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Gelegen in een groene bosrijke omgeving aan 'het einde van de wereld' tussen Schelde en Rupel, waar je de stilte kunt horen. Uniek toeristisch gebied langs de Scheldelandroute. Woning bestaat uit: inkom, keuken, eet-, zit- en badkamer en 4 slaapkamers. Verblijf tot 8 personen. Fietsen beschikbaar.

Voor bijkomende informatie klik hier.

Auteur: tovpubliek
Meer informatie
De verkeerslichten geven aan of je links of rechts kan oversteken (blijven staan op sluisdeuren is niet toeglaten !)

Auteur: JM fietser
Meer informatie
Het Natuurgebied Noordelijk Eiland aan de Zeesluis in Wintam heeft een merkwaardige begrazer: het heckrund. Of door sommigen ook wel het Nazi-rund genoemd. Het heckrund is een ras genoemd naar de Duitse broers Heinz en Lutz Heck. In de jaren twintig en dertig probeerden Heinz en Lutz Heck een runderras te creëren met dezelfde eigenschappen als de uitgestorven wilde voorouder van hedendaagse runderrassen: het oerrund (Bos primigenius). Hierdoor verkreeg het heckrund enkele "wilde eigenschappen" die in de meeste gedomesticeerde koeien zijn "weggeselecteerd". Het terugfokken van het oerrund was evenwel vanaf het begin een wetenschappelijk omstreden zaak. Het is ook nooit gelukt om alle kenmerken van het oerrund terug te krijgen. Desalniettemin kon het project van de Hecks vanaf 1933 terugvallen op steun van de Nazi overheid. De toenmalige Reichforstmeister en Reichsjägermeister Hermann Göring liet heckrunderen grazen in zijn jachtgebied Rominten (Krasnolesye) nabij de Russisch-Poolse grens. De begrazing door heckrunderen zorgt voor een permanente dynamiek in de vegetatieontwikkeling en houdt het ideale landschap voor de aanwezige (water)vogelpopulatie in stand.

Auteur: Dromos
Meer informatie
De dorpswoning langs de Willem De Blockstraat in het centrum van voormalig schippersgehucht Wintam werd in 1785 opgetrokken in een rijkere architectuur dan de overige bebouwing. Historiek Deze vrij intact bewaarde dorpswoning is een zeldzame illustratie van de lokale architectuur uit de 18de eeuw. Het algemene uitzicht en de opbouw weerspiegelen de relatieve rijkdom ten opzichte van de doorsneebebouwing van het oude schippersgehucht Wintam, dat vooral gekenmerkt werd en wordt door een vrij kleinschalige woningbouw. Beschrijving De dorpswoning is een alleenstaand dubbelhuisje met een bakstenen lijstgevel van vijf traveeën en één bouwlaag onder een zadeldak met Vlaamse pannen (nok evenwijdig met de straat). De beluikte steekboogvensters zijn gevat in een beschilderde omlijsting, het houtwerk met kleine roedeverdeling bleef gedeeltelijk bewaard. De rechthoekige inkomdeur is voorzien van een beschilderde spiegelboogomlijsting onder een druiplijst met sluitsteen. De hardstenen latei met jaartal "1785" verwijst naar de bouw van de woning in het laatste kwart van de 18de eeuw. De straatgevel is afgelijnd met een bepleisterde tandlijst onder een recent (anno 1995) beklede kroonlijst. De zijgevels worden gekenmerkt door muurvlechtingen. Rechts van de woning is een aanbouwsel van twee traveeën opgetrokken.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Oude Monding van het Kanaal Brussel-Willebroek (rechts) in de Rupel (achteraan en links) te Wintam.

Auteur: wy
Meer informatie
Voormalig klooster der zusters van Vorselaar, horend bij de zusterschool (zie Karel Suykensstraat nummer 4). Rijhuis met bepleisterde en beschilderde lijstgevel van vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (nok parallel aan straat, zwarte Vlaamse pannen), uit midden 19de eeuw (?). Eenvoudige rechthoekige muuropeningen met arduinen dorpels; bewaard houtwerk. Rechthoekige deur in arduinen omlijsting onder kroonlijst; voetschraper rechts. Later ingebrachte garage in linker travee.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Onderkelderd burgerhuis met bakstenen lijstgevel van vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (nok evenwijdig aan straat, Vlaamse pannen), van 1886, zie gevelsteen in de top van de rechter zijgevel. Sterk horizontaal geritmeerd door speklagen van imitatie-natuursteen. Markant deurrisaliet met rechthoekige deur in geringde en geprofileerde arduinen omlijsting en hogerop deurvenster met balkon en gietijzeren hek. Steekbogige vensters in rechthoekige nissen. Rechter zijgevel met klimmende baksteenfries.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Langs een losweg die uitkomt op de Spuistraat ligt een groot perceel gemengd loofbos met vooral zwarte els, boswilg en zomereik. Het bos vertoont nog kenmerken van een hakhoutbeheer. Dit is een beheer waarbij de struikenetage periodiek wordt gekapt in functie van brandhoutproductie. In het bos is de aanleg van rabatten en sloten nog duidelijk herkenbaar. Het noordwestelijk deel van het bos werd recent gekapt en wordt gekenmerkt door jong hakhout.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Een houtkant die uit hoofdzaak bestaat uit hazelaar met toevoegingen van mispel, zomereik en haagbeuk staat op de perceelsgrens van het erf met de aanpalende dreef. De hazelaars staan in een dicht plantverband waardoor de houtkant als afsluiting functioneert. Hazelaar en mispel zijn soorten waarvan de vruchten werden geoogst. Hazelaar, zomereik en haagbeuk lenen er zich toe om als hakhout te worden beheerd.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Langs de perceelsgrens van een met grachten afgeboord weiland staat een enorme zomereik met een stamomtrek van 330 cm. Het is een oude snoeivorm waarbij alle zijtakken periodiek werden gesnoeid. Deze traditionele snoei wordt het kandelaren genoemd en staat gekend omwille van het gebruik voor loofvoedering en het oogsten van brandhout. In Engeland wordt deze oude snoeitechniek “shredding” genoemd.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie
Het kasteel d’Ursel was eeuwenlang het buitenverblijf van de adelijke familie d’Ursel, maar kan je nu bezoeken tijdens de vele concerten en boeiende tentoonstellingen, ook in groep. In het kasteel d’Ursel werden in 2017 twee bieren gelanceerd: Cuvée Antonine Blond en Cuvée Antonine Bruin, vernoemd naar hertogin Antonine d’Ursel. Binnen kan je je vergapen aan de Chinese schouwstukken en het kleurrijke behang, buiten bewonder je de classicistische okergele gevel en staat de knappe landschapstuin open voor picknicks en wandelingen. Meer informatie vind je terug op www.kasteeldursel.be

Auteur: Toerisme Vlaanderen
Meer informatie
Het 18de-eeuwse kasteel van Ursel is sinds 1994 opnieuw in openbaar bezit. Het is in handen van de provincie Antwerpen, zodat het kasteelpark en de prachtige tuin vrij toegankelijk zijn.

Auteur: Lannoo
Meer informatie
Het kasteeldomein van kasteel d’Ursel is aan de noord- en westzijde afgeboord door een dreef bestaande uit lijnaanplantingen die de Edmond Vleminckxstraat en de Louis De Baerdemaekerstraat begeleiden. Het is een dreef die op traditionele wijze aangeplant is met opgaande zomereiken en die alvast in de zomer een lommerrijke passage garandeert. De dreef heeft een voornaam, monumentaal karakter omdat ze gelijkjarig, gelijksoortig en nog volledig is. Dergelijke aanplantingen werden steeds goed verzorgd omdat ze ook een economische betekenis hadden.

Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Meer informatie

Commentaar