-
-
503 m
216 m
0
5,1
10
20,31 km

98 maal bekeken, 4 maal gedownload

nabij Moulin du Ruy, Wallonia (Belgique)

Alle krediet voor deze prachtige wandeling aan Willem Vandenameele. Voor alle details zie: https://www.routeyou.com/nl-be/route/view/1615799/hikingroute/veel-hoogtemeters-van-moulin-du-ruy-coo-brume-la-gleize-592-hm.

Deze track is hier zeker een aanwinst. De GPX file is perfect, zeer veel afwisseling en de omgeving is prachtig. Zorg wel voor voldoende bescherming want redelijk veel open velden. De afdaling bij Coo en de de klim na het viaduct zijn, bij sneeuw en ijzel (of zelfs bij hevige regenval), gevaarlijk, spikes zijn dan geen overbodige luxe.

Het is een absolute aanrader, maar vergis je niet, het is voor wandelaars met een goede conditie. De hellingen zijn soms lang en steil. Enig min puntje zijn de paden met grove keien, die lopen niet zo fijn en er zijn wel wat korte asfaltstroken. Als het kan, begin je tocht in La Gleize. Als je start in Moulin, eindig je met een redelijk lange asfaltstrook.
In Coo zijn alle parkings betalend en ze doen controles (ook op zondag).

Veel plezier!
Belvédère Thiry bevindt zich bovenaan de stoeltjeslift van Coo.
De kabelbaan van Coo brengt je van 240m boven de zeespiegel na 700m 220m hoger.
De kabelbaan werd in 1956 geïnstalleerd en vierde in 2016 zijn 60ste verjaardag (samen met 10 jaar Plopsacoo).

Aan de voet van de waterval bevond zich al jaren een kleine speeltuin: één of twee schommels en een klein terras met een bar. De installatie van de stoeltjeslift, de eerste grote attractie, was een keerpunt en werd niet door iedereen blij onthaald.
Zo is er de anekdote van een eigenaar of huurder van grond in het onderste deel die de stoeltjeslift niet wilde. Hij bouwde een enorme hooiberg rond een buitengewoon hoge paal onder de lift om de voeten van de mensen die de stoeltjeslift namen te kietelen en een beetje saboteren.

Enkele dagen voor de winteropening van 2007 reed een kraan van de Association Intercommunale pour le Démergement et l'Epuration, de Waalse tegenhanger van Aquafin, onder de zetellift. De zetellift werd geraakt doordat de klep van de kraan omhoog stond, met als gevolg dat de kabelbaan, die op het moment van de feiten gesloten was, meegesleurd werd. De kabel kwam daarbij naar beneden.
De schade was aanzienlijk. Zo moest er een nieuwe kabel komen, evenals nieuwe loopwieltjes. Daarnaast heeft Plopsa Coo beslist om alle palen van de attractie na te kijken, om de veiligheid van de bezoekers te garanderen.
Read more at https://www.routeyou.com/nl-be/location/view/49079377/stoeltjeslift-coo#Gexo8T1gSRpPuzdb.99

Meer informatie
De watervallen van Coo, in de rivier de Amblève, worden met een hoogte van 15 meter vaak als de hoogste watervallen van België beschouwd. De toeristische dienst van de moedergemeente Stavelot geeft 13 meter aan. De hoogste waterval van België is echter de waterval van Reinhardstein in de vallei van de Warche. Deze waterval is zelfs 60 meter hoog.
De kleine waterval bestond al in of vóór de 15e eeuw. In opdracht van de prins-abt van het Abdijvorstendom Stavelot-Malmedy is in de 17e eeuw door monniken de grote waterval gemaakt, waarschijnlijk om het aan de meander gelegen Petit-Coo tegen overstromingen te beschermen.

Auteur: Wikipedia
Meer informatie
De kabelbaan van Coo brengt je van 240m boven de zeespiegel na 700m 220m hoger.
De kabelbaan werd in 1956 geïnstalleerd en vierde in 2016 zijn 60ste verjaardag (samen met 10 jaar Plopsacoo).

Aan de voet van de waterval bevond zich al jaren een kleine speeltuin: één of twee schommels en een klein terras met een bar. De installatie van de stoeltjeslift, de eerste grote attractie, was een keerpunt en werd niet door iedereen blij onthaald.
Zo is er de anekdote van een eigenaar of huurder van grond in het onderste deel die de stoeltjeslift niet wilde. Hij bouwde een enorme hooiberg rond een buitengewoon hoge paal onder de lift om de voeten van de mensen die de stoeltjeslift namen te kietelen en een beetje saboteren.

Enkele dagen voor de winteropening van 2007 reed een kraan van de Association Intercommunale pour le Démergement et l'Epuration, de Waalse tegenhanger van Aquafin, onder de zetellift. De zetellift werd geraakt doordat de klep van de kraan omhoog stond, met als gevolg dat de kabelbaan, die op het moment van de feiten gesloten was, meegesleurd werd. De kabel kwam daarbij naar beneden.
De schade was aanzienlijk. Zo moest er een nieuwe kabel komen, evenals nieuwe loopwieltjes. Daarnaast heeft Plopsa Coo beslist om alle palen van de attractie na te kijken, om de veiligheid van de bezoekers te garanderen.

Meer informatie
Het laagste meer van Coo.

Auteur: Blauwkruikje
Meer informatie
HET ONTSTAAN...

In 1769 verklaarden de "Brum' tais" dat hun parochiekerk van Wanne te ver van hun dorp verwijderd was: twee plaatsen scheidden Brume van Wanne.
De kerk in dit oude plaatsje lijkt zijn gesticht door het Klooster van Stavelot in de Karolingische periode. In de 12e eeuw bezit het klooster een nevenvestiging, de kerk van Saint Jacques in Fosse, die op een vogelvlucht ligt van de moederkerk. Brume ligt op een uur lopen van de kerk van Sint-Jacques. Fosse werd pas in 1803 een parochie en was in de 19e eeuw afhankelijk van de kapel van Brume en die van Trois-Ponts, opgericht in 1892. In 1803 werd het kapelaanschap van Brume echter tijdelijk gehecht aan de parochie van Bodeux, maar terwijl het al lange tijd onder de controle van Fosse stond, werd de kapelaan J. Lecomte ook belast met het bedienen van de nieuwe kapel van Trois-Ponts.
Samengevat: na achtereenvolgens afhankelijk te zijn geweest van Wanne, Bodeux en Fosse, werd Brume van Sint-Jacques onthecht en geannexeerd aan de parochie van Trois-Ponts, opgericht bij koninklijk besluit van 1 april 1898. Hetzelfde koninklijk besluit vermeldt een ander koninklijk besluit van 26 november 1861, waarbij het oratorium van Brume werd opgericht als kapel die toebehoort aan de kerk van Fosse; en dit verklaart waarom er geen spoor is van een kerkdienaar in Brume tussen de periode van de Franse Revolutie en het jaar 1862.
De pittoreske kapel van het gehucht, ooit in de schaduw van een grote lindeboom, werd opgericht in 1767. Het lijkt erop dat deze datum aanvechtbaar is, zoals de Conventie van 5 januari 1769 getuigt van de verplichting van de heren van Brume om de kapel in Brume te bouwen.
Wat de naam van het dorp betreft, deze komt bij ons weten voor het eerst voor in een handvest van Gilles de Fauconpierre op 1 april 1287: een van de getuigen die in deze akte wordt geciteerd is "Henris de Brume".
Volgens Charles BAIRIN, in JURNAL DES ARDENNES van 15.10.1944.

BRUME EN ZIJN PATRON.

De kapel van Brume is gewijd aan Saint Hilaire en de heilige engelbewaarders. Wie was de heilige Hilaire?
Hoewel veel ouder dan de heilige Remacle, is het leven van de heilige Hilaire de Poitiers veel beter bekend. Het klopt dat een bisschop en schrijver in tijden van ketterij meer herinneringen achterlaat dan een monnik!
Hilaire werd omstreeks 315 in Poitiers geboren uit een heidense familie; hij werd leermeester. Nadat hij was bekeerd werd hij gedoopt op ongeveer dertigjarige leeftijd; hij was getrouwd en had een dochter met de naam Abra. God wachtte op zijn dag om deze intelligente en energieke man te gebruiken. Rond 353 na Christus, werd Hilaire verkozen tot bisschop van Poitiers, in een tijd waarin we midden in de crisis zaten die werd veroorzaakt door de ketterij die de goddelijkheid van Jezus Christus ontkende. De standvastigheid van de nieuwe bisschop leidde hem tot verbanning door de keizer; dit maakte hem tot een verblijf van vier jaar in het Oosten (in Phrygia, of Turkije) waardoor hij zijn theologische kennis kon verdiepen. Terug in Gallië werkte hij aan de ontwikkeling van het kloosterleven en was hij de promotor van verschillende regionale raden. Maar deze pastoor was ook een studieman; zijn belangrijkste werk is een groot boek over de Heilige Drie-eenheid, waarin de strikte logica van de redenering een enthousiaste overtuiging niet verhult. Hij schreef verschillende andere boeken, waarvan slechts fragmenten overblijven. Hij stierf op 13 januari, in 367 of 368. Hij werd in 1851 uitgeroepen tot Doctor van de Kerk.
De Chapellerie de Brume heeft daarom als patroonheilige een heilige die een ware persoonlijkheid is: kenner van boeken en bekeerlingen, vader en familie en bisschop, man van studie en actie! Hij is een man die zijn tijd op orde heeft gebracht.
In Bretagne heet hij Saint Hélier. Het woord Hilaire betekent blijdschap: het is een heel programma....
De kapel van Brume heeft een standbeeld van Sint Hilaire. Hij is afgebeeld in het kostuum van de bisschop, met bolster en dop, met in zijn hand een groot zwart boek. Het is volkskunst, maar het drukt de toewijding van onze voorouders aan de patroonheilige van hun kapel uit.
Marie - Thérèse Nicolay - Massozz

Meer informatie
Het viaduc des Vennes tussen La Gleize en Coo overspant het dal van de Amblève.
Het bakstenen kunstwerk heeft met een lengte van 187 meter de titel van langste viaduct op lijn 42. Het hoogste punt van de brug is 21 meter. 15 bogen van 12,5 meter overspannen het Amblèvedal bij La Venne.
Aan de oostzijde van het viaduct ligt de tunnel van Roanne-Coo en aan de westzijde de tunnel van La Venne.
De ijzeren brug naast het viaduct is voor voetgangers, fietsen en auto's.

Meer informatie
Deze Tiger II nummer 213 van Obersturmführer Dollinger is één van de voertuigen die in 1944 door Peipers 1e SS Panzer Regiment is achtergelaten toen die zich moest terugtrekken uit la Gleize. In plaats van een verdedigende rol te spelen werd het type aldaar misbruikt als doorbraaktank. De Kampfgruppe Peipers moest ongeveer zes tanks achterlaten. De Amerikanen gingen met hun M4 Shermans en M10 Tank Destroyers een duel aan met de Tiger II (torennummer 213) tijdens het beleg van La Gleize en slaagden er met een toevalstreffer de kanonloop doormidden te schieten.
Tiger 213, Tiger 221 en een Panzer IV tank verdedigden de boerderij van Werimont in de buurt van la Gleize. Op 21 december 1944 vielen de Amerikaanse tanks van Task Force McGeorge en Task Force Lovelady van de 3e Armored Division la Gleize aan.


Rond het middaguur openden Dollinger in tank 213 en Georg Hantusch in tank 221 het vuur op vijftien Amerikaanse tanks die uit de richting van Roanne kwamen, maar ze schakelden er niet een uit. De Amerikanen schoten terug en beschadigden de loop van Dollinger's tank. Hantusch's tank werd ook zwaar beschadigd en beide bemanningen moesten de tanks achter laten. Dollinger was gewond geraakt aan zijn hoofd en zocht dekking in de kelder van de boerderij van Werimont toen Kampfgruppe Peiper zich uit la Gleize terugtrok.

Toen de strijd verloren was, liet Peiper 135 pantservoertuigen achter in de omgeving van la Gleize, inclusief de Tiger 213 van Obersturmführer Dollinger die nu voor het museum staat.

Tiger II '213' werd achtergelaten aan het einde van de Slag om de Ardennen in een weiland achter de boerderij van Wérimont. In 1945 werden de wrakken van de Duitsers onklaar gemaakt door de Amerikaanse genie en verzameld. In juli van 1945 werd de Königstiger '213' geborgen door drie Sherman bergingstanks. Tijdens het verslepen verschoof de tank, wat zoveel lawaai maakte dat madame Jenny Geenen naar buiten kwam. Ze heeft voor een fles cognac geruild. Nu heeft de tank een plaats voor het Museum December 1944, dat is gevestigd in de oude pastorie van het plaatsje La Gleize.

Eind 1951 werd de Tiger II een 50 meter versleept met behulp van wederom een Sherman bergingstank naar haar huidige plek. In 1971 werd de tank gespoten in de grijsblauwe kleur van de Duitse tanks uit 1940. Al die tijd heeft de Tiger II dan maar een driekwart kanon gehad. Deze werd in 1972 gerestaureerd en werd de tank gezandstraald en opnieuw geverfd. Deze handeling werd daarna tot 1993 nog tweemaal herhaald.
Door de jaren heen werd steeds meer gerestaureerd aan de tank, zoals luiken, spatborden en loopwerk. Ook het interieur werd zoveel mogelijk opgeknapt. In 1996 werd besloten de tank op een nieuwe ondergrond te plaatsen. Ook in dat jaar werd de tank wederom gezandstraald en geschilderd. Dankzij veel vrijwilligers is de Tiger II bewaard gebleven en is een uniek stuk militair overblijfsel uit de Slag om de Ardennen.


Meer informatie
Het museum "December 1944" geeftgetrouw de geschiedenis weer en laat de bezoekers een van de belangrijkste collecties van Europa zien. Het laat op levendige wijze de geschiedenis herleven, door 15 dioramas, (pantser)voertuigen, geschut, 85 modellen, allemaal voorzien van originele uitrusting, evenals algemeenheden, meer dan duizend insignes, wapens en uitrusting, zoals ceintuurgespen, helmen en petten, affiches, kranten, en een indrukwekkende hoeveelheid materiaal, toendertijd gevonden in La Gleize. Voor het militaire aspect, nooit getoonde fotos, kaarten, maquettes, dokumenten en tijdsgebonden films die de operaties verduidelijken.

De tanks "Köning Tiger" en "Golath", de 120 mm mortier, het anti-tankgeschut "pak 37", de persoonlijke kaartenstandaard van J.Peiper, de maquettes en gevechtskaarten, brokstukken van vliegtuigen, foto's die ter plaatse werden genomen, de film die werd opgenomen in Stoumont La Gleize tijdens de slag, en oneindig veel voorwerpen die op het strijdveld werden teruggevonden verlenen dit museum een enorme authentieke waarde. Of zoals de veteranen het graag uitdrukken : "hier ruikt men nog het kruit"...

Auteur: Wim Willems
Meer informatie
In zomer op het zonnig terras of aan de kachel van de winterhut.
Er is altijd een zalig en rustig moment in het cafe/restaurant "le vert de pommier"...
Gevarieerde en regionale kaart
Restaurant van 60 zitplaatsen, terras van 70 zitplaatsen en veranda van 30 zitplaatsen.
Opening van de keuken: Tijdens de week van 12 tot 14U en van 17 tot 21U
Tijdens het weekend, doorlopend open tot 22U (op zondag tot 21U)

Snacks worden geserveerd van 14U tot 18U.
Reservatie is in het weekend aan te raden.
U kunt eveneens over meeneemgerechten beschikken. U krijgt dan een korting van 10%.
Traiteurdienst om mee te nemen of te leveren
Feestzaal van 60 zitplaatsen

OPENINGSTIJDEN:
– Schoolvakanties: 7 dagen op 7
– Van 12/11 tot Paasvakanties: gesloten op din., woe en dond. (behalve schoolvakanties)
– Na de Paasvakanties tot 11/11: gesloten op woensdag (behalve schoolvakanties)

We beschikken over verschillende types logementen:
7 Kamers van 3 tot 6 personen
6 Appartementen van 2 tot 7 personen
1 Chalet van 13 personen
6 Woningen van 6 tot 11 personen


Aux Ecuries de la Reine activiteiten:

Ons domein biedt veel ontspanningsmogelijkheden:
Speeltuin
Tafeltennis
Vogelpik
Verwarmd openlucht zwembad met tuinmeubelen
Gezelschapsspelen in de gemeenschappelijke salons, in de gang van de appartementen en in de woningen
Badminton, luchtkasteel, trampoline en petanque naast het restaurant
Verschillende DVD's zijn gratis beschikbaar aan de receptie
Fiets- en wandelkaart te koop in de receptie (7€)
...

Meer informatie

Commentaar