Tijd in beweging  4 uren 23 minuten

Tijd  4 uren 28 minuten

Coördinaten 3825

Geüpload 23 mei 2020

Uitgevoerd mei 2020

-
-
138 m
24 m
0
5,3
11
21,3 km

161 maal bekeken, 13 maal gedownload

in de buurt Louise Marie, Flanders (Belgique)

De Vlaamse Ardennen zijn het strijdtoneel voor deze wandeling die langs de Muziekberg - en het gelijknamige bos - en het Sint-Pietersbos gaat. Een heleboel trage wegen brengen je langs verloren plekjes die een authentieke charme uitstralen zoals een kleine tunnel verdwaald in de velden. Het gaat ook soms ook ferm naar boven en naar beneden, maar de hoogtemeters worden wel over de aanwezige kilometers verspreid.

Het begin vindt plaats bij het plaatsje Louise-Marie wat een dorpje is in de gemeente Maarkedal. Deze plek is genoemd naar de eerste Belgische koningin, Louise-Marie. Het vertrekpunt is de kerk van Onze Lieve Vrouw van La Salette. De wandeling begint bij enkele trage wegen, maar gaat al snel het bos in waar de eerste daling wordt ingezet. Uiteraard gaat het niet veel later terug naar omhoog en na ongeveer drie kilometer wandel ik op een plaatselijk plateau. De vergezichten over het glooiende landschap zijn soms pareltjes en het doet me denken aan het land van Herve dat over een gelijkaardig landschap beschikt.

Tussen kilometers vijf en tien brengt de wandeling me voornamelijk langs landbouwgebied, iets wat je wel meer ziet wanneer je een wandeling maakt door het landelijke Vlaanderen. Om de zoveel meter word ik weer begroet door grazende koeien en heel soms door een aantal paarden. Soms stop ik om een foto te nemen, want de uitzichten verdienen toch een moment om opgenomen te worden in de geest. Op deze wegen kom ik ook veel mountainbikers tegen en zijn de wandelaars in de minderheid. Niet meteen een verrassing in het hinterland van de Ronde van Vlaanderen.

Het tweede gedeelte van de wandeling vind ik een stuk mooier en begint bij het Muziekbos waar het vrij stevig naar omhoog gaat. Hier is er een beek waar zelfs een klein kloofje loopt. Hoewel het bos gemakkelijk bewandeld kan worden, zijn enkel de hoofdpaden beschikbaar en is het bos zelf omheind om planten een kans te geven om te groeien. De Vlaamse leraar Omer Wattez noemde deze streek op het einde van de negentiende eeuw voor een eerste keer de Vlaamse Ardennen en het is eenvoudig om te zien waarom. Het Muziekbos roept bij mij onmiddellijk een Ardennengevoel op met het pittoreske beekje en de strakke hellingen in dit bos. In tegenstelling tot de meeste Ardennenpaadjes zijn in het Muziekbos de paden breed en erg toegankelijk. Dat maakt het toch wat gemakkelijker om de helling naar boven te nemen.

De GPS-ontvangst geeft bij de afdaling niet thuis en hier heb ik wat wandelaarsvrijheid genomen om mijn eigen route uit te stippelen. Wanneer ik denk dat het naar links gaat, daal ik af in het bos en even later doe ik dit nog eens dunnetjes over wanneer ik onder de omheining duik om terug door het open bos te wandelen. Het maakt de wandeling een tikkeltje avontuurlijker, maar eigenlijk was dit de bedoeling niet. Wanneer je de afgebakende paden volgt, kom je altijd op de juiste plek terecht. Een advies wat ik volgende keer misschien ook eens ter harte moet nemen wanneer het GPS-signaal het noorden verliest.

De passage door het Muziekbos is al een hoogmis voor de wandelaar, maar het stuk erna is zo mogelijk nog leuker. Na de kleine spoorwegtunnel beland ik in vergeten Vlaams land, zo lijkt het wel. Via veldwegen, kouters en graslanden wandel ik op authentieke paden die op weinig wandelbezoek moeten rekenen. Wanneer ik net door een overgroeid veldweggetje wandel, kom ik twee jongeren tegen die met hun mountainbike een avontuurlijke route willen opzoeken. Zij zijn al even verbaasd als ik wanneer ik hun pad kruis. Midden in dit complex van velden en akkers staat de spoorwegtunnel van Louise-Marie. Dit is een klein tunneltje dat wandelaars naar de Spichtenberg leidt.

Naar het einde van de wandeling toe gaat het meestal over trage wegen en kom ik zowaar enkele kunstwerken tegen voor de wandelaar. De gemeente Maarkedal heeft ontwerpers de kans gegeven om hun creativiteit de vrije loop te laten en dit resulteerde in werken zoals het Bakstenen Tapijt en Deurnis voor Project Z+ dat wandelroutes opluistert. Deze twee kunstwerken zijn toch wel een kleine pauze waard om bewonderd te worden. De laatste anderhalve kilometer gaat het nog een beetje naar omhoog en na ruim 21 kilometer is de wandellus voltooid bij de kerk van Louise-Marie.

Dit is uiteindelijk een erg leuke wandelroute geworden, met dank aan de tweede helft met passages door het Muziekbos en de authentieke paden erna. De eerste helft is wat traditioneler met voornamelijk kilometers door bos en langs landbouwgebied. Het wandelparcours is op sommige momenten geaccidenteerd, maar de hoogtemeters worden meestal gedaan op brede padden en stijgingspercentages die de benen gunstig genegen zijn.
Sacred architecture

Onze-Lieve-Vrouw La Salettekerk

Naar deze kerk ga je via een mooie lindendreef die, na eerdere beschadiging, in 2009 gelukkig opnieuw in ere werd hersteld. De Onze-Lieve-Vrouw La Salettekerk is de parochiekerk van Louise-Marie, een gehucht op de grens van Maarkedal en Ronse. De parochie Louise-Marie ontstond rond 1850 uit de natuurlijke, sociale en geografische verbondenheid van inwoners uit de gemeenten Ellezelles, Ronse, Nukerke, Schorisse en Etikhove. De eerste steen van de kerk werd gelegd in 1850. Dat de eerste Belgische koningin, Louise Marie van Orléans, overleed op de dag van de eerstesteenlegging van de kerk, zou de naam van de parochie Louise-Marie verklaren, hoewel dit niet met zekerheid gezegd kan worden. De kerk werd ingewijd in 1853, maar kende daarna nog verschillende verbouwingen. Zo dateert de klokkentoren, in neoromaanse stijl, uit 1899. De kerk heeft een orgel van 1864, gebouwd door Maximilien Van Peteghem uit de bekende familie kerkorgelbouwers. Bron: https://www.maarkedal.be/nl/toerisme/molens-kerken-en-kapellen/kerken-en-kapellen/onze-lieve-vrouw-la-salettekerk
panoramisch

Uitzicht

Sacred architecture

Kapel O.L.V. Van Zeven Weeën

In 1823 heropgebouwd door onderpastoor J.B. Van Damme, ter vervanging van haar tijdens de Franse revolutie gesloopte voorgangster van 1734. Vrij grote bakstenen kapel, rechthoekig met driezijdige sluiting, afgedekt door een zadeldak (nok loodrecht op de straat, leien). Voorgevel geritmeerd door vier pilasters onder een gekorniste kroonlijst op klossen en bekronend driehoekig fronton. Rondbogige vleugeldeur in rechthoekige nis. Zijgevels elk voorzien van een rondboograam met imposten en sluitsteen, geflankeerd door rondbogig beeldnisje; laatstgenoemde komen eveneens voor in de voorgevel. Bron: Demey A. 1981: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Oost-Vlaanderen, Arrondissement Sint-Niklaas, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 7N1 (B-L), Brussel - Gent.
panoramisch

Uitzicht

Waypoint

Muziekbos

Het Muziekbos is een natuurgebied op de Muziekberg in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het Muziekbos is 52 hectare groot en sluit aan op het 57 hectare grote Sint-Pietersbos. Het domeinbos wordt beheerd door de Vlaamse overheidsdienst Agentschap voor Natuur en Bos. Het bos is erkend als Europees Natura 2000-gebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. Het Muziekbos ligt op en rond de flank van de getuigenheuvel Muziekberg (150 m). De naam Muziekbos heeft oorspronkelijk niks met muziek te maken. De "Muz" in het woord Muziekbos verwijst wel naar het Keltische "moeras" - een drassig lapje grond gelegen tussen watertjes. Het Muziekbos ligt in het erg reliëfrijke landschap van de Vlaamse Ardennen, met steile valleiwanden, glooiende heuvels en diep ingesneden dalen. Drie miljoen jaar geleden lagen deze heuvels nog als zandbanken aan de kust van een ondiepe en tropische zee. Op het hoogste punt van het bos staat de Geuzentoren, een ronde toren uit 1864 opgetrokken in ijzerzandsteen. Op een boogscheut van de Geuzentoren ligt een prehistorische grafheuvel uit het Bronstijdperk. Centraal in de heuvel bevond zich de grafkamer. Hier werden twee urnen met verbrande beenderen van een man en een vrouw, as en steenkool gevonden. Het Muziekbos verschaft onderdak aan talloze diersoorten: boomklever, vos, bosuil, buizerd, zwarte specht, ree, gehakkelde aurelia, dagpauwoog, bont zandoogje,... In de Trochbeek in het Sint-Pietersbos leeft nog rivierdonderpad. Op de herstelde heide met gaspeldoornstruweel op de top van de Muziekberg komen blauwvleugelsprinkhaan en groene zandloopkever voor. Het Muziekbos is een beukenbos dat opnieuw werd aangeplant na de Eerste Wereldoorlog. Gerichte dunningen en kappingen in bepaalde zones van het bos zullen het Muziekbos op termijn omvormen tot een gemengd loofbos met beuk, kers, eik en es. Rond de top van de Muziekberg werd in 2014 2,5 hectare naaldhout gekapt om de oorspronkelijke vegetatie met struikheide, gaspeldoornstruweel, bremstruweel en bloemrijk schraal grasland te herstellen. Het Muziekbos is vooral bekend voor de voorjaarsbloeiers. In de lente zorgen boshyacint ("blauwe kousjes"), kleine maagdenpalm en daslook voor een bontgekleurd lappendeken. Ook de zeldzame paarse schubwortel, vermeld op de Vlaamse rode lijst van planten, komt voor in het Muziekbos. Het aangrenzende Sint-Pietersbos werd niet gekapt tijdens de Eerste Wereldoorlog en bevat dus nog zomereiken, eiken en essen van meer dan 150 jaar oud (met een omtrek tot vier meter). Het Muziekbos is vrij toegankelijk op de wandelpaden die het natuurgebied doorkruisen. De bewegwijzerde wandelroutes "Boshyacintenpad" (1,4 km), "Geuzentorenpad (2 km), "Muziekbosroute" (10,2 km) en "Taalgrenswandelroute T3" (12,8 km) slingeren door het bos. Ook de bewegwijzerde fietsroute "Hermesroute" (40 km), het fietsroutenetwerk "Vlaamse Ardennen", de Streek-GR Vlaamse Ardennen en het wandelnetwerk "Getuigenheuvels Vlaamse Ardennen" lopen door het bos. In september 2013 was de Geuzentoren in het Muziekbos plaats van opnames voor de BBC-serie The White Queen. In de eerste aflevering is te zien dat de decorbouwers de toren met twee aanhangsels uitgebreid hebben. Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Muziekbos
Provisioning

Bistro Boekzitting

at is genieten te midden van het Muziekbos, een unieke ervaring. Daar komt nu nog een extra Zuiderse touch bij. De nieuwe uitbater Giancarlo en zijn team bewaken zorgvuldig alles wat al fantastisch was in de Bistro. Maar… doen daar nog een geweldig sausje bovenop. Welkom in de Boekzitting! Bron: https://www.boekzitting.be/
Waypoint

Muziekberg

De Muziekberg is een getuigenheuvel met een hoogte van 148 meter in de Vlaamse Ardennen, ten zuiden van het dorpje Louise-Marie in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en is voor een groot deel bedekt door het Muziekbos en het Sint-Pietersbos. Deze beboste "berg" maakte ooit deel uit van een heuvelkam die de natuurlijke grens vormt tussen noord en zuid. Deze heuvelkam strekt zich uit van de Kluisberg in het westen tot de Pottelberg in het oosten. De Muziekberg maakt deel uit van de getuigenheuvels die vijf miljoen jaar geleden ontstonden als duinen. Deze strekken zich uit van het zuiden van West-Vlaanderen tot aan het Hageland. Toen bevond de kustlijn zich aan de huidige taalgrens en was het noorden van het land een tropische zee. De Vlaamse Overheid wil van het hele gebied een aaneengesloten, bosrijke natuurzone maken. Op de top staat de Geuzentoren en werd de naaldboombeplanting van na de Eerste Wereldoorlog weggehaald om de oorspronkelijke heide te herstellen. Op de berg (waar ook een tumulus ligt) zijn vondsten gedaan uit de periode 10.500 - 8.000 voor Christus, te weten stekers en klingfragmenten. Daarnaast zijn er in 1836 Romeinse munten gevonden. Op de zuidflank staat kapel Lorette. Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Muziekberg
Brug

Spoorwegbrug

foto

Bulldog

Een enorme rode bulldog die in de tuin staat.
panoramisch

Akker

Tunnel

Spoorwegtunnel van Louise-Marie

De tunnel van Louise-Marie of Spichtenbergtunnel is een spoortunnel in de Vlaamse Ardennen in de gemeenten Ronse en Maarkedal in het zuiden van de provincie Oost-Vlaanderen. De architecturale bakstenen boogtunnel heeft een lengte van 414 meter en is een van de drie spoorwegtunnels in Vlaanderen. De enkelsporige spoorlijn 86 gaat door deze tunnel. Omer Wattez schreef in De Vlaamsche Ardennen over de tunnel:We zitten in den spoorwagen in 't duister of bestraald door den flauwen schijn van een gaslichtje. In de derde klasse, waar 't volk zit, wordt er gegild en gelachen. Men heeft pret in die snelle opeenvolging van licht en duister, vooral 's Zondags onder de prille jeugd... [1] De tunnel op het spoorwegtraject Oudenaarde-Ronse werd in 1857-1861 aangelegd van Gent naar Saint-Ghislain en maakte een makkelijke verbinding tussen het dal van Ronse en de Scheldevallei mogelijk. De spoorwegtunnel loopt deels onder de Spichtenberg (105 meter) en de Kafhoek, onder een uitloper van de getuigenheuvel. De ingang van de tunnel in Nukerke ligt op 82,5 meter en de uitgang in Louise-Marie, op grondgebied van Ronse, ligt op 72,5 meter. Tijdens de Eerste Wereldoorlog dynamiteerde het Duitse leger de tunnel bij de terugtrekking in 1918. In augustus 1944 werd de tunnel gesaboteerd door de familie van Gaston De Vos. Door de sabotage was de locomotief gekanteld en was de tunnel geblokkeerd. De tunnel werd pas vrijgemaakt door de Engelsen na de bevrijding. De tunnel zou tijdens de Tweede Wereldoorlog dienstgedaan hebben als schuilplaats voor de Duitse rijksmaarschalk Hermann Göring en volgens het dagregister overnachtte Adolf Hitler in de tunnel tussen 22 en 23 december 1940. In de winter van 1966 hinderde een grondverschuiving het spoorwegverkeer gedurende meer dan een jaar. Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Tunnel_van_Louise-Marie
panoramisch

Akker

Waypoint

Bakstenen tapijt

Floris Vincke en Thijs Urban, een architectenduo uit het Gentse, ontwierpen een mooi geïntegreerd bakstenen tapijt langs de trage weg. De jury loofde het mooie evenwicht tussen een interessant beeld enerzijds en een functionele toepassing anderzijds. De visie van de jonge architecten: 'Eerder dan het toevoegen van een meubel in het landschap, kan het landschap hier zelf meubel worden. Het specifieke, herkenbare profiel van dit pad wordt gebruikt als mal. Dit levert een meubel op dat niet zomaar in een andere context geplaatst kan worden, maar verankerd ligt in het landschap.' Het ontwerp werd gerealiseerd door David Van der Bruggen, een lokale aannemer. Bron: https://www.maarkedal.be/nl/vrije-tijd/cultuur/project-z/bakstenen-tapijt
Waypoint

Deurnis

Langs de Boskantdreef groeit een ‘Deurnis’, een portaal naar de natuur en een plek die je even mag doen twijfelen of het pad reizen betekent … Geborgen in zijn nis wordt de vlucht bepaald. De ontwerper stond zelf in voor de realisatie.

Opmerkingen