Download

Afstand

21,67 km

Positief hoogteverschil

302 m

Moeilijkheidsgraad

Gemakkelijk

Negatief hoogteverschil

302 m

Max hoogteverschil

210 m

Trailrank

54 5

Min hoogteverschil

115 m

Route type

Lus

Tijd in beweging

4 uren 9 minuten

Tijd

4 uren 17 minuten

Coördinaten

3924

Geüpload

21 maart 2021

Uitgevoerd

maart 2021
  • Score

     
  • Informatie

     
  • Gemakkelijk te volgen

     
  • Omgeving

     
Wees de eerste die klapt
1 reactie
 
Delen
-
-
210 m
115 m
21,67 km

138 maal bekeken, 7 maal gedownload

in de buurt Heulen, Wallonia (Belgique)

Dit is mijn achtendertigste wandeling van Originele Wandelingen, maar het is de eerste keer dat ik naar Henegouwen afzak voor een wandeling van deze website. Dit maakt dat de wandeling een allegaartje is van diverse landschappen. De eerste helft van de wandeling doet denken aan Vlaanderen met weilanden en uitgestrekte akkers, terwijl de tweede helft een meer bosrijk karakter heeft waar het naar boven en naar beneden gaat. Met bijna 22 kilometer is dit ook de langste wandeling die ik tot dusver heb gedaan van Originele Wandelingen.

De wandeling start bij een pleintje vlakbij het politiekantoor van Lobbes. Toen ik er arriveerde stond het er al erg vol en heb ik even verder plek gezocht vlakbij het station. Je kan deze wandeling dus ook doen als stationsstapper, maar ik vermoed dat de weekenddienstregeling van de NMBS niet zo gunstig gezind is voor kleinere Waalse dorpjes. Waar mijn wandeling van gisteren het eerste uur niet erg spannend was, is dat hier niet het geval. Meer nog, het eerste uur is een echte voltreffer met enkele mooie landschappen en trekpleisters op de route. In het begin verken ik het landelijke Lobbes met een watermolen en de fraaie abdijpoort van de lokale abdij.

Even later gaat het langs uitgestrekte akkers, velden en graslanden. De sentier communale wordt een tijdje gevolgd en die brengt me naar enkele goed verscholen paadjes die langs weides lopen. Er zijn hier poortjes voorzien om te passeren, maar in het midden loopt er wel schrikdraad. Dat betekende even de handen vuilmaken om me al gebukt onder deze draad te murwen. Hoewel het op deze grauwe eerste lentedag van 2021 niet regende, was de weide nog wel aan de drassige kant.

De GPX-file die ik van de website van Originele Wandelingen heb geplukt, vertelt me dat deze wandeling iets meer dan twintig kilometer bedraagt, maar dit is een uiterst zeldzame keer dat "mijn" route accurater is dan die van de website. Het eerste uur zijn er namelijk een paar omleidingen die maken dat de route wat langer duurt. Bij het begin is er een stukje bos waar ik het pad heb gevolgd en dat betekende enkele honderden meters extra. De grootste omleiding was bij een uitgestrekte akker waar de originele route dwars door heen liep. Uit respect voor andermans werk heb ik dat uiteraard niet gedaan en dat leverde toch een omweg op van ruim een halve kilometer. Ook halfweg deze wandeling heb ik een omleiding gemaakt waar ik een pad bleef volgen, omdat ook hier de originele route een onbestaand pad opzocht (of zo leek dat toch althans).

Zo lyrisch ik ben over het eerste uur, zo teleurgesteld ben ik in het tweede uur van deze wandeling. Dit deel laat zich kenmerken door erg lange stukken rechtdoor. Zowel bij dreven in het bos als half verharde landbouwwegen die langs akkers en weides lopen. Het landschap varieert echter wel aangezien ik eerst door bos wandel en daarna langs velden en akkers. Maar het lange rechtdoor lopen, ervaar ik helaas als een sleur. Dit is echter wel de beste plek als je proviand wil inslaan. Na ongeveer 9,5 kilometer steek je de drukke Rue d'Anderlues over, maar vooraleer je dit doet, vind je aan de linkerzijde een benzinestation met winkeltje. Het slechte nieuws is echter dat dit op zondag gesloten is.

Na elf kilometer worden de saaie stukken rechtdoor gelukkig vervangen door kleinere bospaadjes. Dit is een erg populair gebied voor mountainbikers en dat betekent helaas dat deze paden eerder doen denken aan een veldritparcours waar op een dag tien verschillende kampioenschappen zijn gereden in plaats van een regulier wandelpad. Heel erg veel slijk dus, maar er zijn altijd wel stroken waar minder modder aanwezig is, al vergt het soms heksentoeren om er te geraken. Het zijn de stukken waar de mountainbikers schitteren in afwezigheid die de mooiste zijn.

Er volgt een ietwat langere afdaling na dertien kilometer wat leidt naar het gehucht Hourpes. Dit kleine gehucht beschikt over een fraai kasteel en bij één van de eigendommen staat er zelfs een eigen watertoren, vermoedelijk van de ijzersmelterij die hier vroeger was. Bij het verlaten van dit gehucht gaat het opnieuw naar omhoog met een iets steilere beklimming. De grotere uitdaging is echter het omzeilen van een gevelde eik die het pad volledig blokkeert. Rechts is er een alternatieve route, maar het mulle zand en de steile hellingsgraad zijn een goede graadmeter voor een valpartij en ik besluit dan maar om over de eik zelf te klauteren. Het kost wat vuile handen, maar is wel een veiliger alternatief.

In het bos gaat het op en af, maar de hoogteverschillen bedragen hooguit enkele tientallen meters. Het pad loopt hier af en toe parallel met de GR129 hoewel er hier en daar wat verschillen opduiken. Het mooiste uitzicht van de dag wacht na ongeveer achttien kilometer waar je een mooi panorama hebt over de vallei van de Boven-Samber en Thuin dat in de verte ligt. De laatste vier kilometer gaat afwisselend door veldwegen in residentieel gebied en lappen natuurgebied die hier tussen liggen. Soms is het wel een absurd zicht om van een bewoonde straat zomaar in een door de tijd vergeten stukje natuur te belanden.

De laatste kilometer gaat langs de fraaie kerk van Lobbes en een toch wel steile trappendaling naar beneden. Als zondagse kerkgangers elke week deze trappen moeten nemen naar boven, kan ik daar enkel respect voor hebben. Gelukkig voor mij ging het in omgekeerde richting en was het een fluitje van een cent om naar beneden te stappen. Met 21,67 kilometer is dit dus mijn langste wandeling van de website van Originele Wandelingen geworden die daarmee het record verbreekt van de Muziekberg.

Dit is een wandeling van hoogte- en laagtepunten geworden. Zo divers het eerste uur is, zo saai is dan weer het tweede uur. De tweede helft van de wandeling heeft een meer typisch wandelkarakter met een licht geaccidenteerd parcours door bossen. Als totaalplaatje beschikt deze route over diverse landschappen en redelijk wat afwisseling. Tussen kilometers vijf en tien is het wel een uurtje op de tanden bijten.
Monument

Gedenksteen slachtoffers van Lobbes tijdens Tweede Wereldoorlog

Kruispunt

Ga hier naar links

Dit is een verscholen pad waar je links moet afslaan
Brug

Een bruggetje over een kleine weg

Religieuze plek

Poort van de abdij van Lobbes

De Sint-Pietersabdij van Lobbes was een oude en prestigieuze benedictijnerabdij gelegen te Lobbes, nabij Thuin in de provincie Henegouwen (België). De abdij werd volgens de overlevering rond 645 gesticht aan de Samber door de heilige Landelinus. Ze speelde een belangrijke rol in het religieuze, politieke en intellectuele leven van het prinsbisdom Luik, vooral in het begin van het tweede millennium. Ze werd in brand gestoken en vernield door Franse revolutionairen in 1794. Door een gelukkig toeval bleef de abdij in bezit van haar oudste annalen, zodat haar geschiedenis goed bewaard is gebleven. andelinus werd opgevolgd door Ursmarus († 713) en vervolgens door Erminus († 737), terwijl Lobbes stilaan uitgroeide tot de belangrijkste abdij uit die periode. De abdijschool verkreeg bijzondere faam onder Anson, de zesde abt. Rond 864 werd ene Hubertus tot abt verkozen, een zwager van koning Lotharius II (855-869), wat het begin betekende van zowel moreel als materieel verval van de abdij, wat bleef voortduren toen Franco abt werd. Als bisschop van Luik bracht hij de abdij onder het bestuur van zijn bisdom. In 960 kreeg Lobbes zijn onafhankelijkheid terug. Onder het bewind van de abten Folquinus (965-990), Heriger (990-1007) en Hugo (1033-1053) herwon de abdijschool haar vroegere reputatie. In 1409 verhuisde het seculier kapittel van de abdij van Lobbes naar het nabije Binche. De kanunniken namen daarbij ook de relikwieën van Sint-Ursmarus. De kapittelkerk van Binche werd daarna aangeduid als Sint-Ursmaruskerk. In 1569 werd Lobbes samen met andere abdijen (waaronder die van Sint-Vaast in Atrecht) opgenomen in de "Benedictijner Congregatie van Sint-Vaast". In 1793 werd Vulgise de Vigneron tot abt verkozen. Hij zou de laatste abt van Lobbes worden: dertien maanden later werd hij samen met zijn 43 monniken door Franse troepen verdreven. De monniken vonden een onderkomen in Duitse kloosters. Lobbes behoorde na negen eeuwen niet langer bij het prinsbisdom Luik, maar tot het nieuwe Franse departement Jemappes. De gebouwen raakten in verval en werden geleidelijk afgebroken, met uitzondering van de Sint-Ursmaruskerk en enkele bijgebouwen. De huidige Sint-Ursmaruskerk is niet de oude abdijkerk. Ze was bedoeld als grafkapel voor de abdij: de aanwezigheid van de relieken van de apostel Petrus liet namelijk niet toe dat "eenvoudige" kloosterlingen (of zelfs niet de abten) zouden begraven worden op een dergelijke hoogheilige plaats. Daarom werd op de tegenoverliggende heuvel een grafkerk gebouwd. Omdat de abdijkerk uit de Karolingische tijd stamt, is het een van de oudste (indien al niet de oudste) van België. Het koor en de crypte zijn romaans en vallen op door hun helderheid en soberheid. De toren met portaal aan de westzijde is een mooi voorbeeld van Maaslandse bouwkunst. In de 19e eeuw is de spitse vieringtoren toegevoegd. et interieur van de kerk is helderwit gepleisterd met een eenvoudig houten plafond. Bijzonder in deze streken is het gebruik van het alternerend stelsel in de viering. De meubilering is sober. In de crypte bevinden zich de graftomben van de abten Ursmarus en Erminus, evenals de fraaie grafstenen van enkele 16e-eeuwse abten. Van het grote abdijcomplex zijn slechts restanten over, zoals het poortgebouw met enkele bijgebouwen, de abdijhoeve en een gedeelte dat vrijwel onherkenbaar ingewerkt werd in het spoorwegstation van Lobbes. Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Abdij_van_Lobbes
Foto

Akkerlandschap

Boom

Eén van de lange, rechte dreven in het tweede uur van de wandeling

Waypoint

Watertoren

Foto

Langs landbouwgebied in Lobbes

Rivier

Beek

Waypoint

Afdaling naar Hourpes

Kasteel

Kasteel van Hourpes

Het Château de Hourpes, dat in 1887-1888 werd gebouwd door Emile Bonehill-Servais (†1893), zoon van Thomas Bonehill, een oorspronkelijk uit Engeland afkomstige ingenieur. Vanaf 1865 werd in de fabriek van Bonehill gietijzer vervaardigd, met een productie die in de loop der jaren opliep tot 48.000 ton per dag. Summiere restanten van de fabriek liggen zieltogend in het bos bij het gehucht, langs de Sambre. Het Kasteel is een kopie van een voorbeeld dat Emile Bonehill op een vakantie in Duitsland had gezien. Hij bouwde het voor zijn dochter Elisa. Aan de achterzijde legde hij een tuin aan met een vijver, sierbrug en prieel, waarvan niets meer resteert. De voorgevel van het kasteel is rijkelijk voorzien van ornament in een verzameling van neostijlen. De façade is opgebouwd uit grijze blokstenen, die in compartimenten zijn verdeeld, omlijst door brede randen van contrasterende roodbruine baksteen. Hierdoor ontstaat een gevarieerd spel tussen licht en donker en ronde en hoekige vormen. De variatie wordt voortgezet in de asymmetrische vormgeving van het kasteel, met zowel elementen van de chaletstijl als meer naar Italië lonkende architectuur, zoals de boven het kasteel uitstekende toren. Aan de rechterzijde van het kasteel is een villa geplaatst, vermomd als Zwitsers chalet en aan de linkerzijde, bij de ingang, staat een portierswoning. In de loop der jaren heeft het kasteel van de Bonehills verschillende bestemmingen gehad. Na het vertrek van de familie was het onder andere in gebruik als pensionaat, café-restaurant en bioscoop. Het gebouw is zo te zien nog niet zo lang geleden gerestaureerd. Bron: https://donderberggroep.nl/pf44-belgische-trouvailles-in-de-provincie-henegouwen-hainaut
Waypoint

Watertoren (voor ijzersmelterij?)

Boom

Een dreef door het bos

Foto

Boslandschap

Uitkijkpunt

UItzicht op Thuin

Religieuze plek

Eglise du Christ-Roi

De kerk van Waibes, een deelgemeente van Thuin.
Foto

Een versnipperd stukje natuurgebied in Waibes

Waypoint

Begraafplaats Waibes

Religieuze plek

Kapittelkerk van Saint-Ursmer te Lobbes

De geschiedenis van deze kerk is verbonden met die van de nabijgelegen Sint-Pietersabdij die vernield werd door de Franse revolutionaire troepen in 1794. Deze begraaf- en parochiekerk – en later ook collegiale kerk - was een bedevaartsoord voor sint Ursmarus, één van de stichters van de abdij (7de eeuw). Dit gebouw is een concreet voorbeeld van de Karolingische of pré-romaanse kerkgebouwen die aan de westelijke zijde vooraf gegaan werden door een grote galerij. Ook de romaanse delen van de kerk zijn bewonderenswaardig. Ze bezit een grondplan in de vorm van een Latijns kruis met een vals westers transept. Het schip is het oudste deel van de kerk. Het koor, de toren en het portaal dateren uit de 11de eeuw. Bron: https://openchurches.eu/nl/gebouwen/saint-ursmer-lobbes

1 reactie

  • Foto van ann de meyer

    ann de meyer 1 jun. 2021

    Ik heb deze route gevolgd  geverifieerd  Bekijk in detail

    een aanrader