Nidonk

Moving time  2 uur 13 minuten

Tijd  2 uur 31 minuten

Coördinaten 1784

Geüpload 4 maart 2019

Uitgevoerd maart 2019

-
-
29 m
10 m
0
2,6
5,3
10,59 km

62 maal bekeken, 0 maal gedownload

nabij Wildert, Flanders (Belgique)

(Recentste controle en tekstupdate: april 2019)
Op het einde van de 19de eeuw, in volle industriële revolutie, werden er veel nieuwe fabrieken gebouwd, ook op het platteland. Er was dus nood aan bakstenen, met het gevolg dat steenbakkerijen opbloeiden als nooit tevoren. Na de Tweede Wereldoorlog kregen de kleinere steenfabrieken het alsmaar moeilijker en één na één verdwenen ze. In het landschap bleven her en der putten over waaruit de klei was bovengehaald. Die putten liepen vol water en werden waterplassen. Sommige waren vrij diep en dus gevaarlijk zwemwater. Daarom werden de meeste putten gedempt, zeker de diepe, en opgevuld met huisvuil. Het was in Essen niet anders.
Met deze themawandeling gaan we op zoek naar relicten in het landschap in het gebied tussen de Essense wijken Wildert en Hoek.
Start- en aankomstplaats is de parking aan Wildertse Duintjes 11 te 2910 Essen.
Coördinaten voor de GPS: 51.4320, 4.4609

Andere wandelingen in en rond Essen, ook gegidste: www.vvvessen.be.
parkeren

Parking Wildertse Duintjes

Gratis parking. Coördinaten: Wildertse Duintjes 11 2910 Essen (Wildert) GPS: 51.4320, 4.4609
foto

Gemeentelijk domein 'Wildertse Duintjes'

In 1977 kocht de gemeente Essen het 41ha grote domein "Wildertse Duintjes" om het open te stellen voor het publiek. Met een gemarkeerde route van 3 km trekt het elke dag wandelaars en joggers aan, maar in hoofdzaak blijft het een natuurpareltje met loof- en naaldbos, een heiveldje en een oude kleiput. Geïnteresseerden kunnen het "bosleerpad" volgen en via infopanelen meer te weten komen over fauna en flora. Het domein is het hele jaar door vrij toegankelijk.
foto

Bergenven

Het oude Bergenven was vele malen groter dan wat we nu zien. Het verdween nagenoeg helemaal en pas in 2000 werd het hersteld. Het trekt ondertussen opnieuw amfibieën aan en langzaam maar zeker wortelen er opnieuw oevergewassen.
foto

Domein Boterpot

Oude benaming: domein Plouvier.
foto

Patersboske

Het Patersboske werd aangeplant bovenop een oude kleiput en stortplaats. Een gedeelte ervan wordt ingenomen door het Geboortebos voor Essense kinderen geboren tussen 2006 en 2012 en door een ander gedeelte loopt het Herdenkingspad. De gemeente Essen geeft Essenaren, verenigingen of bedrijven de gelegenheid een boom te planten om een bijzonder iemand of een bijzondere gebeurtenis te herdenken. Bij de bomen wordt een bordje geplaatst met ruimte voor een persoonlijke tekst. Het Herdenkingspad op deze plaats is volzet en wordt voortgezet in de kloostertuin achter het College van het Eucharistisch Hart.
foto

Steenbakkerij Claessens

Helemaal achteraan de wei die nu voor ons ligt en waar nu de koeien grazen, werd in 1880 de steenbakkerij Claessens opgericht. Voorheen was er al een tijdelijke steenoven. De steenfabriek Claessens produceerde gemiddeld een half miljoen stenen per jaar. Toen Pater Frans Godts in het begin van de 20ste eeuw vlakbij een Redemptoristenklooster liet bouwen, lag dit vaak in de walm van de schoorsteen van de fabriek. Godts loste dit op door de steenfabriek op te kopen en te laten afbreken.
foto

Mariaheem

Wat nu "Mariaheem" heet, behoorde tot voor een aantal jaren bij het klooster van de Paters Redemptoristen. Veel Essenaren noemen het gebouw nog steeds "het hotelleke" en die naam vindt z'n oorsprong bij het internaat van het College. Sommige studenten van dat College woonden zeer ver van de school, zo ver dat hun ouders die op bezoek kwamen meer dan een dag nodig hadden om heen en weer te reizen. Zij konden in "het hotelleke" overnachten.
foto

Moerven

De laagte rechts van onze wandelweg geeft de plaats aan waar vroeger het Moerven lag, waarschijnlijk een moeruitgifte van 1670. De Spillebeek zorgde voor de afvloei van overtollig water, wat dan weer problematisch was om voldoende water te houden in de Oude Moervaart. Uiteindelijk zou dit één van de redenen worden om vanuit het veengebied "de Nol" een nieuwe vaart te graven richting Roosendaal: de Vertakkingsvaart, die een oostelijke bocht maakte rond Essen in plaats van een westelijke.
foto

Restant van oude kleiput

Vlakbij de steenbakkerij Claessens lag een kleiput. Toen alle bedrijvigheid bij Claessens ophield en de steenbakkerij werd afgebroken, werd ook de kleiput gedempt. Het hoogteverschil in het landschap markeert echter nog steeds de juiste plaats.
foto

Oude Moervaart

Langs deze moervaart, die honderden jaren geleden uiteraard een stuk breder was dan wat nu overblijft, werden de turfvletten vanuit het veengebied "de Nol" naar Roosendaal en Bergen op Zoom getrokken. Sinds 2014 wordt gewerkt aan een internationaal project waarmee water vanop deze plaats via buizen diep in het natuurpark geleid wordt om "De Groote Meer" opnieuw van water te voorzien. Wat aardig schijnt te lukken.
Provisioning

Taverne en Tennis

Na 2/3 van de wandeling passeren we Taverne en Tennis, een vriendelijke pleisterplaats met zeer ruime openingsuren en een uitgebreide keuze aan dranken en snacks. Details: www.taverne-tennis.be.
foto

Suzannalaan

Bovenop een oude kleiput werd de Suzannalaan aangelegd, waarlangs 33 percelen voor verblijfsrecreatie. De ontginningsput werd opgevuld met huisvuil en "diverse afvalstoffen". Na hardnekkige geruchten over vervuilende afvalstoffen die hier stiekem zouden gedumpt zijn, ging OVAM (Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij) in 2008 op uitdrukkelijk verzoek van de bewoners van deze zone over tot een uitgebreid en grondig bodemonderzoek. De resultaten waren over de hele lijn geruststellend. Nergens bleek bodemsanering nodig te zijn.
foto

De Wildertse steenoven

In 1900 bouwde Jules Kenis, industrieel, op deze plek een steenoven. Tot in 1984 draaide de fabriek, met wisselend succes. Vooral in de zestiger jaren kende de Wildertse steenfabriek een bloeiperiode doordat er een bijzonder gegeerde façadesteen gebakken werd. De oliecrisis en de economische teruggang waren daarna nefast voor kleine bedrijven zoals deze steenbakkerij. Het faillissement was onafwendbaar. Een ontploffing op de site kostte in 1903 het leven aan drie leerjongens van 13 en 14 jaar oud. Zij waren aan het werk in de buurt van een stoomketel toen deze met een ongekende kracht uit mekaar spatte. Er was toen uiteraard ook veel materiële schade. Ook op het einde van de Tweede Wereldoorlog werd nog veel schade aangericht toen de 28m hoge schoorsteen door een granaat getroffen werd. In haar val beschadigde ze de oven en een achttal droogloodsen.
foto

Kleiput Wildertse Duintjes

Na het sluiten van de steenbakkerijen bleven in het landschap her en der putten achter waaruit de klei was bovengehaald. Om veiligheidsredenen werden de diepste putten gedicht met stortmateriaal, meestal huisvuil. Op andere plaatsen werden het mooie waterplassen die de mooie natuur een extraatje geven.

Commentaar