-
-
66 m
7 m
0
5,1
10
20,27 km

7 maal bekeken, 1 maal gedownload

nabij Leersum, Utrecht (Nederland)

vanuit Leersum via Doornse Kaap naar Doorn en via Darthuizen terug
Waypoint

donderberg

Bushalte donderberg Voor meer informatie en haltetijden verwijzen wij u naar www.9292ov.nl Auteur: Elrondo Meer informatie
Waypoint

Graftombe Nelle-steyn

De Graftombe van Nellesteyn is een mausoleum en belvédère in de gemeente Utrechtse Heuvelrug in de Nederlandse provincie Utrecht. De tombe bevindt zich ten noordwesten van Leersum, in een bosgebied op de heuvel Donderberg en tevens ten noorden van de Rijksstraatweg en ten oosten van de Darthuizerpoort met N226.
In de buurt bevinden zich verder oostelijk de folly Uilentoren op de Lombokheuvel en bij de tombe ligt op de helling van de heuvel de begraafplaats van Darthuizen omgeven door een spijlenhek. Auteur: Wikipedia Meer informatie
Waypoint

Donderberg

De Donderberg is een heuvel in de gemeente Utrechtse Heuvelrug in de Nederlandse provincie Utrecht. De heuvel ligt ten noordwesten van Leersum en ten oosten van de Darthuizerpoort waar de N226 doorheen loopt. Aan de andere zijde van de Darthuizerpoort liggen de Darthuizerberg en noordelijker de Foldocusheuvel. Verder naar het oosten liggen de Lombokheuvel, Leersumse Berg en de Geerenberg. De Donderberg maakt onderdeel uit van de stuwwal Utrechtse Heuvelrug.
De Donderberg heeft meerdere hoogtes met het hoogste punt op 36 meter. Hierop is de Tombe van Nellesteyn gebouwd die ook dienstdoet als uitzichttoren. De graftombe is 14 meter hoog en wordt geregeld op zondagen opengesteld. Auteur: Wikipedia Meer informatie
Waypoint

Graftombe Nellesteijn

Onder de uitzichttoren bevindt zich de eigenlijke graftombe van het geslacht Nellesteijn die woonden op Huize Broekhuizen. De tombe is een ontwerp van de bekende landschapsarchitect Zocher jr. en werd in 1818 gebouwd. Er werden in de periode 1822 tot 1917 twaalf personen van de familie Nellesteijn bijgezet in de graftombe. Daarna werd de ingang dichtgemetseld. De toren kan worden beklommen op zondagmiddagen van 12:00 tot 16:00u. Auteur: De Wandelmaker Meer informatie
Waypoint

Darthuizerpoort.

De Darthuizerpoort is een ijssmeltwaterdal in de gemeente Utrechtse Heuvelrug in de Nederlandse provincie Utrecht. Het dal ligt ten noordoosten van Darthuizen en ten noordwesten van Leersum, tussen de noordwestelijke Darthuizerberg en de zuidoostelijke Donderberg in. De twee heuvels maken deel uit van de stuwwal Utrechtse Heuvelrug die door de Darthuizerpoort doorsneden wordt. Door de laagte loopt het zuidelijkste deel van de N226.
De Darthuizerpoort is gevormd door wegstromend smeltwater van landijs in de periode tussen 150.000 en 130.000 jaar geleden. Aan de rand van het ijs zocht smeltwater zijn weg door zwakke plekken in de stuwwal en er ontstonden ijssmeltwaterdalen. Het sediment dat geërodeerd werd door deze smeltwaterstromen, werd in sandrvlakten afgezet aan de westrand van de Utrechtse Heuvelrug. Hierdoor is de helling aan deze zijde flauwer dan aan de oostzijde. Op deze sandurs zijn ook zwerfkeien te vinden die meegespoeld zijn met het smeltwater uit de ijskap. Auteur: Wikipedia Meer informatie
Waypoint

Leersum - Maarsbergseweg

Vanuit het punt "Leersum - Maarsbergseweg" kunt u genieten van een schitterend uitzicht. Dit punt is gelegen in Leersum. Auteur: P8R Meer informatie
Waypoint

Dartheide

Dartheide is een natuurgebied in de Nederlandse provincie Utrecht. Het gebied ligt ten oosten van Doorn, ten noordoosten van Darthuizen en ten noordwesten van Leersum. Het maakt onderdeel uit van de stuwwal Utrechtse Heuvelrug. Dartheide is een bosgebied op de steile helling van de 47 meter hoge Darthuizerberg. De naam Dartheide is een samentrekking van de nabijgelegen buurtschap Darthuizen en de heidevelden die hier vroeger lagen. In de 18e eeuw beplant men de heuvel met naaldbomen. Bij Dartheide grenst de Darthuizerberg aan de Darthuizerpoort, een ijssmeltwaterdal dat de Heuvelrug in de breedte doorsnijdt. Het ijssmeltwaterdal ontstond in de voorlaatste ijstijd door wegspoelend ijssmeltwater. Het dal wordt op oude kaarten aangeduid als het gat van den berch. Er is een groot hoogteverschil tussen het laagste en het hoogste punt van de Darthuizerpoort.
Het gebied bestaat vooral uit oud dennenbos met veel ondergroei. De Pontische rododendron weet zich in het gebied goed te handhaven. Naast de vleermuis komt ook de boommarter voor in de vele oude, holle bomen. Auteur: Wikipedia Meer informatie
Waypoint

Darthuizerberg

De Darthuizerberg is een heuvel in de gemeente Utrechtse Heuvelrug in de Nederlandse provincie Utrecht. De heuvel ligt ten oosten van Doorn, ten noordoosten van Darthuizen en ten noordwesten van Leersum in of bij het gebied van de Kaapse Bossen en maakt onderdeel uit van de stuwwal Utrechtse Heuvelrug. Op ongeveer 750 meter ten zuiden van de top ligt de N225. Zo'n 500 meter oostelijker ligt de Darthuizerpoort waar de N226 doorheen loopt. Aan de andere zijde van de Darthuizerpoort ligt de Donderberg. Ten noorden van de heuvel ligt de Foldocusheuvel en ten noordwesten de Ruiterberg en de Doornse Kaap. In het zuidoosten ligt het Doornse Gat.
De heuvel is in de middeleeuwen voornamelijk met heide begroeid. In de 18e eeuw beplant men de heuvel met naaldbomen. Auteur: Wikipedia Meer informatie
Waypoint

Wykerweg

gem. 2,3% max. 6% Auteur: Berhoebel Meer informatie
Waypoint

Utrechtse Heuvelrug

De Utrechtse Heuvelrug is de naam van een geografisch gebied,ook nog eens de naam van het Nationaal Park in dit gebied, maar ook de naam van deze gemeente. Vanzelfsprekend ligt de gemeente in het geografisch gebied. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Ruiterberg-noord

gem. 2,5% max. 5% Auteur: Berhoebel Meer informatie
Waypoint

Top van de stuwwal

Als fietser had je deze keer geluk, deze (zuid-)kant van de stuwwal is minder steil dan de andere kant. Dat komt doordat het ijs vanaf de andere kant tegen de stuwwal aandrukte, en een steilere helling maakte. Het is van de buitenkant niet meer waar te nemen, maar een stuwwal bestaat uit verschillende schollen, lagen, van hetzelfde materiaal. Cruciaal voor de vorming van de stuwwal was waarschijnlijk de aanwezigheid van een kleilaag aan de noordkant van de huidige stuwwal, op ongeveer 25 meter diepte. Deze laag gedroeg zich als een glijlaag, waar de bovenliggende sedimenten in meerdere fasen vanaf werden geschraapt. Verder valt je misschien op dat de top van de stuwwal relatief vlak is, er is een soort vlakte op de top. Omdat op deze vlaktes ook stenen zijn teruggevonden, die door het ijs zijn afgezet, wordt aangenomen dat de ijskappen tot bovenop de stuwwallen lagen. Hierdoor hebben ze deze enigszins gladgeschaafd, waardoor er nu een vlakte overblijft. Auteur: Teun van Woerkom Meer informatie
Waypoint

De Ruiterberg

Op de Ruiterberg ligt de buitenplaats De Ruiterberg met een geometrisch aangelegde tuin. In 1916 begon men met de aanleg van buitenplaats De Ruiterberg, de laatste buitenplaats die in Doorn werd gesticht. In de Tweede Wereldoorlog werd het landhuis verwoest. In 1950 werd het landhuis herbouwd naar het ontwerp van architectenbureau Sutterland in de stijl van de Delftse School. Auteur: Natuurmagazine Roots Meer informatie
Waypoint

Sneeuwsmeltwaterdal

De weg volgt de zijkant van het sneeuwsmeltwaterdal, dat aan de rechterkant van de weg ligt. Door de lage temperaturen lag er gedurende de wintermaanden ook sneeuw op de stuwwal. Het smeltwater van deze sneeuw vormde sneeuwsmeltwaterdalen, die altijd op of rond de top van de stuwwal beginnen. Deze smeltwaterdalen zijn gevormd in de voorlaatste ijstijd, het Saalien, maar ook in de laatste ijstijd, het Weichselien, toen er echter geen gletsjers meer tot aan de stuwwallen lagen. Verder was er sprake van permafrost, de diepe ondergrond was permanent bevroren. Hierdoor kon het smeltwater niet de bodem indringen, en stroomde het van de stuwwal af. Deze sneeuwsmeltwaterstroompjes hebben gedurende de ijstijden deze dalen uitgesleten. Heden ten dage liggen deze dalen vaak droog. Wat op valt, is dat de dalen vaak een asymmetrische vorm hebben, met een steilere oostelijke wand. Dit komt doordat de zon deze wand meer bescheen, en die dus vaak droger was. De westelijke wand was natter en een klein laagje zand spoelde dan naar beneden, waardoor de helling afvlakte. Vooral als je op de asfaltweg bent aangekomen is aan het dalletje aan de rechterkant goed te zien dat de helling aan de kant van de weg minder stijl is dan de helling aan de ‘achterkant’ van het dalletje. Auteur: Teun van Woerkom Meer informatie
Waypoint

Uitzichttoren De Kaap

Deze 25 m hoge toren (van Natuurmonumenten) staat midden in de Kaapse Bossen. Een flinke klim die absoluut de moeite waard is, het uitzicht is prachtig. De naam refereert aan de eerste eigenaar van dit gebied: de familie Swellengrebel (18e eeuw), die een tijd op de Zuid-Afrikaanse Kaap heeft gewoond. Auteur: Natuurmagazine Roots Meer informatie
Waypoint

Uitzchttoren De Kaap

Meerdere uitzichttorens heeft de Kaap gekend. Al aan het einde van de 19e eeuw was hier sprake van een uitzicht punt. Op een hoogte van 40m stond een koepel die was gebouwd door de toenmalige eigenaar van de Kaap, de familie van der Lee. Toen het uitzicht was dichtgegroeid werd een houten toren gebouwd: De Houten Kaap die rond 1925 gezelschap kreeg van De IJzeren Kaap. Beide torens zijn er nu niet meer. Sinds 2006 staat er een 25m hoge stalen toren, fraai met hout bekleed. Het uitzicht is zeer de moeite waard en een van de mooiste van de Utrechtse Heuvelrug. Auteur: De Wandelmaker Meer informatie
Waypoint

Doornse Kaap

Uitkijktoren met uitkijk op het bos. Auteur: Natuurmagazine Roots Meer informatie
Waypoint

Utrechtse Heuvelrug

De Utrechtse Heuvelrug is een zandrug met "toppen" van 50m. In dit vlakke land een ware berg dus. Het hoogste punt is de Amerongse Berg (68m). De rug werd opgestuwd door een ijsafzetting tijdens de voorlaatste ijstijd. Het ijs stuwde de grind en zand-afzettingen van de Rijn en de Maas, die toon meer naar het noorden liepen, op. De zandige grond wordt nu meestal bedekt door bossen en heide, want de bodem is meestal te schraal voor andere vormen van landbouw. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Utrechtse Heuvelrug

De Loosdrechtse Plassen liggen in de gemeenten Wijdemeren, Breukelen en Loenen. Het water is afkomstig van de Utrechtse Heuvelrug. Oorspronkelijk was het een moerasgebied. Om het gebied te ontwateren werden sloten naar de rivier de Utrechtse Vecht en de Drecht gegraven. Het laagveen dat zo ontstaan is, werd in de 16e eeuw afgestoken voor turf. Zo ontstonden legakkers.
In de 17e en 18e eeuw werd ook beneden het grondwater gebaggerd en ontstonden grotere wateroppervlakken. Door de invloed van wind en golven verdwenen de legakkers en is geleidelijk een plassengebied ontstaan. In de 20e eeuw is het huidige recreatiegebied ontwikkeld.
In het begin van de 20e eeuw was het water helder, maar nu speelt er een baggerprobleem. Oorzaak is afslag van legakkers en algengroei. Door de geringe diepte kan het slib makkelijk opwervelen. Ook na terugdringing van de fosfaatbelasting heeft de waterplantengroei zich niet hersteld. De bagger hoopt zich op in de plassen. Dit belemmert de doorvaart voor schepen en het opwervelend slib tast de zwemwaterkwaliteit aan.
Eind jaren '90 is het Project Loosdrechtse Plassen opgestart voor de aanpak van de genoemde problemen. Auteur: P8R Meer informatie
Waypoint

Theehuis Helenaheuvel

Openingstijden: April t/m Oktober Dinsdag t/m Zondag 10:30-17-30 November t/m Maart Zaterdag en Zondag 10:30-17:30 Auteur: Natuurmagazine Roots Meer informatie
Waypoint

Parkeerplaats Helenaheuvel

Waypoint

Huis Doorn

Een eerste vermelding van de plaats Doorn stamt uit het jaar 838. Het middeleeuwse Huis was oorspronkelijk een waterburcht die aan het eind van de 13e eeuw werd gebouwd voor domproost Adolf van Waldeck. In 1322 werd het verwoest. Ongeveer vijfentwintig jaar later werd met de herbouw begonnen. In 1536 werd het een ridderhofstad. In de 16e en 17e eeuw verrezen er rond het binnenplein woongebouwen, die nu een geheel vormen met het hoofdgebouw. In 1796 werd het ingrijpend verbouwd, mogelijk onder leiding van de Amsterdamse architect Abraham van der Hart. Het omringende park werd aangelegd in de Engelse landschapsstijl. Het Huis dankt zijn bekendheid aan de Duitse keizer Wilhelm II. Na de novemberrevolutie van 1918 vroeg en vond hij asiel in Nederland. Zijn verblijfplaats was aanvankelijk Kasteel Amerongen maar hij wist uit eigen middelen al in 1919 Huis Doorn aan te kopen. Hij liet de oprijlaan van de Dorpsstraat verleggen naar de rustigere Doornseweg, hier verrees ook het poortgebouw dat in een Hollandse neo-renaissancestijl gebouwd werd. Vanaf 1920 tot aan zijn dood in 1941 bewoonde hij het Huis Doorn, dat hij inrichtte met objecten uit zijn paleizen in Berlijn en Potsdam. Deze inboedel kwam in 59 wagons naar Nederland toe. Ten noorden van het Huis staat Wilhelms mausoleum, gebouwd onder leiding van de Berlijnse architect E. Kiessling. Auteur: MX-5 Roadster Club NL Meer informatie
Waypoint

Huis Doorn

Het Huis Doorn dankt zijn bekendheid aan de Duitse keizer Wilhelm II die hier verbleef na zijn ballingschap en er stierf in 1941. Zijn verblijfplaats was aanvankelijk Kasteel Amerongen maar hij wist uit eigen middelen al in 1919 Huis Doorn aan te kopen. Hij liet de oprijlaan van de Dorpsstraat verleggen naar de rustigere Doornseweg, hier verrees ook het poortgebouw dat in een Hollandse neo-renaissancestijl gebouwd werd. Ten noorden van het Huis staat Wilhelms mausoleum, gebouwd onder leiding van de Berlijnse architect E. Kiessling. Auteur: Dromos Meer informatie
Waypoint

Kaiser Wilhelm II

Waypoint

Huis Doorn

Een eerste vermelding van de plaats Doorn stamt uit het jaar 838. Het middeleeuwse Huis was oorspronkelijk een waterburcht die aan het eind van de 13e eeuw werd gebouwd voor domproost Adolf van Waldeck (Kolman, 1996). (Een domproost is de voorzitter van een bepaalde raad binnen de kerk.) In 1322 werd het verwoest. Ongeveer vijfentwintig jaar later werd met de herbouw begonnen. In 1536 werd het een ridderhofstad

In de 16e en 17e eeuw verrezen er rond het binnenplein woongebouwen, die nu een geheel vormen met het hoofdgebouw. In 1796 werd het ingrijpend verbouwd, mogelijk onder leiding van de Amsterdamse architect Abraham van der Hart. Het omringende park werd aangelegd in de Engelse landschapsstijl.

De omvang van het landgoed vormde een belemmering voor de ontwikkeling van het dorp Doorn. In 1874 werd het landgoed verkaveld.

Het Huis dankt zijn bekendheid aan de Duitse keizer Wilhelm II. Na de novemberrevolutie van 1918 vroeg en vond hij asiel in Nederland. Zijn verblijfplaats was aanvankelijk Kasteel Amerongen maar hij wist uit eigen middelen al in 1919 Huis Doorn aan te kopen. Hij liet de oprijlaan van de Dorpsstraat verleggen naar de rustigere Doornseweg, hier verrees ook het poortgebouw dat in een Hollandse neo-renaissancestijl gebouwd werd. Vanaf 1920 tot aan zijn dood in 1941 bewoonde hij het Huis Doorn, dat hij inrichtte met objecten uit zijn paleizen in Berlijn en Potsdam. Ten noorden van het Huis staat Wilhelms mausoleum, gebouwd onder leiding van de Berlijnse architect E. Kiessling. Auteur: MX-5 Roadster Club NL Meer informatie

Commentaar