Tijd  5 uur 32 minuten

Coördinaten 3148

Geüpload 10 augustus 2017

Uitgevoerd juli 2017

-
-
13 m
-0 m
0
4,5
9,0
17,97 km

468 maal bekeken, 1 maal gedownload

nabij Leest, Flanders (Belgique)

Zondag 23 juli 2017 wandelden we in Leest de 29ste Zennetocht van wandelclub De Slak.

Leest is met zijn ca. 2800 inwoners een deelgemeente van de stad Mechelen. De Sint-Niklaasparochie van het dorpje aan de Zenne werd voor het eerst vermeld in 1129 in een bisschoppelijke oorkonde. Leest is steeds een landbouwdorp geweest dankzij de vruchtbare gronden en deze aangename zomerwandeling zal ons dan ook langs de Zenne en kris-kras door de vele groentevelden voeren.

In een klein dorp 2000 wandelaars ontvangen, geeft vaak een parkeerdrama, maar deze wandelclub weet dat perfect te voorkomen met een 'parkeerweide' langs de Kooterweg, zodat deze natuurwandeling al van aan de auto begint! Even langs parochiezaal Ter Coose om in te schrijven en dan door het groen achter neogotische Sint-Niklaaskerk en langs de Pastoor Heukstraat naar de Zenne.

De Zennebrug in Leest is een speciaal geval: voor het gemotoriseerd verkeer een oudere baanbrug uit de jaren 1950 met daarnaast een constructie uit 2010 voor fietsers en voetgangers. Het baangedeelte kreeg in 2016 een grondig onderhoud en het ziet er dus niet naar uit dat er hier op korte termijn een volledig nieuw kunstwerk zal komen.

Even verder komen we voorbij een forse zomerlinde met een stamomtrek van drie meter die, vlak voor de Sint-Annakapel, letterlijk uit het fietspad groeit. De neobarokke wegkapel werd in 1913 gebouwd en in 1977 opgeknapt door de parochianen van Leest. Het Sint-Annabeeldje uit de 16de eeuw werd in 1974 gestolen en vervangen door een keramieken bas-reliëf afkomstig uit de kerk van Leest.

Het eerste straatje links, het Vorendonkstraatje, brengt ons buiten de bebouwing en leidt langs bossen, weides en een stoeterij naar de drukke Gentsesteenweg N16. Heel even naar links, over de Zenne en linksaf het jaarpad op: we wandelen weer in alle rust langs het water.

Na ruim 1 km dalen we van de dijk af naar Bleukensweide, waar enkele vredige Gallowayrunderen de wandelaars aanstaren. Bleukensweide is eigendom van Agentschap voor Natuur en Bos. In koude winters wordt het overstroomd en het dichtgevroren gedeelte is dan een natuur-ijspiste, in de zomer zit het hier vol watervogels. Overstromingsgebied Bleukensweide moet bij hevige regenval ook het teveel aan water opvangen.

We steken door naar de Molenstraat en gaan linksaf de Heirstraat in. Een landweg voert ons tussen de velden terug richting Leest. Enkele honderden meters voor ons uit, zien we de 43 m hoge, bakstenen watertoren aan de Juniorslaan, gebouwd in 1963. Decennia lang heeft hij hier het drinkwater voldoende op druk gehouden met zijn reservoir voor 900.000 liter water. Tegenwoordig staat de kuip droog, maar de toren werd in 2015 nog gerestaureerd om als backup te kunnen dienen.

De veldwegen voeren ons door de voor deze streek typische groentevelden naar de Blaasveldstraat, die we naar rechts volgen. Na 260 m een pad links door een wat bebost en wat verwilderd maar mooi stukje. Langs de spoorweg Mechelen-SintNiklaas loopt het smalle voetpaadje linksaf naar de Juniorslaan, waar in een tuin voor de gelegenheid een rustpost was ingericht. Aan wandelknooppunt 256 steken we over naar de Bennekouter en volgen richting knooppunt 257.

Opgepast: ik vermoed dat we hier langs een privé pad gingen, uitzonderlijk en eenmalig toegankelijk tijdens deze wandeling! Wie deze wandeling op eigen houtje maakt, slaat dit stukje best over: ga aan de Blaasveldstraat niet rechts maar linksaf, even verder op de Juniorslaan rechts en aan wandelknooppunt 256 de route weer oppikken (naar knooppunt 257).

We volgen de Bennekouter verder naar de Elleboogstraat en aan de Kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima (en wandelknooppunt 270) gaan we rechtsaf de Tiendenschuurstraat in, waar we ook nog langs Cruininghemhof wandelen.

De Kroningerhoeve of ‘Cruininghemhof’ is één van de oudst bewaarde gebouwen van Leest. Het staat reeds op de kaart sinds 1723, toen het dienst deed als buitenverblijf van kanunnik Blondeau. Rond de hoeve zie je een aantal rijen knotbomen staan waarvan het hout werd gebruikt als brandstof en als grondstof voor o.a. bezemstelen en allerlei vlechtwerk.

Met nog een stukje langs de spoorweg komen we op de Kapelseweg. Linksaf en aan het kruispunt met wandelknoop 43 weer links houden de Winkelstraat in. Het eerste pad rechts voert ons door de maisvelden naar de Larestraat, waar in een moderne schuur nog een gelegenheidsrustpost was ingericht.

Verder door het agrarische landschap naar knooppunt 46, rechtdoor naar 59 en daar linksaf terug naar de Kouter. We zijn hier bijna terug aan parochiezaal Ter Coose. Maar eerst nog even rechtsaf de Prinsenlaan in naar de Kerkenblokweg, waar we nog een klein maar leuk stukje bos onder de voeten kregen om de wandeling mee af te sluiten.
Deze zogenaamde Deltapyloon doet het werk van twee masten: hij draagt rechts en in het midden de 150.000 Volt steeklijn uit Mechelen, die een kilometertje verder aftakt van de 150kV lijnen Lint-VerbrandeBrug-Sidal. De linkse draden op deze mast zijn van 70.000 volt leiding Mechelen-Tisselt.
Netknooppunt Leest. Hier takken de 150kV lijnen naar Mechelen af van de lijnen Lint-VerbrandeBrug en VerbrandeBrug-Sidal. Eerder zagen we dat de hoogspanningsmasten zowel die twee 150kV circuits als een 70kV circuit naar Mechelen dragen. De lagere spanning van 70kV wordt hier aan een kleinere mast gelegd en loopt zo verder naar Tisselt.
de 43 m hoge, bakstenen watertoren aan de Juniorslaan, gebouwd in 1963. Decennia lang heeft hij het drinkwater voldoende op druk gehouden met zijn reservoir voor 900.000 liter water. Tegenwoordig staat de kuip droog, maar de toren werd in 2015 nog gerestaureerd om als backup te kunnen dienen.
Spoorlijn 54 tussen Mechelen en Terneuzen was ooit 67 kilometer lang. Enkel het gedeelte tussen Mechelen en Sint-Niklaas is tegenwoordig nog in gebruik.
uit 1955
Cruininghemhof of Kroningerhoeve is een van de oudst bewaarde gebouwen van Leest. Het staat al op de kaart van 1723. Het deed toen dienst als buitenverblijf van kanunnik Blondeau.
achter het gebouw in de verte de betonnen watertoren aan industrieterrein Mechelen-Zuid, gebouwd in 1979-1980. Inhoud 2.500 m³ hoogte 143 meter; paddenstoelvorm met sterk gereduceerde kuip en telecommunicatie-apparatuur in de bovenste schijf.
Sint-Niklaaskerk is een neogotische driebeukige kerk met oudere ingebouwde westtoren. In de loop der eeuwen werd ze herhaaldelijk heropgebouwd en uitgebreid. Haar huidige uiterlijk kreeg ze rond 1850. In de onderbouw van de toren zitten nog resten van de oorspronkelijke 12de eeuws kerk.

Commentaar