Tijd  6 uur 44 minuten

Coördinaten 1923

Geüpload 3 juni 2016

Uitgevoerd maart 2015

-
-
40 m
20 m
0
5,4
11
21,71 km

789 maal bekeken, 18 maal gedownload

nabij Goreheide, Flanders (Belgique)

Parkeren kunnen we in de berm langs de Grensweg, de grens tussen Mol-Postel en Nederland. Meteen kunnen we op een infobord bekijken hoe de route vandaag ongeveer zal verlopen. We volgen even deze verharde weg om dan linksaf te slaan, de Reuselse moeren in. We wandelen langs heide, een observatiehut, enkele kleine waterpartijen, en wanneer we uitkomen op een grote weide , is de verleiding groot om plaats te nemen op een rustbank om de buitelingen van de kieviten in vol broedseizoen gade te slaan, een prachtig schouwspel. Langs enkele landbouwgronden bereiken we de Peelsche Heide. Hier maken we eerst een ommetje door voornamelijk naaldbos tot we aan een herdenkingsteken van de Eerste Wereldoorlog komen., een opstelling van de Dodendraad. Een infobord leert ons wat deze versperring juist betekende in de toenmalige omstandigheden. We volgen kort een fietspad en een veldweg en komen uit bij de Stenen der Zaligheden. Acht om precies te zijn, verwijzend naar de acht Kempische dorpen wier allen naam eindigt op ‘-sel’. We volgen de Grote Cirkel van Reusel in wijzerzin tot we aan de Reuselse Kei komen, een 550 miljoen jaar oude zwerfkei. We doorkruisen de Cirkel en komen langs het Kroonven en Neerven alvorens we taverne d’n Ouwe Brandtoren bereiken. Na de welverdiende rust zetten we opnieuw koers richting de Grote Cirkel van Reusel maar dit keer passeren we eerst de Kleine Cirkel. We volgen een 400-tal meter een stukje traject dat we reeds gelopen hadden om terug op de Postelsedijk uit te komen, we steken over en dra wandelen we de Reusels Moeren binnen om niet veel later de auto te bereiken. Wie liever kortere wandelingen doet, kan deze wandeling gemakkelijk opslitsen vanaf de Postelsedijk, nl. de lus door de Peelsche Heide die dan ongeveer 14 km bedraagt en de lus door de Reuselse Moeren die dan ongeveer 8 km lang is.
  • Foto van alternatieve parking
  • Foto van alternatieve parking
alternatieve parking
  • Foto van bank
  • Foto van bank
  • Foto van bank
bank
  • Foto van bank
  • Foto van bank
bank
  • Foto van bank
bank
  • Foto van bank
bank
  • Foto van bank
bank
  • Foto van bank
bank
  • Foto van bank
bank
  • Foto van bank en vuilbak
bank en vuilbak
  • Foto van bank en vuilbak
bank en vuilbak
  • Foto van bank en vuilbak
bank en vuilbak
  • Foto van bank en vuilbak
bank en vuilbak
  • Foto van borstbeeld Januskop en infobord
  • Foto van borstbeeld Januskop en infobord
In de beeldhouwkunst en schilderkunst is een januskop een hoofd met zowel aan de voorzijde als aan de achterzijde een gezicht. Het is genoemd naar de Romeinse god Janus, die in een van zijn verschijningsvormen twee gezichten had. Een modern voorbeeld is Quirinus Krinkel, een personage uit de Harry Potter boeken, een man met twee gezichten (zowel letterlijk als figuurlijk). Een voorbeeld in eigen land is het beeld van de Stenen Man in Harlingen. In de literatuur wordt de term januskop wel gebruikt om te benadrukken dat iets diverse - vaak tegengestelde - eigenschappen of karakteristieken kan hebben. Hierbij wordt dus gebruikgemaakt van beeldspraak. In de radartechnologie zijn in het verleden wel eens systemen uitgerust met twee antennes die rug aan rug op hetzelfde aandrijfmechanisme waren gemonteerd. Ook dit werd een januskop genoemd.
  • Foto van De Reuselse Kei
  • Foto van De Reuselse Kei
Nabij de Groote Cirkel ligt de Reuselse Kei, een grote zwerfsteen van 1400 kg die echter niet met gletsjers is meegekomen zoals in Noord-Nederland, maar via een vroegere loop van de Maas waar hij in een grote ijsschots was vastgevroren. De kei lag vroeger in de buurt van de Kroonvennen bij Bladel, maar vormde een hindernis voor de landbouw. Daarom is ze op initiatief van de toenmalige burgemeester Willekens verplaatst naar de huidige locatie. De ouderdom van het gesteente wordt geschat op 550 miljoen jaar. Van 1992 tot 2000 heeft de kei nog bij het cultureel centrum De Kei gelegen, maar ze is weer naar haar oorspronkelijke plaats bij de Groote Cirkel. teruggebracht.
  • Foto van draaihekje
draaihekje
  • Foto van grenspaal nr 198, 1843
  • Foto van grenspaal nr 198, 1843
grenspaal nr 198, 1843
  • Foto van grenspaal, 1843
grenspaal, 1843
  • Foto van hekje
hekje
  • Foto van hengelsportvijver Het Neerven
  • Foto van hengelsportvijver Het Neerven
  • Foto van hengelsportvijver Het Neerven
  • Foto van hengelsportvijver Het Neerven
  • Foto van hengelsportvijver Het Neerven
De Kroonvense Heide is, samen met De Pals, een gebied van 508 ha ten zuiden van Bladel, dat voornamelijk uit naaldbos bestaat. Dit is in het begin van de 20e eeuw geplant op voormalige heide, die voor een deel in landbouwgebied en voor een deel in productiebos werdomgezet. In het uiterste oosten van dit gebied stroomt de Aa of Goorloop. Hierin bevindt zich een zandvang in de vorm van een klein opgestuwd meertje. In de omgeving van het riviertje is ook loofbos te vinden. Eigenaar van het gebied is de gemeente Bladel. Er zijn een aantal vennen en heidegebiedjes gespaard gebleven. Het betreft het Kroonven, het Oude Kroonven, en het Neerven. Het Neerven is het grootste ven. Alle vennen zijn fraai begroeid met Waterlelies. Het interessantst is het Kroonven, dat eigenlijk uit een reeks van drie met elkar verbonden vennen bestaat: Kroonven, Klein Kroonven en Tjop Venneke. Vroeger kwam hier de Waterlobelia voor, deze is echter sinds 1938 uitgestorven. Wel zijn de vennen nog steeds interessant. Op de oever vindt men Zonnedauw. In het begin van de 21e eeuw worden de effecten van verzuring en dichtgroeien met bos weer zo veel mogelijk ongedaan gemaakt, onder meer door afplaggen en terugdringen van de bosrand. Overigens is ook het bosbeheer erop gericht om een meer gevarieerd bos te krijgen dat niet enkel de houtproductie tot doel heeft. De Pals ligt ten oosten van de Postelsedijk. Op het grondgebied van de voormalige gemeente Hapert staat een landhuis van deze naam. Het gebied sluit in het zuiden aan op Boswachterij De Kempen, in het oosten op de Cartierheide en landgoed Ten Vorsel en in het westen op Peelse Heide. Ten noorden van het gebied liggen akkers en de bebouwde kom van Bladel.
  • Foto van herdenkingssteen gesneuvelden WOII, bank, vuilbak
  • Foto van herdenkingssteen gesneuvelden WOII, bank, vuilbak
herdenkingssteen gesneuvelden WOII, bank, vuilbak
  • Foto van infobord Bosverjonging
infobord Bosverjonging
  • Foto van infobord Dieren in het bos
infobord Dieren in het bos
  • Foto van infobord Peelse Heide
De Peelse Heide is een cultuurhistorisch interessante heide-ontginning ten zuiden van Reusel. Het gebied heeft een oppervlakte van 455 ha en is eigendom van de gemeente Reusel-De Mierden. Het gebied bestond voorheen uit woeste grond maar is in de periode 1930-1945 ontgonnen en voor een groot deel met Grove den beplant. De verkaveling is blokvormig maar er bevinden zich, aan de Willekenslaan, twee cirkelvormige wegen die De Groote Cirkel en De Kleine Cirkel heten. Naar verluidt zou de Groote Cirkel qua afmetingen overeenkomen met het Place de l'Ėtoile en de afstand van hier tot de Kleine Cirkel met die tussen genoemd plein en Place de la Concorde. Een ambtenaar van de gemeente zou op dit idee gekomen zijn en burgemeesetr Willekens nam het maar al te graag over. Overigens vormden de cirkels tijdens de Tweede Wereldoorlog een belangrijk oriëntatiepunt voor piloten. Nabij de Groote Cirkel ligt de Reuselse Kei, een grote zwerfsteen van 1400 kg die echter niet met gletsjers is meegekomen zoals in Noord-Nederland, maar via een vroegere loop van de Maas waar hij in een grote ijsschots was vastgevroren. De kei lag vroeger in de buurt van de Kroonvennen bij Bladel, maar vormde een hindernis voor de landbouw. Daarom is ze op initiatief van de toenmalige burgemeester Willekens verplaatst naar de huidige locatie. De ouderdom van het gesteente wordt geschat op 550 miljoen jaar. Van 1992 tot 2000 heeft de kei nog bij het cultureel centrum De Kei gelegen, maar ze is weer naar haar oorspronkelijke plaats bij de Groote Cirkel. teruggebracht. Zuidelijk van de Groote Cirkel vindt men de Stenen der Zaligheden, waar acht stenen zijn geplaatst die de Acht zaligheden voorstellen. Ook zijn er verwijzingen naar de acht zaligsprekingen uit de Bergrede. Bij de Kleine Cirkel staat nog een beeld van Ellen van Kroonenburg, de Januskop geheten. Het staat precies op de waterscheiding van Schelde en Maas.
  • Foto van informatiebord geïntegreerd bosbeheer
informatiebord geïntegreerd bosbeheer
  • Foto van informatiebord Staatsbosbeheer Beheerseenheid De Kempen
informatiebord Staatsbosbeheer Beheerseenheid De Kempen
  • Foto van informatiebord watermanegement
informatiebord watermanegement
  • Foto van Kroonven
  • Foto van Kroonven
  • Foto van Kroonven
  • Foto van Kroonven
De Kroonvense Heide is, samen met De Pals, een gebied van 508 ha ten zuiden van Bladel, dat voornamelijk uit naaldbos bestaat. Dit is in het begin van de 20e eeuw geplant op voormalige heide, die voor een deel in landbouwgebied en voor een deel in productiebos werdomgezet. In het uiterste oosten van dit gebied stroomt de Aa of Goorloop. Hierin bevindt zich een zandvang in de vorm van een klein opgestuwd meertje. In de omgeving van het riviertje is ook loofbos te vinden. Eigenaar van het gebied is de gemeente Bladel. Er zijn een aantal vennen en heidegebiedjes gespaard gebleven. Het betreft het Kroonven, het Oude Kroonven, en het Neerven. Het Neerven is het grootste ven. Alle vennen zijn fraai begroeid met Waterlelies. Het interessantst is het Kroonven, dat eigenlijk uit een reeks van drie met elkar verbonden vennen bestaat: Kroonven, Klein Kroonven en Tjop Venneke. Vroeger kwam hier de Waterlobelia voor, deze is echter sinds 1938 uitgestorven. Wel zijn de vennen nog steeds interessant. Op de oever vindt men Zonnedauw. In het begin van de 21e eeuw worden de effecten van verzuring en dichtgroeien met bos weer zo veel mogelijk ongedaan gemaakt, onder meer door afplaggen en terugdringen van de bosrand. Overigens is ook het bosbeheer erop gericht om een meer gevarieerd bos te krijgen dat niet enkel de houtproductie tot doel heeft. De Pals ligt ten oosten van de Postelsedijk. Op het grondgebied van de voormalige gemeente Hapert staat een landhuis van deze naam. Het gebied sluit in het zuiden aan op Boswachterij De Kempen, in het oosten op de Cartierheide en landgoed Ten Vorsel en in het westen op Peelse Heide. Ten noorden van het gebied liggen akkers en de bebouwde kom van Bladel.
  • Foto van opstelling Dodendraad, bank, vuilbak, infobord
  • Foto van opstelling Dodendraad, bank, vuilbak, infobord
  • Foto van opstelling Dodendraad, bank, vuilbak, infobord
  • Foto van opstelling Dodendraad, bank, vuilbak, infobord
  • Foto van opstelling Dodendraad, bank, vuilbak, infobord
opstelling Dodendraad, bank, vuilbak, infobord
  • Foto van Parking in de berm, Grensweg 2400 Mol
  • Foto van Parking in de berm, Grensweg 2400 Mol
  • Foto van Parking in de berm, Grensweg 2400 Mol
Parking in de berm, Grensweg 2400 Mol
  • Foto van schuilhut, bank
schuilhut, bank
  • Foto van Stenen Der Zaligheden
  • Foto van Stenen Der Zaligheden
  • Foto van Stenen Der Zaligheden
  • Foto van Stenen Der Zaligheden
  • Foto van Stenen Der Zaligheden
  • Foto van Stenen Der Zaligheden
Acht zaligheden is de benaming voor een achttal dorpen in de Nederlandse Kempen. De naam, een toespeling op de Bergrede, verwijst naar het "-sel" waarop de naam van deze dorpen eindigt. Het gaat om de dorpen: Duizel (vroeger: Duisel) Eersel Hulsel Knegsel Netersel Reusel Steensel Wintelre Vier van deze zaligheden liggen aan de oude route (ten tijde van de Belgische opstand een belangrijke militaire route) naar België: Steensel-Eersel-Duizel-Reusel. De vier andere liggen hier net iets ten noorden van: Knegsel-Wintelre-Netersel-Hulsel. De oudste vermelding van de benaming Acht Zaligheden dateert uit de 19e eeuw. De Acht Zaligheden zouden hun bijnaam te danken hebben aan de Hollandse militairen die hier tijdens de Belgische Revolutie rond 1830 ingekwartierd waren en de streek als armzaligheid bespotten. De sel-ligheden, ook wel armzaligheden genoemd, werden toen smalend omgezet in Zaligheden. Volgens deze oudste bronnen omvat het gebied van de Acht Zaligheden ook de tussenliggende dorpen als Casteren en Hapert. Nog in 1952 werd dit bevestigd door een enquête onder de bewoners van de streek. Recent wordt echter Bladel als achtste zaligheid genoemd in plaats van Wintelre. Dit misverstand lijkt vooral te zijn ingegeven door een te grote fixatie op de plaatsnaam en ligging en heeft weinig te maken met historische feiten. Ook het nabijgelegen Postel behoort niet tot de Acht zaligheden.
  • Foto van taverne D'n Ouwe Brandtoren
  • Foto van taverne D'n Ouwe Brandtoren
  • Foto van taverne D'n Ouwe Brandtoren
  • Foto van taverne D'n Ouwe Brandtoren
  • Foto van taverne D'n Ouwe Brandtoren
taverne D'n Ouwe Brandtoren http://www.ouwe-brandtoren.nl/ In 1933 werd er een "vurwerkerswoning" gebouwd in de bossen tussen Reusel en Postel. In die tijd werd deze woning bewoond door een voorman van de gemeente die betrokken was bij de bebossing van de heide in de omgeving. Naast die woning stond een brandtoren waar de taverne zijn naam aan ontleent. In 1999 is er van die woning een Taverne gemaakt. In en om die taverne zijn de verhalen nog te lezen en te proeven die zich er in de loop der jaren hebben afgespeeld. Kom zelf eens ervaren hoe het was en geniet van al het lekkers op de kaart.
  • Foto van Vaartloop
Vaartloop
  • Foto van vogelobservatiehut
  • Foto van vogelobservatiehut
  • Foto van vogelobservatiehut
  • Foto van vogelobservatiehut
  • Foto van vogelobservatiehut
  • Foto van vogelobservatiehut
vogelobservatiehut
  • Foto van vogelobservatiehut
  • Foto van vogelobservatiehut
vogelobservatiehut

Commentaar