Download

Afstand

11,97 km

Positief hoogteverschil

53 m

Moeilijkheidsgraad

Gemakkelijk

Negatief hoogteverschil

53 m

Max hoogteverschil

49 m

Trailrank

32

Min hoogteverschil

26 m

Route type

Lus
  • Foto van Rondwandeling Sint Odilienberg (Sweeltje-Munningsbosch-Bergerbos) 12 Km 21-05-2020
  • Foto van Rondwandeling Sint Odilienberg (Sweeltje-Munningsbosch-Bergerbos) 12 Km 21-05-2020
  • Foto van Rondwandeling Sint Odilienberg (Sweeltje-Munningsbosch-Bergerbos) 12 Km 21-05-2020
  • Foto van Rondwandeling Sint Odilienberg (Sweeltje-Munningsbosch-Bergerbos) 12 Km 21-05-2020
  • Foto van Rondwandeling Sint Odilienberg (Sweeltje-Munningsbosch-Bergerbos) 12 Km 21-05-2020
  • Foto van Rondwandeling Sint Odilienberg (Sweeltje-Munningsbosch-Bergerbos) 12 Km 21-05-2020

Tijd

3 uren 37 minuten

Coördinaten

656

Geüpload

21 mei 2020

Uitgevoerd

mei 2020
Wees de eerste die klapt
Delen
-
-
49 m
26 m
11,97 km

221 maal bekeken, 1 maal gedownload

in de buurt Sint Odiliënberg, Limburg (Nederland)

Volgens de overlevering werd begin 8e eeuw in Sint Odiliënberg door de missionarissen Wiro, Plechelmus en Otgerus een klooster gesticht. Volgens diezelfde overlevering werden zij ook in Sint Odiliënberg begraven. In 954 zou bisschop Balderik van Utrecht bijna het hele lichaam van Plechelmus naar de kerk van Oldenzaal hebben verplaatst, die vanaf dat moment ook aan die heilige gewijd was.[2] In 1361 werden de resterende relikwieën naar Roermond overgebracht. Op 12 mei 1686 werd een gedeelte hiervan weer teruggebracht naar Sint Odiliënberg.[3]

Op 2 januari 858 schonk Lotharius II, koning van Lotharingen, dit klooster en verdere eigendommen aan Hunger, bisschop van Utrecht. Aanleiding hiervoor was de verdrijving van de bisschop uit de stad Utrecht door de Noormannen.[4] Bisschop Hunger stichtte vervolgens in Sint Odiliënberg een kapittel.

Deze schenking moet aanzienlijk geweest zijn, want in 943 gaf bisschop Balderik aan de dochter van een zekere graaf Reiner of Rayner en haar twee zonen 65 boerderijen in Roer, Lerop, Linne, Swalmen, Vlodrop, Asselt, Melick en Maasniel in vruchtgebruik.[4]

Hierna nam de macht van het bisdom Utrecht steeds verder af. Uit een oorkonde uit 1057 blijkt dat de bisschop alleen nog bezittingen had in Sint Odiliënberg en Linne. In 1222 was bisschop Otto II genoodzaakt zijn allodium in leen te geven aan Gerard III, graaf van Gelre. Kerkelijk gezien kwam Sint Odiliënberg aan het bisdom Luik. Het klooster werd omgevormd tot wereldlijk kapittel, waarvan een van de kanunniken van de kathedrale kerk in Utrecht als proost diende.[4]

Sint Odiliënberg maakte vanaf het midden van de 13e eeuw deel uit van het Ambt Montfort, een onderdeel van het hertogdom Gelre.[5] In 1361 werd op advies van de bisschop van Luik het kapittel van Sint Odiliënberg verplaatst naar Roermond, in verband met de twisten tussen de Heeckerens en Bronckhorsten.[4] In 1437 werd het klooster van Sint Odiliënberg geschonken aan de Orde van het Heilig Graf. Zo'n 70 jaar daarvoor, in 1365, namen de kanunniken van Sint Odiliënberg de goederen van de Johanniterorde (de Heilige Geestkerk en toebehoren) in gebruik. Mogelijk is de schenking van Sint Odiliënberg aan het Heilig Graf een ruiling geweest voor de Heilige Geestkerk.[6]
Johannes Adrianus van der Drift. Kerk in Sint Odiliënberg. 1860. Aquarel. Roermond, Historiehuis.

De orde nam het klooster, waarschijnlijk vanwege gebrek aan kloosterlingen, echter pas in 1467 in gebruik. Onder de eerste priot, Jan van Abroek groeide Sint Odiliënberg uit tot het centrum van de orde in de Nederlanden en Duitsland.[7] Vanaf 1482 hielden de kanunniken van het Heilig Graf zich ook bezig met de bediening van de parochie in Sint Odiliënberg.[4] Vanaf 1485 was de prior van Sint Odiliënberg ook provinciaal-vicaris van Neder-Duitsland.[7]

Vanuit Sint Odiliënberg werden meer dan 30 kloosters gesticht, bijvoorbeeld het Klooster Hoogcruts (gesticht omstreeks 1498),[8] het cellebroedersklooster Trans-Cedron in Venlo (overgenomen in 1500)[9] en het Bonnefantenklooster in Maastricht.

De Tachtigjarige Oorlog bracht het klooster in Sint Odiliënberg in verval. De laatste prior, Jan van Mombeeck, overleed begin 17e eeuw. De laatste kanunnik, Bertrandus de Monte, verkocht de berg met de vervallen kerk op 7 juli 1679 aan het kapittel van Roermond.[7]

Sint Odiliënberg hoorde bij Spaans Opper-Gelre. Vanaf 1713 kwam het samen met enkele andere gemeenten als Staats-Opper-Gelre aan de Verenigde Provinciën.

In 1888 vestigden zich twee kanunnikessen van het Heilig Graf zich in Sint Odiliënberg.[7]

Sint-Odiliënberg was, tot het bij een gemeentelijke herindeling begin 1991 opging in Ambt Montfort, een zelfstandige gemeente tot 1991. In Ambt Montfort vormde het een van de drie kernen. In 2007 ging Ambt Montfort op in de gemeente Roerdalen.
Waypoint

BANK

Waypoint

BANK1

Opmerkingen