-
-
10 m
10 m
0
0,9
1,8
3,57 km

30 maal bekeken, 1 maal gedownload

nabij Hummelo, Gelderland (Nederland)

De route doet een set toegangszuilen van Landgoed Enghuizen aan. Je komt langs de plaats waar ooit het in 1835 gebouwde Landhuis Enghuizen stond. Geniet van de aanblik in wat ooit de achtertuin van dit voormalige landhuis was. Ook kom je het koetshuis van het landgoed tegen. De route voert langs de tuinmuur en oranjerie van landgoed Enghuizen. Ook kom je langs het jagershuis dat op een eilandje in een vijver ligt en per brug bereikbaar is. Op landgoed Enghuizen wisselen landbouwpercelen en bospercelen elkaar af. Geniet tijdens de wandeling van de vergezichten op de boerderijen in dit coulissen landschap. Op verschillende plaatsen op de landgoed Enghuizen zijn metalen bruggen gebouwd. Hoewel ze verschillen van lengte zijn ze allemaal in dezelfde ranke stijl ontworpen met veel aandacht voor detail versiering. De route komt langs de Paardenkolk. Onduidelijk is waarvoor deze vijver gediend heeft. Wel staat hij beschreven als onderdeel van de monumentstatus van landgoed Enghuizen.
Parkeerplaats achter Hotel Restaurant de Gouden Karper in Hummelo. Startpunt van diverse korte en langere wandelingen.
Vanaf hier heb je een weids uitzicht over de velden rondom de oude dorpskern Hummelo. Je ziet onder andere een pestbosje midden op de akker. Als je je ogen langs de bosrand laat dwalen, dan zie je dat bruine en groene beuken afwisselend geplant zijn. Dit patroon van beuken is kenmerkend voor landgoed Enghuizen. De beuken vormden ooit de oprijlaan annex coulisse van kasteel Enghuizen.
Bij het passeren van de kruising heb je een kort, maar prachtig doorzicht op een weiland met daarachter een van de gebouwen die te zien aan de kleuren van de luiken tot landgoed Enghuizen behoorde. Dit soort doorzichten maakt het wandelen in het Achterhoekse coulisselandschap zo bijzonder.
Bij het betreden van een landgoed passeerde je vaak een stel toegangszuilen. Deze twee markeren nog steeds een van de twee toegangen tot landgoed Enghuizen.
Deze eikenlaan is onlangs herplant. Statige eikenlanen, met hun brons groen in het voorjaar, waaronder je in de zomer koel kunt wandelen, met prachtige kleuren in de herfst en een silhouet in de winter horen bij een landgoed zoals Enghuizen. Om de sfeer van het landgoed te behouden zijn ze hier kennelijk opnieuw aangelegd.
Iets van het pad af in het bos ligt dit stuk steen. Het stamt waarschijnlijk van het in 1835 in Italiaanse palazzostijl gebouwde kasteel Enghuizen, dat aan het einde van de oorlog afbrandde en na de oorlog gesloopt werd. Het is een stuk natuursteen en je kunt de bewerking van de steenhouwer nog duidelijk zien.
Hier staat een oude taxus. Een uitgegroeid exemplaar dat in de tuin van kasteel Enghuizen stond. Ook te zien zijn twee vrijstaande linden, die ooit tot een boomgroep in de achtertuin hoorden.
Je staat hier in de achtertuin van het in 1945 verwoestte kasteel Enghuizen. Het kasteel is niet op de oorspronkelijke locatie herbouwd. In plaats daarvan is de oranjerie verbouwd tot landhuis. Je kijkt uit over de vijver met op een eiland daarin het jagershuis. Dit is het beeld dat de vroegere bewoners van het kasteel hadden, als ze vanuit het kasteel op de achtertuin met boomgroepen, grasvelden, een paviljoen en vijverpartijen keken.
Deze groot uitgegroeide kastanje stond ooit in de achtertuin van kasteel Enghuizen. Aan de manier waarop de takken zijn uitgegroeid is te zien dat deze kastanje ooit helemaal vrij heeft gestaan. Deze boom is minimaal 100 jaar oud.
Dit gebouw is het voormalige koetshuis en stalgebouw van landgoed Enghuizen. Hier stonden de koetsen, later auto's en rijpaarden van het landgoed. Achter op het landgoed staat nog een soortgelijk gebouw voor de werkpaarden. Het gebouw is symmetrisch opgetrokken; onduidelijk is of het aan de binnenkant ook symmetrisch is. De bouw schijnt geinspireerd te zijn op de stallen van het Loo in Apeldoorn.
Verse groente en fruit was vroeger niet zomaar te koop in de supermarkt. Om op kasteel Enghuizen te kunnen genieten van vers fruit had je een oranjerie met tuin nodig. In de oranjerie overwinterden gewassen die 's winters niet buiten kunnen blijven staan, zoals sinaasappels en mandarijnen. De tuin is omgeven door deze tuinmuur. Al in de winter en in het vroege voorjaar beschijnt de zon deze muur waardoor die opwarmt. De muur is gemaakt in een bakvorm, dus de opgewarmde lucht ontsnapt niet zo snel. Zo kun je al vroeg in het seizoen genieten van rijp fruit en groenten.
Op een eilandje in de vijver staat het jagershuis van Landgoed Enghuizen. Oorspronkelijk gebouwd als een achthoekig tuinpaviljoen met duiventil op het dak. In 1868 zijn er twee zijvleugels aangebouwd. Ook dit gebouw is een rijksmonument omdat het een goed voorbeeld is van een tuinpaviljoen met duiventil en omdat het beeldbepalend is voor de buitenplaats Enghuizen. Het pad dat hier aftakt leidt naar de oranjerie, die na 1948 verbouwd is tot landhuis.
Blik door de bomen op Landhuis Enghuizen. Dit is niet het originele landhuis dat op landgoed Enghuizen stond. Het hoofdhuis brandde aan het einde van de oorlog af en werd daarna afgebroken. Sinds 1948 is de voormalige oranjerie in gebruik als vervangend landhuis. De oranjerie maakte deel uit van de tuin van het landhuis. Daarom is het geheel ommuurd.
Uitzicht over de velden van landgoed Enghuizen. Als je goed kijkt, kun je zien dat ook hier in de bosrand afwisselend bruine en groene beuken zijn geplant; een sierkenmerk dat je vaker aantreft op landgoed Enghuizen.
Brug over de Hummelose Beek. Alle vijver en waterpartijen op landgoed Enghuizen moeten voorzien worden van vers water. De Hummelose Beek die hier onder het pad doorstroomt, zorgt daarvoor. De hoogte van de waterstand wordt door het waterschap geregeld met een aantal stuwen en sluizen.
Een deel van het landgoed Enghuizen ligt op een drassige natte gronden. De bossen bestaan dan uit essen, esdoorns en populieren met een ondergroei van lijsterbessen en hazelaars. Beuken en eiken hebben liever een minder hoge grondwaterstand en komen als bossen dus vaker voor op zandgronden. Je kunt dus vanwege de samenstelling van de soorten aanwijzingen hebben over de bodemgesteldheid.
Als je tussen de bomen kijkt zie je een lange rechte laan. Dit is de zichtas van kasteel Enghuizen dat tot 1948 op het landgoed stond. De zichtas loopt nog steeds door, langs het jagershuis, naar de overkant van de vijver. De zichtas is dus niet bedoeld voor het jagershuis dat asymmetrisch iets links van de zichtas gebouwd is, maar voor het kasteel dat nu een ruine is.
Hazelaars, waar hazelnoten aan groeien, zijn geen bomen, maar struiken. Hier kun je duidelijk zien een hazelaar bestaat uit meerdere rechte takken die op een plaats uit de grond komen en dus geen stam heeft. In de herfst kun je hier eekhoorntjes en eksters aantreffen die de hazelnoten verzamelen als wintervoorraad. Het hout van de hazelaar werd vroeger gebruikt als bonenstaak.
Op oude landgoederen zoals Enghuizen komt in het algemeen een rijke ondergroei van voorjaarsbloeiers voor. Deze groep van planten heet de stinsenplanten. Hier in het bos kun je in het voorjaar sneeuwklokjes, bosanemonen, speenkruid zien. Langs het pad staan een aantal aronskelken. In het voorjaar hebben ze grote bladeren en onopvallende bloemen. In de herfst kleuren de groene trossen bessen prachtig oranje.
Tussen de houtwal door heb je een goed zicht op de omliggende landbouwgronden. Op landgoed Enghuizen zelf zijn nog veel singels van bomen bewaard gebleven die de percelen als coulisse omsluiten. Dit geeft het coulisselandschap, waar de Achterhoek zo bekend om is. Verderop in het landschap heeft de moderne landbouw zijn intrede gedaan en zijn de percelen groter en zijn de singels grotendeels verdwenen.
Voor de liefhebber van bijzondere bloemen: langs het pad groeit muskuskruid; een vrij onopvallende groene plant. In sommige delen van Nederland en speciaal op de landgoederen komt deze plant voor in vochtige schaduwrijke bossen. In april en mei bloeit deze plant met onopvallende gele knopjes. Het is de moeite waard om deze bloempjes eens in detail te bekijken.
Op een landgoed gaan boeren bedrijf en bosbouw vaak samen. Hier zie je een fraaie boerderij van het Saksische type: wonen en boerenbedrijf zijn onder 1 doorlopend dak verenigd. Naast de boerderij staat een extra schuur gebouwd in dezelfde stijl. Let eens op het dak waarvan de voorpunt mist; dit heet een wolfsdak.
Vanaf het bankje heb je een prachtig uitzicht over de velden. Het Achterhoekse coulisselandschap ontvouwt zich voor je: laat je oog eens dwalen langs de bosrand en je zult vele doorzichten tegenkomen. Heb je gezien dat de landbouwpercelen omzoomd zijn door bos? In de verte staat een rij knotwilgen langs de rand van de vijver van landgoed Enghuizen.
Langs het pad zijn wilgen geplant in een laanvorm. De kop is eruit gehaald om er een knotwilg van te maken. De wilg vormt jaarlijks nieuwe twijgen, die er om de drie jaar allemaal weer afgehaald moeten worden. Zo ontstaat er een stam met een bolletje; het typische silhouet van een knotwilg. Een knotwilg is dus altijd een menselijke creatie, die onderhoud vraagt en geen natuurlijke boomvorm.
Brug over de Hummelose Beek. Bruggen van dit type kom je vaak tegen op landgoed Enghuizen. Ze horen bij de tuinaanleg met kromme, slingerende wandelpaden van rond 1830 en zijn rijksmonument. Sommige maken nog steeds deel uit van de padenstructuur van het landgoed, anderen zijn niet meer aangesloten op (wandel-)paden. Kijk eens naar de hoeveelheid vakmanschap, die in zowel het ontwerp als de afwerking van de brug gestopt zijn. De bruggen zijn hoog genoeg om met een aak onder door te varen; transport van goederen op het landgoed, zoals boter, geschiedde per aak.

Commentaar