-
-
1.681 m
1.028 m
0
3,7
7,4
14,77 km

1093 maal bekeken, 20 maal gedownload

nabij Scanno, Abruzzo (Italia)

Aan de oostelijke zijde van het park is Scanno en zijn meer het meest bezochte oord van de Abruzzen. Opgenomen in het Abruzzenpark sinds 1977 is het een trekpleister voor al wie voor natuur en geschiedenis gepassioneerd zijn. De laatste jaren is in dit beschermd gebied de beer opnieuw verschenen. Tussen Villalago en Scanno liggen aardbreuken van duizenden jaren geleden die de vorming van de vallei en het bekken van het meer hebben veroorzaakt. Lager gelegen trok het water van de Sagittario diepe voren die het historisch centrum van Anversa in de Abruzzen uitzicht gaf samen met het spectaculaire zicht op de rotskloof van de Pizzo Marcello. Beukenbossen groeien op de flanken van de “Montagna Grande” (de Grote Berg) en bedekken de spitsen van de “Terrata “ en de “Monte Argatone”. Dank zij hun ligging bieden al deze bergtoppen een panoramisch zicht op het hele gebied van de Abruzzen. . Lange en vermoeiende tochten zijn hier te maken. Uitzonderingen zijn de wandeling in de vallei van de Vallico en de tocht vanTerrata naar de Monte Rotondo. Deze wandelingen zijn te doen zonder vermoeidheid. Als je te voet gaat, dan heb je twee uur nodig om de beklimming te doen. Onderweg langs de “Montagna Grande” zijn kleine, niet-ingerichte berghutten te vinden waar men kan halt houden en zelfs overnachten.
Vanuit Scanno stijg je tot aan de berghut van de Monte Rotondo (1615 meter). Hier is een bergrestaurant en een Alpenkerkje. Van hieruit heb je een prachtig zicht op het dorp en het meer. Een bord toont de bewegwijzerde route (14 A) en leidt halverwege tot aan de vallei van de Carapale, verbreedt en daalt naar een ouder bergpad. (A 3) dat tot in de diepte van de vallei voert. Daarna klimt het terug naar de berghut van de herders (Stazzo Carapale) ( 1646 meter) Dit deel van de tocht duurt een uur . Je kan hier ook te voet geraken vanuit Scanno wanneer je de wegwijzers A 3 volgt. Dan duurt de wandeling 1,30 uur en loop je de hele vallei af. Voorbij de berghut loopt het pad rechtsaf en begint een steil en lastig stuk van de wandeling dat door een bos met een rotsachtig keienpad .slingert. Zo bereik je de hoogste grens van het beukenbos (1750 meter) . De drie komvormige delen van het traject zijn vermoeiend. Hier liggen grote rotsblokken, die verwijzen naar het calcaire gesteente van de “Ciminiere”. Het zijn de oorspronkelijke relieken van de Carapalevallei. (2064 meter). Van hieruit heb je ook een mooi zicht op de vlakte van Terraegna en de vallei van de Sangro. Vanuit deze pas vertrek je langs rechts ( noordwaarts) en volg je een pad aangeduid met mannetjes. De aanduidingen zijn op het moment dat we deze beschrijving weergeven bijna onzichtbaar (pad 13 A) In de hoogte zie je de Ciminiere en de vallei pas doorlopen bereik je de aloude weg langs de zuidkant van de berg ( 2163 meter). Hier keer je noordwestwaarts op de paardenweg. “Serra del Carapale”.Steeds langs brede hellingen is het dalen en stijgen tot aan “Terrata” ( 2208 meter hoog). Dat duurt een uur. Hier passeer je langs de stenen hoop, genaamd de mannetjesstenen. Op deze plek heb je een prachtig panorama op de bergen van de Abruzzen. De afdaling vergt nog drie kwartier tot in de vallei van de Vallico; 1.15 uur tot aan de vallei van de Monte Rotondo en één uur tot aan Stazzo del Carapale te Scanno.

Commentaar