Coördinaten 201

Geüpload 8 april 2018

-
-
59 m
38 m
0
1,4
2,8
5,67 km

79 maal bekeken, 5 maal gedownload

nabij Tienen, Flanders (Belgique)

|
Origineel weergeven
Gemakkelijk wandelen in het stadscentrum, langs de belangrijkste monumenten (vooral vrome plaatsen).
Het vertrek vindt plaats op een parkeerplaats (Colruyt), bereikbaar via de ingang van de Minderbroederstraat 24.
De huidige kerk Saint-Germain staat op de plaats van een oude Romeinse kapittelkerk uit de twaalfde eeuw, zetel van een seculier hoofdstuk van het bisdom Luik sinds 1189-11901. De romaanse kerk overleefde tot de veertiende en vijftiende eeuw. Het huidige westelijke massief werd toegevoegd tijdens de eerste drie decennia van de dertiende eeuw. De kerk is geclassificeerd als een historisch monument sinds 25 maart 19381. Sinds 1999 staat het belfort ook ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO, onder de belforten van België en Frankrijk. . Deze kerk werd vóór 872 gesticht in de abdij van Saint-Germain-des-Prés in Parijs. De Westtoren is het laatste overblijfsel van de indrukwekkende romaanse kerk die hier ooit heeft gestaan ​​en was zeker een van de belangrijkste Romaanse voorbeelden van Brabant. Oorspronkelijk bestond het westelijke gebouw uit twee torens, die verbonden waren door een hoge galerij.
Joli banc à côté.
Op de Wolmarkt bevinden zich enkele van de mooiste woningen van de stad, die oorspronkelijk eigendom waren van de adelijke familie van Ranst. Waarschijnlijk vormden de van Ransthuizen (nrs. 15-17, 19 en 21) oorspronkelijk één groot geheel. Men veronderstelt dat deze huizen reeds in de 15de eeuw in het bezit gekomen zijn van deze familie. Verscheidene leden werkten zich in de stad op tot belangrijke openbare functionarissen. Zo werden Adrianus (1568) en Jacobus (1653) van Ranst beiden burgemeester van Tienen.
p de hoek van het Torsinplein (nr. 20) en de Grote Bergstraat bevindt zich wellicht al sinds 1724 de apotheek het Gulden Vlies. Zeer opmerkelijk voor deze apotheek is de rondboogdeur in Lodewijk XIV-stijl. In 1992 werd het huis afgebroken en later opnieuw herbouwd in de vroegere stijl.
Op het Torsinplein bevinden zich deze twee woningen. In de voorgevel van nr. 22 bevindt zich boven de deur het opschrift 'Au prince de Liege'. Hoewel dit opschrift in het Frans werd aangebracht, heette dit huis vanaf de 17de eeuw in het Nederlands 'den Prince van Luijck'. Naast dit huis was het huis de Lombaard gevestigd. Deze twee huizen werden uiteindelijk samengevoegd en enkel de naam Prins van Luik bleef bestaan.
De omgeving van de driebek, gevormd door de Gete, de Borggracht en de Sint-Helenasluis, dateert uit 14de eeuw. De sluis werd vroeger de Roos genoemd. De huidige naam verkreeg zij in de 19de eeuw van enkele Tiense sympathisanten van Napoleon. Twee van hen, Antoine Pasch en Charles Verlat, deden een aanvraag om een herberg aan de sluis te beginnen. In 1870 kreeg de herberg de naam Ile Saint-Hélène naar het eiland waarnaar Napoleon verbannen was. De herbergnaam werd later ook gebruikt ter aanduiding van de sluis en de vesten.
Ruïnes van de Grote Begijnhofkerk. Mogelijkheid om ter plaatse te worden gefotografeerd met haviken.
Joli banc
WeeshuisOp 9 juni 1830 besprak de gemeenteraad het voorstel om een nieuw weeshuis op te richten op de site van het voormalige kapucijnenklooster. In 1834 vond de eerstesteenlegging plaats. De plannen van het gebouw werden getekend door stadsarchitect François Drossaert. Het grondplan, voorzien van twee vleugels, had de vorm van een trapezium. Op de linkervleugel kan men lezen dat dit de jongensvleugel was. De andere vleugel was voorzien voor de meisjes.
Petite chapelle avec un confessionnel étrangement moderne...
Aan de achterzijde van de huidige psychiatrische kliniek van de Alexianen bevindt zich nog steeds een 17de eeuwse woning, de Ark van Noë genaamd. Volgens de mondelinge overlevering zou het die naam gekregen hebben, omdat het huis de brand van Tienen in 1635 overleefde. De dwarsvleugel is trouwens met muurankers uit 1609 gedateerd. Sinds 1853 heeft de straat ook de naam van het huis gekregen.
Vlak naast de kapel, met de gevel op de binnenplaats, staat een huis uit de 17e of 18e eeuw. Het is het eerste belangrijke gebouw van Waaiberghof. Aan de linkerkant van de toegangsdeur bevindt zich het tweede belangrijke gebouw, de kapel gewijd aan St. Maria Magdalena. Er zijn twijfels of dit de oude kapel van het kasteel is, zoals vermeld in de oude bronnen. De oorsprong van deze kapel gaat terug tot de 13e eeuw. In de kapel zijn aan beide zijden gebroken boegramen. De binnenruimte was toen bedekt met een stenen gewelf op driehoekige zandstenen ribben. Buiten kunnen we wapenschilden nog herkennen. Eenmaal per jaar, op Magdalena's vakantie (22 juli), had Tienenaars toegang tot de kapel en mocht hij de kasteeltuin bezoeken. Het laatste deel is het L-vormige huis. Dit huis in Lodewijk XIV-stijl met twee verdiepingen heeft een paviljoen in het midden. Dit huis is vermoedelijk dateren uit de 16e tot de 17e eeuw.
Petite rue commerçante avec une cinquantaine d'enseignes
Het huis ligt aan de Leuvensestraat op nummer 32. Kenmerkend voor dit huis zijn het voortreffelijke torentje, de glas-in-loodramen en het gevouwen ijzerwerk.
Deze kerk wordt beschouwd als de bakermat van de Gotische Hoog-Brabant. Het koor dateert van 1358-1359. De plattegrond en de portalen, gerestaureerd in 1913, zijn van Jan van Osy de Valencienne. De drie poorten van de westgevel zijn versierd met nissen, waarvan de sokkels gebeeldhouwde taferelen uit het Oude en Nieuwe Testament voorstellen en vermoedelijk ook uit de geschiedenis van de bouw van de kerk. De steegjes werden gebouwd volgens de plannen van Jacob van Gobertingen (ook van vanen genoemd) en Botso van Raetshoven (1383-1410). Het transept en de toren (1410-1438) zijn in handen van Sulpitius van Vorst, die werd opgevolgd door Mathias de Layens aan het einde van de 15e eeuw. Na een brand werd de 70 meter hoge toren in 1654 bekroond met een barokke torenspits. In de eerste helft van de 19e eeuw vonden enkele renovaties plaats en werd de kerk uitgebreid met twee zijtorens en een sacristie. Het meubilair (altaren en biechtstoelen) is hoofdzakelijk barok. Oorspronkelijk was deze kerk een bedevaartskapel gebouwd ter ere van OLVrouw van Poel. Het wonderbaarlijke beeld, door Walter Pans, is nu boven het hoofdaltaar. Er is een legende in verband met de constructie waarin de Heilige Maagd en het zwembad nu gedempt een hoofdrol spelen. Pas in 1802 werd deze kapel een complete parochiekerk. In 2002 werden het kruis en de haan, die al tientallen jaren van de toren waren verdwenen, vervangen.
Veel mogelijkheden om iets te drinken of een einde te maken aan het plein.
Encore quelques commerces

Commentaar