-
-
20 m
0 m
0
2,3
4,7
9,3 km

48 maal bekeken, 1 maal gedownload

nabij Sinaai, Flanders (Belgique)

Trage wegen tussen Sinaai en Belsele door de bossen van Puivelde
VolksCafé geselecteerd voor een reportage over volksCafés in Vlaanderen van het Nieuwsblad. Auteur: Dromos Meer informatie
Zogenaamd "Hof van Belsele" of "Bisschoppelijk kasteel", rustoord voor priesters, in de 18de eeuw aangekocht door bisschop Maximiliaan van der Noot, die het in 1754 gedeeltelijk herbouwde. In 1904 grotendeels verbouwd en met verschillende andere gebouwen uitgebreid door bisschop Antonius Stillemans naar ontwerp van architect Stephan Mortier. In 1906 kwamen de Zusters van de Heilige Engelen van Lokeren naar Belsele om de rustende priesters te verzorgen. Het geheel bestaat uit een kasteel met (voormalig) koetshuis en hovenierswoning; voorts horen verschillende vrij grote herenhuizen bij het complex. Laatstgenoemde zijn gebouwd met rechtstreekse toegang van en tot de straat (zie Belseledorp nummers 108-110, 114- 116, 118-120) terwijl de andere gebouwen gelegen zijn in een uitgestrekt, omgracht park met monumentale bomen, grasvelden, vijver, moestuin. Langs wandelpaden zijn verschillende specimina van kleinarchitectuur aanwezig: achtzijdig tuinpaviljoentje uit de tweede helft van de 18de eeuw van baksteen op cementplint en beëindigd op een bepleisterd hoofdgestel. Afdekking door middel van helmvormig dakje (leien). Hoge rechthoekige vensters met schuiframen en kleine roedeverdeling. Gecementeerde grot met heiligenbeeld en arduinen gedenksteen: "Memento confratrum defm. 1935". Sierlijke gietijzeren brug. Prieel op een duidelijke verhevenheid gebouwd (in de tuin van Belseledorp nummer 110) met lindestronken en afgedekt door een rieten dakje. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Tweegezinswoning samengesteld uit twee arbeidershuizen van twee traveeën in spiegelbeeld, volgens kadasterarchief en bouwaanvraag van 1935. Twee enkelhuizen verenigd onder geknikt pannen zadeldak tot een alleenstaand diephuis van één bouwlaag. Geknikte stompe voorpuntgevel in rode baksteenbouw verlevendigd door gele baksteen voor plint, strekse banden en een centrale verticale strook in de geveltop onder overstekend dak. Gekoppelde rechthoekige deuren met hardstenen neuten, gemeenschappelijke rechte betonnen luifel. Origineel typerend houtwerk en bovenlicht met structuurglas. Gemeentearchief Waasmunster, Nr. 1.777.818, Stedenbouwkundige vergunning, Volume 1/ Nr. 50. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Gemeentehuis aan weerszijden geflankeerd door lagere bakstenen woonhuizen en aldus de noordwestzijde van het gemeenteplein uitmakend. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Alleenstaand herenhuis in neotraditionele stijl van 1907 naar ontwerp van architect Jules Goethals (Aalst). Bakstenen lijstgevel met muurbanden van lichter gekleurde baksteen en voorzien van sierankers; zes traveeën en twee bouwlagen onder schilddak (nok parallel aan de straat, cementpannen). Risalietvormende vierde en vijfde travee met trapgevelbekroning (6 trappen + topstuk) en natuurstenen hoekstenen. De vensters zijn vol. kruiskozijnen (eerste travee kloosterkozijn, drielicht in laatste travee) steekbogig tot rondbogig ontlast. Korfboogdeurtje voorafgegaan door open portiekje in de hoek met risaliet. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Tweegezinswoning (spiegelbeeldschema) van twee bouwlagen en verspringende traveeën onder zadeldak (nok parallel met de straat, kunstleien en cementpannen) met twee klimmende dakvensters, uit het eerste kwart van de 20ste eeuw. Grijze baksteen. Sierankers. Begane grond met rondboogvensters onder doorlopende waterlijst; rechthoekige deuren onder ijzeren I-latei op imposten, met rondbogig bovenlicht. Zwak overkragende verdieping op rondboogfries. De twee middelste vensters zijn groter dan de twee buitenste; rechthoekig onder ijzeren Ilatei (bewaard houtwerk) en boogveld met tafereel in sgraffito waarin de huisnamen "Villa Willy" en "Villa Hubert". Dagkanten van alle muuropeningen met driekwart geprofileerde baksteen. Uitgewerkte zijgevels met schoudergevels gemarkeerd door blinde rondboognissen en bekroond door hoge schouwen. Van de vlas- en kloddenzaak, maalderij, nijverheidsstokerij en varkenskwekerij die Frans Van Osselaer achter de "Villa Hubert" had ingericht, is heden niets noemenswaardig bewaard. X., Zo leefde Belsele, s.l., s.a. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Sterk gerestaureerde hoeve zogenaamd "De Wapenaere", van 1641 (haardbalk). In zijn huidige vorm, zes traveeën en één bouwlaag onder zadeldak (Vlaamse pannen) met centraal dakvenster. Verankerde gewitte baksteenbouw op gepikte plint. Behouden korfboogdeur in kwarthol geprofileerde zandstenen omlijsting met diamantkopsluitsteen en imposten. Overige muuropeningen gewijzigd. Gevel beëindigd op overhoekse baksteenfries. Linker zijpuntgevel met sporen van muurvlechtingen. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Neoclassicistisch getinte bakstenen kapel op geschilderde plint, rechthoekige met driezijdige absis onder zadeldak (kunstleien). Voorgevel met rechthoekige nis waarin een rondbogige vleugeldeur met houten waaier, geflankeerd door gekoppelde pilasters. In de geveltop kleine arduinen steen met chronogram (1816): "MatrI pULChre DILeCtIonIs Ita restItUor". Rondboogvensters in de zijgevels. Bekronend ijzeren kruis. VAN VLIERBERGHE J., Annalen van de Koninklijke Oudheidkundige Kring van het Land van Waas, 46/2, 1934, p. 45-46. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Kapel ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van bijstand, temidden van de bossen staand en omgeven door lindebomen. Ertegenover een kruisweg als ommegang aangelegd. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Boerenwoning met verankerde baksteengevel van zeven traveeën onder zadeldak (nok loodrecht op de straat, Vlaamse pannen) uit het derde kwart van de 17de eeuw. Gecementeerde plint. Behouden zandstenen kruiskozijnen met duimen; sommige nog getralied; de twee eerste hoger in het muurvlak geplaatst als voutekamer. Rechthoekige deur met kwarthol geprofileerde zandstenen negblokken; rechte tussendorpel met diamantkopmotieven, op imposten met jaartal 1665; bolkozijn als bovenlicht. Bepleisterd kwarthofprofiel onder de dakrand. Linker zijpuntgevel met muurvlechtingen; op de zolderverdieping, beluikt kruiskozijn geflankeerd door achtzijdige blinde oculi van blauwe baksteen. Achtergevel eveneens met intact bewaarde kruiskozijnen. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Het station van Sinaai werd aan het einde van de 19de eeuw gebouwd door een privé-maatschappij en vergroot door de Staatsspoorwegen. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Zogenaamd "Tinelmuseum" in het geboortehuis van de toondichter Edgard Tinel (° 27 maart 1854). Alleenstaand dubbelhuis uit de 19de eeuw waartegen links de gemeenteschool haaks is aangebouwd. Bakstenen dubbelhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (nok parallel aan de straat, Vlaamse pannen). Vooruitspringende en op de bovenverdieping overkragende middentravee uitlopend in een dakvenster met puntgevel, overhoeks topstuk en tweelicht. Licht vooruitspringende hoekdammen, bovenaan horizontaal verbonden door een getrapte baksteenfries (zie gemeenteschool). Getoogde deur en vensters onder bakstenen waterlijstje met gestrekte uiteinden. Het venster van het middenrisaliet bezit een waterlijstje in accoladeboogvorm waarboven een wapenschild. Rechter zijgevel met oudere dakhelling met muurvlechtingen. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Alleenstaand landhuis in ruim park met onder meer schoolgebouw en kerk; heden klooster der paters minderbroeders. Onderkelderd bakstenen gebouw op vierkante plattegrond, met telkens drie traveeën en twee bouwlagen onder schilddak (leien), volgens arduinen gedenksteen naar ontwerp van architect P. Van Haver in 1865 gebouwd voor de advocaat F. Bellemans. Noordoostelijke en zuidoostelijke hoeken gemarkeerd door ronde toren onder kegelspits. Zuidwestelijke hoek met achtzijdige toren met kantelen en jongere klokkenkamer, eveneens met kantelen bekroond. Sterke horizontale accenten door natuurstenen kordons, verspringende waterlijsten, fries met steigergaten en bepleisterde kroonlijst met klossen. Rechthoekige vensters met houten kruisramen. Korfboogdeurtje in achtzijdige hoektoren, voorafgegaan door steektrap met acht trappen en ijzeren leuning. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Neoclassicistisch herenhuis, gelegen in het domein Groenhof, gebouwd omstreeks 1851-1852 in opdracht van Franciscus Josephus Van Damme, toenmalig burgemeester van Belsele. Het herenhuis bestaat uit het woonhuis en twee onafhankelijke symmetrische dienstgebouwen, haaks op de straat. De voortuin is van de straat afgesloten door twee muurdelen (respectievelijk zes en zeven traveeën) waartussen een sierlijk gietijzeren hek van zeven traveeën. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Twee enkelhuizen vermoedelijk van 1906, in spiegelbeeld tegen elkaar gebouwd en aldus het aanzicht van een herenhuis vormend, en horend bij het "Hof van Belsele". Bakstenen gebouw van zes traveeën in totaal, en twee bouwlagen onder schilddak (nok parallel aan de straat, leien) waartegen aan weerszijden een afgesnuit zadeldak. Op de nok, voor elke woning een afzonderlijk klokkentorentje. Speelse architectuur met vooruitspringende en terugwijkende travee en hoger of lager opgaande partijen onder afzonderlijke daken. De twee uiterste traveeën springen achteruit en bezitten op de begane grond een overdekte portiek. De tweede en vierde travee zijn risalietvormig uitgewerkt en gaan hoger op dan de kroonlijst. Segmentboogvensters, op de centrale travee van de begane grond voorzien van ijzeren I-lateien op schouderstukken. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Keuken: Belgische, Franse, Seizoensgebonden Budget: ± 30 Euro Sluitingsdagen: Maandagavond, Dinsdagavond, Woensdag Adres: Belseledorp 143, 9111 BELSELE Auteur: Resto.be Meer informatie
Het neoclassicistisch landhuis met bijgebouwen en omringende tuin is typerend voor de midden 19de-eeuwse burgerlijke architectuur. De tuin in landschappelijke stijl met uitgegraven vijvers, slingerpaden, beplante heuvels, bomengroepen en doorkijken is een representatief voorbeeld van tuinaanleg uit de tweede helft van de 19de eeuw. De Japanse tuin met exotische architectuurelementen, zoals het theehuis, de poorten en bruggen en de rotspartijen in cementrustiek, is een uitzonderlijk voorbeeld van tuinarchitectuur uit het interbellum. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Sinaai is het prototype van een centrumdorp dat zich centrifugaal vanuit het dorpsplein met kerk en schepenhuis heeft ontwikkeld. De dorpskom wordt bepaald door een rechthoekige structuur van het kerkhof en de dries, welke reeds in 1219 is aangelegd. Door de gebondenheid van dries en kerkhof vormen deze zowel historisch als esthetisch één geheel. Wegenpatroon van op de Ferrariskaart bleef bewaard. Bomenrijen langs wegen (Ferraris) vaak verdwenen. De huidige beplanting, op de vrijheidsboom na, dateert uit de jaren 1950. Voor de beplanting met plantanen was de dries omringd door olmen (iepen). Deze bomen zijn op het einde van WO I uitgedaan om te dienen als brandhout voor de bevolking. Men heeft toendertijd opnieuw olmen aangeplant, met weinig succes echter, dit omwille van de olmenziekte. De dries was vroeger ‘braakliggend’ terrein, dat dikwijls gebruikt werd voor de beweiding, voornamelijk met schapen. Ook voor dorpsbijeenkomsten en manifestaties werd de dries gebruikt. Vroeger stond er een kiosk en staande wip op het plein. Deze dries heeft een 18de eeuwse arduinen pomp, een kerk en systematische aanleg van 19de eeuwse gebouwen in neogothische stijl. Zelfde architectuur terug te vinden in het kloosterpand, het gemeentehuis en de hierop aansluitende gebouwen, de oude weefschool en het Edgar Tinelmuseum. Zij geven het dorpsplein een uniek karakter. Dit architecturaal bijzonder geslaagd geheel wordt op de dries zelf nog opgefleurd door de aanplantingen en de imposante vrijheidsboom. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
De tulpenboom (Liriodendron tulipifera ‘Mediopictum’)in het domein Groenhof is ten oosten van de serpentinevijver aangeplant, en is beeldbepalend in de landschapstuin. De Amerikaanse tulpenboom met geelgevlekt blad heeft een omtrek van 449 cm (gemeten op 1,5 m hoogte, 2012). Het is een zeldzame cultivar van een opgaande boom die solitair is uitgegroeid. Het betreft een kampioenboom, de dikste gekende in zijn soort in België. De boom is één van de hoogste bomen uit de omgeving. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Vanaf de verovering van “België” door de Franse Republiek is het gebruikelijk geweest vrijheidsbomen aan te planten. Al in 1792 plantten de Franse troepen bij hun veroveringstocht vrijheidsbomen. In 1794 verplichtte de leiding van de provincie Oost- en Zeeuws –Vlaanderen (het latere Scheldedepartement) alle schepencolleges een vrijheidsboom aan te planten indien degene van 1792 verdwenen is. Dit bevel wordt vermeld in de resolutieboeken van Sinaai en de meier zal deze boom aanplanten zoals opgenomen is in actum d.d. 7 april 1795. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
De vier, vroeger vijf bruinen beuken zijn aangeplant in een cirkel achteraan het oudste tuingedeelte van Domein Groenhof, aan de oostelijke zijde van de zichtas. De gemiddelde omtrek bedraagt 369 cm. Volgens de eigenaars dateren ze vermoedelijk van rond 1900. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Drie geleide lindebomen beschermen herberg De Drie Lindekes aan de oostzijde. De bomen zijn al te zien op oude postkaarten van begin 20ste eeuw en waren toen al in een verticaal vlak geleid en zorgvuldig gesnoeid. Alhoewel de bomen nu eerder gekandelaard zijn, wordt het traditionele snoeibeheer nog steeds uitgevoerd waardoor de bomen het huis beschermen tegen zon, weer en wind. Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen Meer informatie
Stationsgebouw Sinaai gebouwd in 1895 ... staat eigenlijk op het grondgebied van Belsele Auteur: Wim Meer informatie
Station Belsele is een spoorwegstation langs lijn 59 in Belsele, een deelgemeente van de stad Sint-Niklaas. Belsele is een stopplaats in de eenvoudigste soort. Er is geen verbindingsgang onder de sporen, maar gezien de locatie nabij een overweg is dit ook niet echt nodig.
De stopplaats werd geopend in 1899 en heette Belsele-Noord om ze te onderscheiden van het toen reeds lang bestaande station Belsele langs de voormalige spoorlijn 56. Zie Station Belsele-Dorp. Vanaf de zomer van 1957 werden de stoptreinen tussen Sint-Niklaas en Gent vervangen door autobussen en stopten er geen treinen meer in Belsele-Noord. In 1973, na de elektrificatie van de lijn, werd de stopplaats heropend en kortweg Belsele genoemd. Spoorlijn 56 was toen immers al gesloten voor reizigersverkeer. Auteur: Wikipedia Meer informatie

Commentaar