Moeilijkheidsgraad   Gemakkelijk

Coördinaten 823

Geüpload 26 augustus 2017

Uitgevoerd augustus 2017

-
-
14 m
-5 m
0
6,4
13
25,72 km

190 maal bekeken, 1 maal gedownload

nabij Lombok, Utrecht (Nederland)

Van Utrecht CS (noordertunnel) naar Breukelen Station 25,7 km. We volgen voor een deel het Utrecht-pad. Een pittoreske route grotendeels langs de kronkelende Vecht met zijn gezellige bootjes en theehuizen. Ik varieer enigszins om naast het vele verharde ook heel charmante onverharde stukjes te lopen. Ik loop oa door het Kraaienbosch, langs Slot Zuilen, door het oude hart van Maarssen, langs de Veenkade, de 4-e en 5e plas van Loosdrecht. Langs de mooie paadjes van landgoed Gunterstein en via de brug over het kanaal naar Breukelen CS
Het startpunt van deze route bevindt zich middenin een oude voorstad van Utrecht, de Bemuurde Weerd (zie oude plattegrond hieronder, de gele ster is het startpunt). De voorstad is onstaan rond 1300 en herbergde in het begin vooral brandgevaarlijke beroepen die niet in de stad Utrecht plaats mochten vinden zoals pottenbakken. Regelmatig worden bij archeologische opgravingen restanten uit het verleden teruggevonden, zoals in juni 2016 fundamenten van een stadspoort.
Er is een mooi terras bij Bistro Belle met aan de Vecht veel voorzieningen om je boot aan te leggen. Enkele bezienswaardigheden in Oud Zuilen: De voormalig Hervormde Kerk van Oud-Zuilen, Begraafplaats Oud-Zuilen, Het historische pand Swaenenvecht en Het Planetarium Zuylenburgh, dat alleen op afspraak bezichtigd kan worden. Daarnaast uiteraard het 13de eeuwse slot Zuylen, zie http://www.slotzuylen.nl/
De Vecht dankte haar belangrijke transportfunctie uit het feit dat zij in verbinding stond met de Rijn. Doordat de rivier naar het noorden stroomde was het vanaf de Rijn de snelste weg naar de Zuiderzee, Scandinavie en Noord-Duitsland en de haven van Amsterdam. De rivier was dan ook onderdeel van de Keulse Vaart, de vaart op het Ruhrgebied. Met het Rijnwater kwam sediment mee dat zich tegen de oevers van de rivier afzette en zo oeverwallen vormde. In het verder zompige veengebied vond de vroegste bewoning op deze oeverwallen plaats. In de 13de eeuw werd net buiten Utrecht op de oeverwal een donjon gebouwd, de voorloper van het huidige Slot Zuylen. Het middeleeuwse kasteel werd in 1755 verbouwd tot gerieflijke buitenplaats en is nu een prachtig museum.
Slot Zuylen is een prachtig voorbeeld van de ontwikkeling van verdedigingskasteel naar comfortabele buitenplaats. Vanaf de 13de eeuw waren tientallen kastelen langs de Vecht gebouwd tijdens de machtsstrijd tussen de bisschop van Utrecht en de graven van Holland. Hoewel de kastelen vanaf de 16de eeuw hun militaire functie verloren, bleven zij van betekenis als statussymbool voor hun adellijke bewoners. Veel kastelen zijn in de loop der eeuwen afgebroken of verwoest door de Fransen in 1673. Amsterdamse kooplieden waren eind 17de eeuw juist op het toppunt van hun rijkdom en zagen in de aankoop van een –al of niet geruïneerd- kasteel een uitgelezen kans zich aan de adel te meten en hun status te verhogen. Zij herbouwden het kasteel als buitenplaats (Nijenrode, Gunterstein). De kastelen die in handen van de adel bleven werden in de 18de eeuw verbouwd tot comfortabel buitenverblijf (Oud Zuylen, Oudaen, Loenersloot) Ook de tuinen bij de kastelen werden aangepast. Hadden zij bij in de middeleeuwen vooral een nutsfunctie (moestuin, bleekveld, boomgaard), nu werden symmetrische parken aangelegd in de stijl van de franse tuinarchitect André le Notre.
Deze grootste molen van de provincie heeft een gevlucht van bijna 28 meter. Tot 1946 bemaalde de molen zelfstandig de polder, tegenwoordig fungeert de molen als hulpgemaal. De voorganger van de huidige molen stond vlak aan de Vecht en werd op last van Gedeputeerde Staten een paar honderd meter verplaatst omdat de draaiende wieken voorbijgangers de stuipen op het lijf joegen. In 1983 werd het scheprad vervangen door een vijzel met een bijzondere aandrijving. In 2003 is het interieur door de vrijwillig molenaars gerestaureerd mede vanwege het 250-jarig jubileum van de molen.
De molens staan vlak bij elkaar, maar bemalen elk een eigen polder. De grote Molen van de Polder Westbroek bemaalde met een scheprad tot 1946 zelfstandig. De molen was vlak na de oorlog nog van belang om dit stuk van de Waterlinie droog te malen. De Duitse bezetter had het gebied namelijk onder water gezet om de oprukkende geallieerden te hinderen. Tegenwoordig gebeurt dit mechanisch en werkt de molen als hulpgemaal. De kleine wipwatermolen, Molen van de Polder Buitenweg, werkt met een verticale schroefpomp.
Op deze foto is Huis Ter Meer te zien, één van de allergrootste buitenplaatsen die ooit aan de Vecht heeft gestaan. Het huis was in 1710 gebouwd op de plek van de ruïne van kasteel Huys te Maarssen. De bouwheer, Vincent Maximiliaan Van Lockhorst, breidde zijn terrein nog fors uit en legde hier een schitterende tuin op aan, geïnspireerd op Franse tuinen. Die waren erg in de mode in die tijd. Een prent van deze tuin komt u verderop in de wandeling nog tegen. De foto is genomen in 1900, twee jaar voor de sloop van het huis. Nu is het niet meer voor te stellen, maar van de 150 buitenplaatsen die er ooit aan de Vecht stonden, zijn er zo'n 80 gesloopt! Toch is Stichtse Vecht nog steeds de gemeente met de meeste buitenplaatsen binnen haar grenzen. Maarssen telt maar liefst 12 buitenplaatsen, waaronder het Huys ten Bosch, Herteveld, Goudestein, Doornburgh, Cromwijck, Leeuwenburg, Leeuwenvecht en Gansenhoef. Dit bord is onderdeel van de Vroeger en Nu wandeling langs de meest markante plekken en gebouwen van Maarssen. De beelden van vroeger zijn zo geplaatst dat u de huidige situatie ziet vanuit hetzelfde perspectief als de fotograaf of kunstenaar van destijds. Route: Vervolg de weg en sla bij Huys ten Bosch linksaf de Langegracht op.
Nassaustraat hoek Diependaalsedijk Waar nu een modern pand staat op de hoek van de Kaatsbaan en de Diependaalsedijk stond in 1910 een 'uitspanning' met het café en de stalhouderij van Willem Boot. De staldeuren staan uitnodigend open. Ernaast stond het gemeentehuis van Maarsseveen. Maarssen had een ander gemeentehuis. Tot 1949 waren dit twee verschillende gemeentes, de gemeentegrens liep precies over de Kaatsbaan. Het platte dak achter de stal was het dak van de waag. Hier moest Boot het juiste gewicht van varkens en kalveren bepalen. Deze werden dan naar de slagerij aan de overkant gebracht. De slager staat met zijn bezorgfiets met rieten mand voor de deur van zijn winkel. Is het niet bijzonder dat er hier nu nog steeds een slager zit? Sinds 1882, zoals te lezen is boven het raam. Als u toch omhoog kijkt, bewonder dan meteen de bijzonder gevormde klokgevels van dit pand en het buurhuis. Dit bord is onderdeel van de Vroeger en Nu wandeling langs de meest markante plekken en gebouwen van Maarssen. De beelden van vroeger zijn zo geplaatst dat u de huidige situatie ziet vanuit hetzelfde perspectief als de fotograaf of kunstenaar van destijds. Route: Ga voor de slager langs de Diependaalsedijk op.
De Portugese synagoge in de Breedstraat Op de plek van het appartementencomplex op de hoek stond tot 1839 ruim 100 jaar lang de Portugese synagoge. 'De Joodsche Kerk', zoals hij op deze 18de eeuwse prent wordt genoemd. Vanaf 1650 vestigden zich vanuit Amsterdam Portugese joden in Maarssen. Later vestigen zich hier ook Hoogduitse joden. De ligging van dit dorp dicht bij Utrecht was aantrekkelijk. Joden mochten namelijk wel studeren en werken in Utrecht, maar er niet wonen. Aanvankelijk vonden de godsdienstoefeningen plaats in één van de buitenplaatsen die de Portugese joden langs de Vecht bouwden. In 1680 kregen zij toestemming om in het pand Vechtevoort (nu apotheek) synagogediensten te houden en in 1736 stichtten zij aan de overkant van de straat een eigen synagoge, die tot 1839 heeft bestaan. In de 18de eeuw was een groot deel van de Maarssense bevolking joods. Maarssen had dan ook een koosjere slager, een joodse begraafplaats en twee synagoges. Verderop in de route komt u langs de voormalige Hoogduitse synagoge. Dit bord is onderdeel van de Vroeger en Nu wandeling langs de meest markante plekken en gebouwen van Maarssen. De beelden van vroeger zijn zo geplaatst dat u de huidige situatie ziet vanuit hetzelfde perspectief als de fotograaf of kunstenaar van destijds. Route: Route: Loop de Parkweg af tot in het plantsoentje voor de Termeerbrug.
Waar nu een prachtig park ligt lag ooit de buitenplaats Elsenburgh, te zien op deze schoolplaat. Wat een mooi beeld van het 18de-eeuwse, rijke buitenplaatsleven aan de Vecht! De grote hoeveelheid hutkoffers en personeel verraadt dat de familie niet voor een paar dagen kwam. De buitenplaats werd de hele zomer bewoond. Hier, op maar een paar uur reisafstand van Amsterdam, kon men 's zomers de warme en stinkende stad ontvluchten en genieten van het buitenleven. 's Winters woonde men in een huis aan één van de Amsterdamse grachten. Net als veel andere buitenplaatsen is Elsenburgh aan het begin van de 19de eeuw gesloopt. Ook twee buur-buitenplaatsen werden afgebroken. Alle grond werd gevoegd bij het terrein van de buitenplaats Doornburgh, die u achter het hek ziet liggen. Het geheel werd door J.D. Zocher omgevormd tot het landschapspark dat nu voor u ligt. Na de sloop van Elsenburgh werd het schitterende hek verplaatst naar de huidige plek, voor Doornburgh. De letters 'Elsen' werden toen vervangen door 'Doorn'. Dit bord is onderdeel van de Vroeger en Nu wandeling langs de meest markante plekken en gebouwen van Maarssen. De beelden van vroeger zijn zo geplaatst dat u de huidige situatie ziet vanuit hetzelfde perspectief als de fotograaf of kunstenaar van destijds. Route: Vervolg het jaagpad tot op de Herengracht bij Raadhoven.
Fort Tienhoven is aangelegd tussen 1848 en 1850 om het Tienhovens kanaal af te kunnen sluiten en om de ernaast gelegen inundatiekade, damsluis en Kraaienestersluis naar de Vecht te bewaken. Dit gebied ten oosten van de Vecht was onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De weilanden konden in nood onder water worden gezet (geïnundeerd) door het openzetten van sluizen, zodat de vijand het gebied niet verder in kon trekken. Belangrijke strategische plekken zoals kruispunten van wegen of sluizen werden verdedigd met een fort. Langs de Vecht vinden we forten in Muiden, Weesp, Nigtevecht, Nieuwersluis , Maarssen en hier dus aan het Tienhovens kanaal. Toen de Hollandse Waterlinie werd opgeheven raakte de forten in onbruik. Zo kon de natuur zich ongestoord ontwikkelen, waardoor op veel forten nu bijzondere flora en fauna te vinden is. Dit fort is nu een natuurreservaat van Staatsbosbeheer.

Commentaar