• Foto van Victoria Lines (east part)
  • Foto van Victoria Lines (east part)
  • Foto van Victoria Lines (east part)
  • Foto van Victoria Lines (east part)
  • Foto van Victoria Lines (east part)

Tijd  4 uur 57 minuten

Coördinaten 1434

Geüpload 10 november 2018

Uitgevoerd oktober 2018

-
-
194 m
34 m
0
3,7
7,5
14,96 km

89 maal bekeken, 4 maal gedownload

nabij Baħar iċ-Ċagħaq, In-Naxxar (Malta)

Om op het vertrekpunt te raken van mijn wandeling langs de Victoria Lines moet ik twee bussen nemen. Deze keer naar de westkust, naar het plaatsje Bahar Ic-Caghaq. Het is zeer druk op de bus en ik ben blij dat ik kan afstappen. Vandaag staat er geen railtracking op het programma maar ‘Great Wall’-tracking. Het is eens iets anders.
Dwars door Malta loopt de Great Fault een geologische breuklijn. Deze werd gebruikt door de Britten om er de Victoria Lines langs te bouwen. Een verdedigingslinie in de vorm van een muur. Maar deze is nooit moeten gebruikt worden. Hun verdediging op zee was al zeer efficiënt.
Vanaf de kust stijgt het naar het eerste fort Madalena. Daarna begint de eigenlijke verdedigingsmuur. Van op een afstand lijkt het erop dat het geen makkelijke tocht zal worden en dat komt ook uit. Het volgen van de muur is niet altijd even evident. Sommige stukken zijn makkelijk toegankelijk, bij andere moet ik mij een weg banen tussen de overwoekerende struiken. Het levert wel mooie beelden op. Het gaat telkens op en af en stukken moeten overbrugd worden. Bepaalde delen zijn meer bereikbaar en dichter bij de dorpen en worden duidelijk gebruikt door mensen die er ‘s avonds vertoeven voor het uitzicht en om er hun pizza’s (te zien aan het achtergelaten vuil) of ander eten en drank te verorberen en op te drinken. Nabij Gharghur is zo’n plaats.
Een aantal schotelantennes vallen op in het landschap. Het is wat ze in Malta de ‘sound mirror’ noemen. Een radarsysteem gebaseerd op geluid en blijkbaar de enige van zijn soort die gebruikt wordt buiten de UK. Daarna loop ik nog altijd wel langs de Victoria Lines maar eveneens langs een drukke baan. In Malta houdt men geen rekening met voetgangers. Zelfs in de stadjes zijn er met moeite voetpaden die naam waardig. Als je ergens langs een baan moet lopen pas je beter op je tellen! Hier op dit stuk richting Mosta is het zeker belangrijk want er is ook hier een enorme groeve en het zwaar verkeer zoeft rakelings langs je heen.
Ik loop niet verder langs de drukke baan maar duik de stad in naar het centrum. Niet dat ik veel van de Lines zal missen met deze omweg. Wat ik in ruil wel te zien krijg is zeer indrukwekkend: de rotunda van Mosta. Het is een neoclassicistische koepelkerk (1871) die kwa grootte enkel een paar andere voor moet laten gaan. De vloer bestaat uit marmeren grafstenen, allemaal even groot, even mooi en kleurrijk en prachtig naast elkaar. Je kan de kerk trouwens ook zien vanaf de meeste plaatsen op het eiland en ze gebruiken als oriëntatiepunt. In de tweede wereldoorlog is er een bom gevallen door de koepel en is niet ontploft. Er vielen ook geen slachtoffers door de inslag op door het neervallende puin. Men zag er de tussenkomst van God in.
Het laatste stuk van de Lines gaat richting Mdina. Het spectaculairste gedeelte zit er al op. Niet overal vond men het belangrijk om de restanten te bewaren. Van hieruit is het zicht op Mdina zeer indrukwekkend en lijkt oninneembaar. Mijn wandeling sluit ik af met een lokaal biertje binnen de veilige omwallingen van deze vestiging.

Meer info: https://mariostravels.wordpress.com/2018/11/04/malta-de-rots-in-de-branding/

Commentaar