Moeilijkheidsgraad   Middelmatig

Coördinaten 500

Geüpload 17 januari 2016

Uitgevoerd januari 2016

-
-
11 m
-16 m
0
5,8
12
23,15 km

891 maal bekeken, 12 maal gedownload

nabij Schiermonnikoog, Friesland (Nederland)

Geweldig wandelen op autovrij eiland

De ruimte is leeg - Achtergebleven Alleen - Sporen in graniet

Schiermonnikoog is vanuit het westen gerekend het vijfde bewoonde Nederlandse waddeneiland en behoort tot de provincie Friesland. Het gehele eiland valt onder één gemeente, die dezelfde naam draagt. De hoogste duintop is 20 meter.

In de middeleeuwen was Schiermonnikoog een uithof van het cisterciënzerklooster Claercamp uit Rinsumageest bij Dokkum, een van de kloosters in Friesland. De monniken van het klooster, die land indijkten, droegen grijze pijen. Zo ontstond de naam: schier betekent grijs, en oog is etymologisch hetzelfde als ei in eiland. Ter herinnering aan de monniken is in 1961 in het dorp een standbeeld van een monnik, "De Schiere Monnik", geplaatst, gemaakt door Martin van Waning.

De naam Schiermonnikoog wordt voor het eerst genoemd in 1440 in een akte (van Philips van Bourgondië). In 1580 werd Friesland protestants. Het klooster verloor alle bezittingen, en Schiermonnikoog werd onderdeel van het gewest Friesland. Het gewest verkocht het eiland wegens geldgebrek, en tussen 1638 en 1945 was Schiermonnikoog daardoor weer particulier eigendom. De familie Stachouwer bezat het eiland van 1640 tot 1859. Catharina Maria Stachouwer was tussen 1741 en 1761 voor twee derde eigenaar van het eiland. Zij liet zich Freule van Schiermonnikoog noemen. Haar eigenzinnige optreden bracht haar in aanvaring met de plaatselijke bevolking, en tot tweemaal toe riep zij bescherming van de Staten van Friesland in.

Van 1859 tot 1893 was het eiland bezit van de Hagenaar John Eric Banck. Deze liet een nieuwe waddendijk aanleggen en liet de duinen beplanten met helmgras om zandverstuivingen tegen te gaan. De Duitse graaf Hartwig Arthur von Bernstorff-Wehningen, lid van de familie Von Bernstorff, kocht het eiland in 1893 voor 200.000 gulden. Hij liet naaldbossen aanleggen voor de houtproductie. Toen hij in 1939 overleed, erfde zijn zoon Bechtold Eugen graaf von Bernstorff het eiland.

Schiermonnikoog werd gedurende de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers bezet. Zij bouwden ten noordoosten van het dorp een radarpost ("Schleidorp") en legden een smalspoorlijn aan voor het transport van per schip aangevoerd bouwmateriaal. Toen in april 1945 de provincie Groningen werd bevrijd door de Canadezen, vluchtte een groep van ongeveer 120 SS'ers naar het eiland, waar nog steeds een Duits garnizoen aanwezig was. Op 11 juni werden de laatste 600 man Duitse troepen op Schiermonnikoog door de Canadezen afgevoerd. Het eiland werd op 27 december 1945 door de Nederlandse staat geconfisqueerd, omdat het als vijandelijk vermogen werd beschouwd. Graaf Bechtold Eugen von Bernstorff kon het goed vinden met de eilanders, maar kon desondanks niet voorkomen dat het eiland van hem zou worden afgenomen. Na de Tweede Wereldoorlog eiste de Nederlandse regering via een noodwet alle bezittingen op van de Duitsers, NSB'ers en landverraders, en dus ook Schiermonnikoog. Ook in Duitsland werden grote delen van zijn bezit door de Russen afgenomen. In 1964 probeerde de graaf Schiermonnikoog terug te krijgen. Toen dat mislukte eiste hij een schadevergoeding van de Duitse staat. Bijna veertig jaar na de confiscatie kreeg hij in 1983 een vergoeding van 80 000 Duitse Marken. De graaf overleed in 1987.

Bekijk meer external

  • Foto van BUNKER WASSERMANN radarpost ('Schleidorp')
  • Foto van BUNKER WASSERMANN radarpost ('Schleidorp')
  • Foto van BUNKER WASSERMANN radarpost ('Schleidorp')
  • Foto van BUNKER WASSERMANN radarpost ('Schleidorp')
  • Foto van BUNKER WASSERMANN radarpost ('Schleidorp')
BUNKER WASSERMANN OP SCHIERMONNIKOOG radarpost ("Schleidorp") Overal aan de Nederlandse kust zijn Nederlandse aannemers voor de Duitsers in touw om bunkers neer te zetten. Neem bijvoorbeeld Schiermonnikoog. Daar verrijst een bijzonder exemplaar, de Wassermann, een nog betrekkelijk gave, ruim 27 meter lange bunker. Het is de enige bunker die er nog staat. De Wassermann was onderdeel van een heel bunkerdorp dat daar werd neergezet ten behoeve van de luchtverdediging. Dat ‘Schleidorp’, zoals het werd genoemd, zou worden volgestouwd met radar- en afluisterapparatuur en zou een belangrijke functie krijgen in de bestrijding van de geallieerde luchtmacht. Het dorp op Schiermonnikoog zou onderdeel worden van een keten van radarstations in heel Europa, waarmee vijandelijke vliegtuigen zouden kunnen worden waargenomen en waar mogelijk, door het inzetten van jachtvliegtuigen, onderschept. Het dorp had een eigen stroom- en telefoonnet. Voor buitenstaanders was het streng verboden gebied. Bij de ingang stond een slagboom met een zwaarbewapende schildwacht.
  • Foto van Baken
  • Foto van Baken
  • Foto van Kobbeduinen - De ruimte is leeg - Achtergebleven Alleen - Sporen in graniet
  • Foto van Kobbeduinen - De ruimte is leeg - Achtergebleven Alleen - Sporen in graniet
Kaap Kobbeduinen is een houten kaap op het Waddeneiland Schiermonnikoog en dient als dagmerk voor de scheepvaart. De kaap staat in het Nationaal Park Schiermonnikoog. In 1731 werd begonnen met het plaatsen van ongeveer 20 kapen/bakens bij Schiermonnikoog. In 1766 werd begonnen met de bouw van een nieuwe grote kaap en een kleinere kaap op het eiland.
  • Foto van Hotel van der Werff
  • Foto van Hotel van der Werff
Prehistorie van Hotel-Pension van der Werff, anno 1726 Begin als Recht- en Raadhuis. Hoog in een muur van de gelagkamer van Hotel-Pension van der Werff is een wapensteen gemetseld, met als bijschrift in penseelstreken: ‘Anno 1702. Oude wapensteen der familie Stachouwer, destijds Heren eigenaar van het eiland. Deze steen sierde in 1640 de gevel van hun kasteel Binnendijken waar recht gesproken werd over het eiland. Toen het gehele dorp, waaronder ook dit kasteel in de jaren 1690 – 1700 een bezit der zee werd, is deze steen naar dit gebouw, voormalig Recht-, Raad- en Posthuis overgebracht’.

Commentaar