-
-
1.488 m
850 m
0
6,4
13
25,53 km

19 maal bekeken, 0 maal gedownload

in de buurt Titisee, Baden-Württemberg (Deutschland)

Deze wandeling brengt me naar het dak van de Westweg: de Feldberg. Deze berg is bijna 1500 meter hoog en daarmee de hoogste berg van het Zwarte Woud. De Feldberg kent een alpien karakter en daarom is deze wandeling misschien wel de mooiste van de hele Westweg. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat het behoorlijk naar omhoog gaat op deze route.

De Westweg kent twee verschillende routes die allebei naar Basel leiden. De oostelijke route duurt een dag langer en heeft minder uitzichtpunten terwijl de westelijke route die over meer bergen gaat en ook wat korter is. Omdat de algemene consensus is dat de westelijke route de mooiste is van de twee heb ik deze genomen. Deze route gaat via de Feldberg naar Notschrei en mag zich wat mij betreft de koninginnenroute van de Westweg noemen omdat die zo prachtig is.

De bewegwijzering op de Westweg is vaak erg goed of meteen erg slecht en ook bij de start bij Titisee is het weer zoeken geblazen om de juiste weg te vinden. De bewegwijzering in dorpjes en steden op de Westweg laat vaak te wensen over en dat is hier niet anders. Na wat zoekwerk en een paar bescheiden beklimmingen bereik ik de Bühlberg waar er ook een grote camping te vinden is. Voor zover ik weet, is dit één van de weinige campings die zich op het onmiddellijke pad van de Westweg bevindt en daarom sterk aan te bevelen als overnachting wanneer je een trekking wil doen van de Westweg in de buurt van de Titisee.

Kort hierop volgt er een stuk door bos wat eigenlijk afgesloten is. Tegen beter weten in stap ik toch door het bos en even later weet ik waarom dit pad is afgesloten. Aan de andere kant van het bos bevindt zich Hinterzarten waar een groot bouwproject een gedeelte van het wandelpad blokkeert. Er zit dus niks anders op om door het struikgewas te kruipen om zo de hekken te omzeilen.

Even later zit ik in Hinterzarten waar er naar verluidt een skischans is, maar die heb ik helaas niet kunnen ontdekken. Ik was namelijk opnieuw druk bezig om de juiste weg te zoeken. Een pijl wijst vrolijk naar rechts, maar een raadpleging van de GPX-punten leert me dat ik toch echt wel naar links moet. Even ervoor was een ander koppel op zoek naar de juiste richting en nu weet ik waarom...

Het woud wordt opnieuw opgezocht en via brede wegen gaat het naar het plekje Häuslebauer waar een tweetal boerderijen staan. Dit plekje biedt wel een fraai overzicht van de omgeving en bevindt zich aan de voet van de Feldberg. Hier staat ook een klein drankcentrum. Het is te zeggen, een houten bus waar je drank kan kopen en zelf geld dient te deponeren. Iets wat de dorstige wandelaar - zoals ikzelf - maar al te graag doet. In Vlaanderen zie ik dit concept echter niet onmiddellijk werken...

Nu volgt wat mij betreft het mooiste stuk van de hele Westweg aangezien de stijging naar de Feldberg wat technischer en uitdagender wordt. Onderweg zie ik dat de natuur net een tikkeltje ruiger en ruwer wordt en dat heeft het gemeen met de wandelweg. Die wijzigt van brede, onverharde wegen naar kleine bospaden die zijn bezaaid met rotsen, stenen, boomwortels en knuppelpaden die drassige of lastige stukken overbruggen. Tel daarbij een klim van driehonderd meter naar omhoog en het alpien karakter van de Feldberg maakt zijn naam (een klein beetje) waar.

Al zigzaggend gaat het naar de top van de Feldberg over deze rotsige bospaden en het is één van de weinige stukken op de Westweg waar een vaste tredzekerheid nodig is. Sommige knuppelpaden hebben betere tijden gekend en ééntje ligt er zelfs helemaal schots en scheef bij. Mijn GSM zit steevast in een losse broekzak, maar deze keer houd ik de GSM zelf vast, want ik heb geen vertrouwen in een goede afloop als ik dat niet doe. Het wandelplezier dat bij de twee vorige routes soms ver te zoeken was, is dus bij deze passage volop aanwezig. De enige domper op dit wandelfeest zijn de talrijke wandelaars aangezien de Feldberg één van de drukste plekken is van het hele Zwarte Woud.

De top van de Feldberg zelf is minder aantrekkelijk. Het kent een groot netwerk van diverse paden en wordt bevolkt door een mensenzee. De wandelweg transformeert langzaam van smal bospad naar brede wandelweg en vergt daarom ook minder techniek. Het mooiste plekje van de Felberg vind ik persoonlijk net onder de top aangezien je hier het mooiste panorama hebt over de omgeving en er veel minder mensen aanwezig zijn. Er is een panoramapunt aanwezig op de top, maar het is hier erg druk en het uitzicht strekt niet erg ver.

Van de top van de Feldberg gaat het naar beneden via een kiezelpad wat er soms gevaarlijk bij ligt. Bij de voet van dit pad ligt de populaire Wilhelmer Hütte, maar die was in deze tijden van Covid-19 gesloten, een fenomeen waar ik helaas erg vaak mee werd geconfronteerd tijdens mijn trekking door het Zwarte Woud. Gelukkig was er wel zelfbediening en kon ik de nodige suikers tot mij nemen met een cola. Het loont even de moeite om hier halt te houden, want de omgeving aan de voet van de Feldberg is fraai om even te bekijken.

De laatste vijf kilometer gaat het naar wintercentrum van Notschrei wat er opvallend kalm bijligt in de zomer. Via brede kiezelwegen gaat het naar beneden en hier en daar zijn er mooie plekjes die uitkijken over de omgeving. Het laatste stukje gaat door bos en na ruim vijfentwintig kilometer wordt mijn langst durende wandeling van de Westweg afgesloten.

Waar de twee vorige routes tegenvallers zijn, maakt de route van Titisee naar Notschrei veel goed met een erg leuke passage langs de Feldberg. Het is er ontegensprekelijk druk, maar de wat meer uitdagende passage verhoogt het wandelplezier zienderogen. De daaropvolgende panorama's zijn een traktatie voor de ogen. Als je een reden zoekt om een trekking te doen van de Westweg is dat wellicht deze wandeling!

Opmerkingen