Coördinaten 269

Geüpload 4 maart 2019

-
-
30 m
17 m
0
1,5
3,0
6,07 km

38 maal bekeken, 1 maal gedownload

nabij Ieper, Flanders (Belgique)

Le départ se fait près de la Porte de Menin, angle Frenchlaan et Gildenlaan.


Ypres est située dans le Nord-ouest de la Belgique dans la région du Westhoek. La ville compte 35 000 habitants, ce qui en fait la sixième ville de Flandre-Occidentale. Avec Lille et les villes de l'ancien bassin minier du Nord-Pas-de-Calais en France, elle participe aussi à un ensemble métropolitain de près de 3,8 millions d'habitants, appelé « aire métropolitaine de Lille », bien que dans les faits Ypres, isolée au cœur de la Flandre flamingante belge, soit fort à l'écart de l'agglomération lilloise vers laquelle elle ne regarde que peu, ayant des liens plus étroits avec les autres villes de Flandre belge.

Ypres est une ville historique avec un patrimoine architectural important, qui témoigne de la grandeur qu'a connue la ville au Moyen Âge, où elle fut l'une des principales cités drapières de Flandre, comme Bruges et Gand. Au xiiie siècle Ypres comptait au rang des plus grandes villes d'Europe mais elle tomba rapidement en déclin au profit de ses voisines. Plus récemment Ypres a été au centre des tristement célèbres batailles d'Ypres Ce lien renvoie vers une page d'homonymie durant la Première Guerre mondiale, la ville et ses monuments historiques ont alors été entièrement détruits. La plupart des monuments et des maisons anciennes ont été reconstruits à l'identique après la guerre, cela a donné lieu à un engouement pour le style régional, ainsi des maisons néo-flamandes diverses (gothiques, renaissances, baroques) mais s'inspirant très fidèlement de l'ancien ont été ajoutées pour compléter harmonieusement l'ensemble, ce qui donne aujourd'hui à cette ville un cachet flamand homogène et bien affirmé, évoquant Bruges.
De Menenpoort is een monument voor de 5796 Commonwealth (Britse) soldaten die om 15 augustus 1917 aan het front van Ieper het leven lieten en geen graf hadden. De poort werd gebouwd waar, voor vier jaar, de Britse troepen de stad verlieten om naar het front te gaan. De Porte d'Anvers, die dateert uit de 18e eeuw en hier vroeger was, was rond 1853 verdwenen. De Menenpoort werd ingehuldigd in 1927. De Last Post wordt elke avond om 20.00 uur getolereerd.
De kazematten dateren uit 1685. Ze zijn gebouwd volgens de plannen van Vauban. Door de jaren heen hebben deze "underground" veel verschillende opdrachten gekregen. Ze dienden eeuwenlang als een militaire bakkerij. Deze bomvrije ruimtes werden tijdens de Eerste Wereldoorlog door Britse troepen gebruikt als hoofdkwartier, kwartier en drukkerij. Tijdens de Tweede Wereldoorlog dienden ze als schuilplaatsen voor de bevolking van Ieper. Tegenwoordig zijn sommige kazematten volledig gerestaureerd en open voor het publiek. De gemeentelijke brouwerij Sinds april 2014 is er een nieuwe gemeentelijke brouwerij geïnstalleerd in een van de hallen. Deze brouwerij is een initiatief van de Brouwerij Sint Bernardus de Watou. We brouwen 2 bieren: de Wipers Times en Grotten Health. De naam Wipers Times is de krant voor Britse soldaten die werd gedrukt in de kazematten van 1916 tot 1918. De naam Grotten Health is geïnspireerd op de naam van het oude bier Grottenbier (Bières des Grottes) dat nu zal rijpen in kazematten. Mis het niet om het te proeven! Een elegante brasserie is geïnstalleerd in een andere kamer. U kunt een hapje eten aan smakelijke hapjes terwijl u geniet van een biertje uit de regio.
Het koor van deze kerk dateert uit de 14e eeuw, terwijl de lagere kerk een laatgotische stijl heeft. De toren werd opgericht in 1636 en kreeg een stenen torenspits tijdens de wederopbouw na de Eerste Wereldoorlog. De kerk is alleen tijdens kantooruren geopend
De koeler was een soort openbare koelkast. Diep in de grond gegraven, is het geïsoleerd door een dubbele bakstenen muur terwijl het bovenvlak is bedekt met aarde en beplant met bomen. In de winter werd de koeler gevuld met ijsblokken die in de sloot waren gesneden. Stro werd vervolgens verspreid over het ijs. IJs werd gebruikt om vlees en vis te bewaren, maar het had ook veel medische toepassingen (zoals pijnstillers en decongestiva). Rijke burgers, huizen van God, hospices en ziekenhuizen hadden toegang tot de koelbox. Bezoeken alleen in het gezelschap van een gids. Deze tuin (geïnstalleerd sinds 2014) bestaat uit verschillende tinctoriale planten die werden gebruikt om Yprois-stoffen te kleuren. Drie hoofdsoorten, bekend om hun heldere en duurzame kleuren, worden daar geplant; woad (blauw), gaude (geel) en meekrap (rood). De schilderworkshops hebben deze planten en variëteiten van deze soort tot de 19e eeuw toegepast. Je zult ook de wilde teasel vinden, een plant om wol en doek ruwer te maken
Dit natuurlijke en gevarieerde landschapspark (8 ha) werd gebouwd op de helling van de oostelijke wal, waar Vauban een grote gehoornde structuur had gebouwd. De ondergrondse kazematten bestaan nog steeds. !! Om er te komen, steekt u het water over via de brug, die bereikbaar is vanaf een van de torens.
Vauban veranderde de Ieperse Muur in een gebastioneerd fort. De bastions projecteren vijfhoekige vestingwerken. Voor het gordijn (centrale muur) staat de tang. Vroeger liet een in de aarde opgestuwde dijk de kanonskogels op deze tang stoppen. Vanaf het bastion maakten posterns (doorgangen in de muur) of een trap het mogelijk om de boten te bereiken en zo de eerste linie van de vestingwerken aan de overkant van de sloot te bereiken. Sébastien Le Prestre, markies de Vauban, algemeen bekend als Vauban (1 mei 1633 - 30 maart 1707) is een ingenieur, militaire architect, stedenbouwkundige, waterbouwkundige en Franse essayist. Hij wordt door Lodewijk XIV benoemd tot maarschalk van Frankrijk. Vauban voorspelt, volgens veel van zijn geschriften, de filosofen van het tijdperk van de Verlichting. Zoals Fontenelle benadrukt in de lofprijzing uitgesproken voor de Academie, heeft Vauban een wetenschappelijke, zo niet wiskundige, visie op de werkelijkheid en maakt hij er een breed gebruik van in zijn activiteiten. Expert in poliorcetics (dat wil zeggen in de kunst van het organiseren van de aanval of de verdediging tijdens het beleg van een stad, een plaats of een bolwerk), hij geeft het koninkrijk van Frankrijk een "ijzeren gordel" om van Frankrijk een weiland te maken - beschermd volgens zijn uitdrukking - beschermd door een gordel van citadellen. Het ontwerpt of verbetert honderd sterke plaatsen. De ingenieur heeft geen ambitie om onneembare forten te bouwen, omdat de strategie dan is om tijd te sparen door de aanvaller te dwingen om tien keer meer te mobiliseren dan die van de belegerden. Het schenkt Frankrijk een glacis waardoor het onaangetast wordt tijdens het bewind van Lodewijk XIV - met uitzondering van de citadel van Lille ooit genomen - tot het einde van de achttiende eeuw, wanneer de vestingen achterhaald zijn door de voortgang van de artillerie. Het einde van zijn leven wordt gekenmerkt door het geval van The Royal Tithe: in dit essay, verdeeld onder de mantel ondanks het verbod dat toeslaat, stelt Vauban een gedurfd hervormingsprogramma voor
Un peu plus loin, jolie maison en bois.
Van alle deuren die een dag toegang tot de stad hebben, is de Porte de Lille de enige die originele elementen heeft bewaard. Deze deur is verschillende keren getransformeerd. Vauban heeft de torens neergelaten en de muren verbreed. Naast de brug kunt u de Bourgondische torens, de sluiskamer uit de veertiende eeuw en het huis van de portier bewonderen. Op de top van de wal, naast de Porte de Lille, vindt u een WWI militaire begraafplaats, de begraafplaats War Cemetery. Op deze kleine begraafplaats zijn enkele graven van de Maori te vinden. In het Huis van de Portier werd het plan van de beroemde ontploffing van mijnen van 7 juni 1917 ontworpen door maarschalk Plumer.
De Tour des Frères Prêcheurs en de Lion Tower maken deel uit van de 14de-eeuwse Bourgondische enclos. Tijdens de Franse periode werden de torens neergelaten en omgevormd tot een schietplatform. Voor de torens, in de grote Sloot van de majoor, vormen drie kleine driehoekige structuren de eerste linie van de vestingwerken (Vauban, 1680). De Leeuwentoren is een hoektoren die zijn naam dankt aan zijn robuustheid: de muren zijn 2,40 meter dik. Een postern metselwerk door de aarden muur verbindt de toren met de stad.
In de zeventiende eeuw was de Porte de Bailleul één van de vier poorten van de stad die contact met de buitenwereld mogelijk maakte. De ingang was voorzien van een ophaalbrug waarachter een deur met noppen was. Vauban bouwde de Porte de Bailleul in 1683. Het verving de Porte du Temple Bourguignon van de veertiende eeuw, die verder naar het noorden lag. De deur van Bailleul werd in 1896 gesloopt. Tot 1865 moesten mensen die goederen naar de stad wilden brengen een 'eerbetoon' betalen
Ten westen van de stadswallen strekten vroeger uitgebreide verdedigingswerken uit: de hoornstructuren van Bailleul en Elverdinge, ontworpen door Vauban. Ze werden in 1744 gesloopt, maar gedeeltelijk heropgebouwd door de Nederlandse autoriteiten rond 1820. Na de laatste vulling van de sloten, in 1853, werd de nu beschikbare ruimte gebruikt voor de bouw van het station, de gevangenis en nieuwe lanen, onder andere.
In 1817 bouwde het Nederlandse leger dit boek op de fundamenten van een Frans kruitvat. Daar kon 75.000 kilo poeder worden opgeslagen. De muren, bomvast, hebben een dikte van 2,50 tot 3 meter. Een laag klei, tussen het dak en het plafond van de koepel, diende als buffer. The Powder Magazine heeft de Eerste Wereldoorlog overleefd. Bezoeken alleen in het gezelschap van een gids.
Passage étroit entre maisons, à ne pas rater.
Zoals de naam al doet vermoeden, was de vismarkt de thuisbasis van visverkopers. In het oude huis van Tonlieu (1899), ook wel "Minckhuisje" genoemd, moesten de vishandelaren de belasting betalen. Iets verder ziet u nog steeds twee prachtige overdekte kraampjes. Je kunt de vismarkt bereiken via de Fish Market Gate, die versierd is met Neptunus, de god van de zee.Een beetje verder vind je het Slagershuis waar het vlees ooit werd verkocht.
De Saint George Memorial Church is ook opmerkelijk. Deze Anglicaanse kerk herinnert aan de aanwezigheid van Britse troepen en burgers tijdens en na de Eerste Wereldoorlog.
De kathedraal is een oude gotische bisschopskerk herbouwd na de Eerste Wereldoorlog. Het herbergt de graven van bisschop Jansenius en graaf Robert de Bethune, de "Leeuw van Vlaanderen". Men kan ook een mooi zijaltaar bewonderen met een altaarstuk en het standbeeld van het wonder van Onze-Lieve-Vrouw van Thuyne. De toren stijgt tot 100 m en is niet toegankelijk. De lapidaire is de thuisbasis van de overblijfselen van Provost St. Martin. Wat het klooster betreft, het kan worden bewonderd aan de noordkant van de kathedraal. De kathedraal is vrij toegankelijk tussen 9 en 17 uur, behalve tijdens de diensten.
Ontworpen als overdekte markt en magazijn, werd Les Halles aux Draps gebouwd langs een waterweg (nu overdekt), de Ieperlee. Hun bouw werd voltooid in 1304. Tijdens de oorlog van 1914-1918, werd het gebouw volledig vernietigd, met uitzondering van een toren en sommige muren. De reconstructie werd toevertrouwd aan de architectenbureaus J. Coomans en PA Pauwels. Boven de 'Donkerpoort' onder het wapen kunt u het beeld bewonderen van Onze Lieve Vrouw van Thuyne, patroonheilige van de stad. Het is mogelijk om via het In Flanders Fields-museum de eerste verdieping van de Lakenhal te bezoeken. In het midden van Les Halles aux Feups staat het robuuste belfort (70m). De huidige torenspits bekroond door een campanile en een draak (1692) werd identiek herbouwd. Oorspronkelijk werd het onderste deel van de toren gebruikt als een schatkamer. Op de middelste verdieping bevond zich de wapenkamer. Van hieruit vindt het kattengooien plaats. In het Klokkenluidershuis zijn de 49 klokken die de beiaard vormen.
Prachtig museum dat je niet mag missen. Een magnetische armband maakt het activeren van getuigenissen in zijn taal mogelijk. 100 jaar geleden was de regio Ieper het toneel van een van de meest verwoestende conflicten in de geschiedenis. Nu de laatste getuigen zijn overleden, is het In Flanders Fields-museum meer dan ooit de toegangspoort tot de Eerste Wereldoorlog in Vlaanderen. Het In Flanders Fields Museum confronteert de bezoeker met de gevolgen van de Grote Oorlog. Groot en klein ontdekken leven en dood in de frontstreek van Ieper. De tentoonstelling, met zijn aangrijpende videoprojecties, exclusieve geluidsfragmenten en moderne multimediatoepassingen, dompelt je onder in het leven aan de voorkant. Elke bezoeker ontvangt een "poppy" -armband waarmee ze tijdens de Eerste Wereldoorlog vier persoonlijke verhalen van "mijnheer of mevrouw iedereen" kunnen lezen. Eenmaal verbonden, kom je in contact met iemand zoals jij, die de oorlog een eeuw geleden kende.
Musée sur l'histoire de la ville.
Na Sint-Niklaas is de Grote Markt van Ieper de grootste van Vlaanderen. Elke zaterdagochtend verwelkomt het de markt op vrijwel al zijn oppervlak. De Grote Markt van Ieper wordt begrensd door de Lakenhalle, de Nieuwerck, de oude Châtellenie en het gerechtsgebouw, maar ook door een veelvoud aan winkels en gezellige cafés en restaurants.
De gevel van dit gebouw is versierd met een reeks medaillons die de zeven hoofdzonden voorstellen. Na de Eerste Wereldoorlog diende de oude chatellenie als een stadshotel. Moeilijk om elke zonde te identificeren!
Met de auto kan de dag eindigen met een bezoek aan de Tyne Cot Cemetery, een Britse militaire begraafplaats, een paar kilometer verderop, aan de Passchendaele (Berten Pilstraat 5a, 8980 Zonnebeke).

Commentaar