Moeilijkheidsgraad   Gemakkelijk

Tijd  6 uur 20 minuten

Coördinaten 2802

Geüpload 2 mei 2017

Uitgevoerd april 2017

-
-
24 m
13 m
0
3,6
7,2
14,46 km

13 maal bekeken, 1 maal gedownload

nabij Besterd, Noord-Brabant (Nederland)

We parkeren (gratis) op het Rosmolenplein en beginnen onze wandeling door de ‘herdgangen’, in vroegere eeuwen landelijke gehuchten. Tussen herdgangen en stadscentrum ontstonden de textielfabrieken en de woonwijken. De herdgangen zijn nog steeds een vrij rustige buurt van veelal vrij gewone woonstraten.

In de herdgang Goirke komen we aan de heilige Dionysiuskerk. Deze kerk uit 1835 in vroeg-neogotische stijl gebouwd in basiliekvorm, kwam er dankzij de steun van koning Willem II. Ook het oude kerkhof naast de kerk is een bezoekje waard.

Verderop komen we aan de hypermoderne ingang van het Audax Textielmuseum Tilburg waar we in het 19de eeuwse gebouw de historie van Tilburg als textielstad kunnen gaan bekijken.

Door een mooi straatje komen we bij het Wilhelminapark uit 1898. Romantisch aangelegd met vijver, grasweiden en kromme paadjes tussen de bomen. En op een hoek het beeld van Peerke Donders. Petrus Norbertus Donders, vertrok na zijn priesterwijding in 1841 naar Suriname om te werken met leprapatiënten. Hij werd in 1982 zalig verklaard.

Wat verder herbergt de voormalige wolspinnerij De Pont onderdak aan werken van hedendaagse kunstenaars.
We steken de Ringbaan-West over naar de Rooi Pannen, een opleidingsinstituut voor toerisme, recreatie en horeca. Verderop staat een oude tiendenschuur in een rustige tuintjes-omgeving. Aan het volgende kruispunt trekt de Suleyman moskee de aandacht. De grootste van Tilburg en qua architectuur een combinatie van modern met islamitisch.

Nu het drukke kruispunt over en over de spoorweg. De 143m hoge woonflat Westpoint domineert met zijn 47 verdiepingen de omgeving. Langs het Regen-boogpark gaan we naar het Kromhoutpark. Hier stond voorheen de Kromhoutkazerne, waar nog slechts enkele gebouwen van overblijven. De rest werd in 1990 gesloopt.

Langs de zeer fraaie Watertoren wandelen we naar het missieklooster De Rooi Harten. De watertoren werd in 1897 ontworpen om met zijn 1000 m³ de waterdruk constant te houden. Voordien kwam alle drinkwater in Tilburg van de stadspomp op de markt.
Het klooster van de missionarissen van het Heilig Hart, de Rooi Harten, wordt tegenwoordig verbouwd tot woningen. Het Missiehuis is een mengstijl van neogotiek en neorenaissance.

We volgen de Bredaseweg tot het indrukwekkende Rooms Katholiek kerkhof uit 1828. Aan de straatkant houdt een rij opvallende, spierwitte gietijzeren beelden de wacht. Op het kerkhof zelf vele bijzondere grafmonumenten van grote textielbaronnen maar ook dat van de 11-jarige Marietje Kessels, in 1900 vermoord in de nu gesloopte H. Hart kerk. De dader is onbekend, maar zou binnen het personeel van de kerk gezocht moet worden.

We komen nu aan de Stadsheer van Tilburg, een 101m hoge toren met 30 verdiepingen. Onderaan kantoorruimte, de rest appartementen met kenmerkende balkons, in de volksmond bekend als de 'vogelkooikes'.

Rechtsaf komen we aan het schitterende gebouw van Natuurmuseum Brabant met zijn opgezette dieren, fossielen, planten en insecten. Het museum is heel kindvriendelijk. Links zien we het centrale station van Tilburg, het eindpunt van de eerste Nederlandse spoorlijn Breda – Tilburg uit 1863. Het huidige stationsgebouw is uit 1965 en bestaat voornamelijk uit een hoge, opmerkelijke overkapping, waaronder de perrons liggen.

Rechts van het station staat een monument ter nagedachtenis aan de oorlogsslachtoffers. Deze klokkentoren met 12 klokjes kreeg door haar vorm de bijnaam 'wasknijper'.

En dan gaan we nu naar het hart van Tilburg, de stad van de Kruikenzeikers. Fraaie gevels in de Stationsstraat getuigen van de glorie van weleer. Langs de Oude Markt met de oude stadspomp, door de Heuvelstraat, de grootste der winkelstraten, langs het stadhuis en over de Markt.

Nadat Tilburg in 1809 van Napoleon Bonaparte stadsrechten verkreeg, kwamen belangrijke verbindingswegen en de spoorlijn in gebruik. Ook koning Willem II verbleef graag in Tilburg. Hij liet in 1847 een paleis bouwen als buitenverblijf, het ligt tegenwoordig in het centrum van de stad. Het paleis maakt nu deel uit van het gemeentehuis onder de naam Paleis-Raadhuis.

We wandelen voorbij het beeldje Kruikenzeiker uit 1986. Het verwijst naar het textielverleden van Tilburg toen de werknemers gevraagd werd om urine mee te brengen naar de fabrieken voor het wassen en kleuren van de wol

Door de Emma-Passage gaan we naar het Heuvelplein, in de zomer met volle terrassen. De St. Jozefkerk, Heuvelse Kerk genoemd, is een driebeukig neogotische kruisbasiliek uit 1872-1889. Opvallend zijn de twee achtkantige, 72-meter hoge torens die deze kerk tot het vierde hoogste gebouw van Tilburg maken.

Achter de kerk komen we aan Poppodium 013, een fusie van drie concertzalen tot grootste muziektempel. Het gebouw valt op door de ronde vormen op de buiten-kant sieren, alsof honderden CD’s er op geplakt zijn. Verderop staat de gedenknaald voor het overlijden van koning Willem II. Het huidige monument is niet meer het originele, alleen het medaillon met de beeltenis van Willem II is nog van de oude gedenknaald uit 1874.

De bekende hoge schoorsteen van de Beka stond vandaag in de steigers. De Textielfabriek Van den Bergh-Krabbendam werd opgericht in 1853 en sloot in 1968.
We wandelen door het Kazernehof van de Lancierskazerne. Achteraan zien we de witte paardenstallen, waarin nu het Regionaal Archief Tilburg is.

Tegenover de kazerne staat een oude wollenstoffenfabriek van BeKa waar ruwe wol werd schoongemaakt en met smoutolie behandeld. Men noemde dat duvelen omdat de arbeiders er erg smerig uitzagen en het gebouw werd het Duvelhok genoemd. Het werd in 1984 gerestaureerd en is sinds 2012 een ontmoetingsplaats voor studenten.

Door een straat met wat rijkere maar veelal wat oudere woonhuizen wandelen we naar Interpolis, in 1969 ontstaan uit een fusie van verzekeringsmaatschappijen en sinds 1990 door Rabobank verworven en de grootste verzekeringsgroep van Nederland geworden. Achter het gebouw ligt het Tivolipark of de Interpolistuin. Naamgever van deze groene oase is verzekeraar Interpolis, eigenaar van het futuristische reusachtige gebouw dat er pal naast staat.

We steken de drukke baan over, gaan onder de spoortunnel door en zien we links nog de oude werkplaatsen van de Nederlandse Spoorwegen. Daarna volgen we rechtdoor de Besterdring en gaan aan het pleintje rechtsaf door de Hoefakkerstraat terug naar het Rosmolenpleintje.

Commentaar