Moeilijkheidsgraad   Gemakkelijk

Coördinaten 149

Geüpload 25 juni 2017

Uitgevoerd juni 2017

13 maal bekeken, 0 maal gedownload

nabij Achterveld, Utrecht (Nederland)

Landgoederen, Vinex en de rust van de Ooster- en Arkemheensepolder
Een merkwaardige etappe met grote contrasten tussen natuur en menselijk ingrijpen in die natuur. We beginnen in Achterveld: een rustiek, maar uniek plaatsje in de Gelderse vallei. Het is namelijk een katholieke enclave in een overwegend streng protestants christelijk milieu. Vanuit Achterveld kruisen we de Barneveldse Beek, een van de vele gekanaliseerde Veluwse stromen die het water moeten afvoeren en we komen langs landgoed Stoutenburg, wat in de 13de eeuw door de schout van Eemland is gesticht. De Utrechtse grens loopt hier langs vele spoor- snelwegen (A1 en A28 ) die Utrecht met het oosten verbinden. We moeten dan ook over een viaduct door Hoevelaken (bekend om zijn verkeersplein) naar het noorden naar Huis Hoevelaken met een geweldig lange achtertuin. Al in de 14de eeuw is het land verkocht aan een heer van Gelre, waardoor het in Gelderland kwam te liggen. Het gebied is 400 meter breed en 3km lang en loopt precies in de goede richting. Op dit moment is het Bouwfonds Nederlandse Gemeenten (die van de gezonde hypotheken) eigenaar. Opnieuw moeten we een spoor- en snelweg slechten en we belanden in een tamelijk futuristisch omgeving van Amersfoort: Een compleet nieuwe Vinex wijk (Vathorst) met ultra moderne huizen die er ouderwets uitzien, een nieuw NS station en een brede boulevard. Van het oorspronkelijke landschap is niets meer over. Er staan zo'n 10,000 nwe woningen voor 30,000 inwoners. Het is dan ook een hele rust als je na zo'n 2 kilometer de Laak kunt volgen. Het is een afwaterinskanaal, wat voor diverse recreatiedoeleinden al is ingepland. Een dubbelbaans snelwegfietspad is al helemaal klaar. Gelukkig is het oostelijk gedeelte van de Laak tot beschermd natuurgebied verklaard. Je ziet er in het voorjaar vele weidevogels broeden (Kievit, Grutto, Zwanen) en zolang je niet achterom kijkt (Vathorst) is de natuur hier mooi. Na zo'n vier kilometer over de kaden is de oostgrens van Utrecht geslecht en komen we aan op het Nauw van Nijkerk. Daar waar vroeger de Zuiderzee was. In de nacht van 13 op 14 januari 1916 braken hier de dijken nog door en men besloot om de Zuiderzee af te sluiten (1932). De vissers in Spakenburg vonden dat niet leuk. Toch heeft Spakenburg de grootste (sterk gesaneerde) vloot die buitengaats gaat. Spakenburgers zitten nu vooral in de vis- en broodhandel. Op alle markten vind je wel een Spakenburger of iemand van Bakkerij het Stoepje. Spakenburger zijn gemiddeld christelijk, maar toch lang niet zo als in Urk. Het is zo'n beetje de Christenunie contra de SGP. En het aardige van die behoudende plaatsjes is, dat je er klederdracht ziet. In 2008 lopen er nog 300 vrouwen met kraplap rond. Een interessant fenomeen is de BRIC ziekte. Die ook wel Spakenburgse ziekte wordt genoemd omdat het hier meer dan gemiddeld voorkomt. BRIC is een stofwisselingsziekte die met vreselijke jeukaanvallen gepaard gaat. Vanwege de hechte familierelaties krijgt het BRIC gen hier wat meer kans dan elders.

Bekijk meer external

Commentaar