-
-
77 m
44 m
0
2,5
4,9
9,81 km

1641 maal bekeken, 18 maal gedownload

nabij Roosbeek, Flemish Region (Belgique)

Vertrek aan de kerk van Roosbeek

Enkele interessante teksten ter duiding:

De kerk van Roosbeek bewaart van haar 15de-eeuwse laatgotische aanleg de vierkante westertoren met 18de eeuwse spits en het koor van witte zandsteen van Gobertange
In 1855 werd het driebeukig schip neogotisch verbouwd door A. Van Arenbergh van Leuven die ook de kerk in Boutersem ontwierp.
De kerk bevat een mooi gerestaureerd orgel en tal van interessante beelden oa het laatgotische stenen, geschilderd beeld van Sint-Anna-Ten-Drieën en een Sint-Niklaas uit de 16°eeuw; Sint-Sebastiaan en de gebakken Piëta zijn 17de eeuws.
Links vooraan in de kerk vindt men de obiits van de familie de Loën d'Enschede."Obiit"is de latijnse uitdrukking voor "hij/zij is gestorven". Deze panelen zijn dus een soort rouwbrieven of bidprentjes.
De kerk bezit o.a. nog een prachtige monstrans en een ciborie waarop het wapenschild van de familie de Loën voorkomt.Op het kerkhof, tegen het koor vindt men een grote grafsteen van Rudolf van Navarra(+1651), kwartiermeester van het Spaanse leger die in 1648 het kasteel van Roosbeek liet bouwen en zijn echtgenote Gisberte van Loën(+1673)

Kempeneers: "Op 21 september 1837 werd de spoorlijn Leuven-Tienen ingewijd. Volgens het eerste projekt van 1833 zou de spoorweg bij het verlaten van Kumtich naar het zuiden afbuigen, richting Bost. Bij dit voorstel zou het Tiense station dan gebouwd worden in Overlaar, ter hoogte van de huidige E 40. Later werd de spoorweg evenwel naar Tienen opgeschoven. Hierdoor kon Avendoren zich uitbreiden. Het bekendste bouwwerk was de Tunnel van Kumtich. Hij was 990 m lang, 3,98 m breed en 5,50 m hoog, gelegen tussen kilometerpaal 37 en 38."
Wikipedia: In 1842 werd de spoorlijn tussen Leuven en Luik op dubbelspoor gebracht. In 1844 werd besloten om naast de bestaande tunnel een tweede tunnelkoker te graven, ondanks protest van ingenieur Stephenson. Deze graafwerken veroorzaakten de instorting van beide tunnelkokers. Een Romeinse grafheuvel, die boven op de Blauwberg stond, ging mee de diepte in. De tunnel werd uitgegraven door Luikse mijnwerkersvrouwen die de aarde in rugmanden naar boven droegen. Terwijl ze de helling beklommen, breiden ze kousen. Bij deze graafwerken vond men veel Romeinse graven en aardewerk. De dubbelsporige lijn 36 werd in de nieuwe uitgraving aangelegd. Door de instorting waren ook twee wegen onbruikbaar geworden. Hiervoor werden twee bruggen aangelegd, die nu de beide uiteinden van de tunnel markeren.
De tunnel van Kumtich was de eerste spoortunnel in België. Bij de aanleg van spoorlijn 36 tussen Leuven en Tienen moest bij Kumtich de Blauwberg voor een lengte van 1 km doorboord worden. Hoewel een andere oplossing gekozen had kunnen worden, wilde men omwille van het prestige een tunnel graven. Op 21 augustus 1835 werd door minister Barthélémy de Theux de Meylandt het ontwerp van de tunnel goedgekeurd. De tunnel werd 990 meter lang, 3,98 meter breed en 5,50 meter hoog. De binnenkant werd bekleed met baksteen. Er werd 1 spoor aangelegd in de tunnel.
Na de bouw van de tunnel bouwden de arbeiders in 1838 een bakstenen kapel voor de heilige Barbara om haar te danken voor het gunstige verloop van de werken.

De tocht door de tunnel duurde 3 minuten en was een echte sensatie. De duisternis en het oorverdovend lawaai waren angstaanjagend. In een toeristische brochure, de Atlas pittoresque van 1840, beschrijft Alph. Wauters de doortocht als volgt: "Le convoi s'élance cans cet étroit passage avec un bruit terrible, les parois de la voute répètent en les redoublant le frottement des roues sur les rails et les sifflements de la locomotive, la colline elle même semble trembler en fuyant, des ténèbres épaisses vous environnent et viennent redoubler la terreur de plus dune aimable voyageuse, qui se serre, en tremblant, contre son voisin à de plus douces émotions".
En als men daarbij denkt aan de klassieke mythologie, gaat Wauters verder, zou men zich wanen in de schoot van de Etna, waar Vulcanus en de Cyklopen de bliksems smeden van de koning van het heelal. Maar na 3 minuten is de angst voorbij, want daar duikt het lieflijke Kumtich op, of zoals Wauters zegt: "C"est avec plus de plaisir qu'on examine le village de Cumptich et la jolie tour de son église".

Soms was de werkelijkheid eens anders. Op 21 september 1837 hadden speciale treinen de overheden en genodigden naar Mechelen gebracht om vandaar te vertrekken naar Tienen. De rit duurde twee uur. Om kwart over drie in Tienen aangekomen, werden de minister van openbare werken en de genodigden ontvangen door het gemeentebestuur, in een voor de gelegenheid opgericht paviljoen. Daarna vertrok de stoet naar het stadhuis waar een banket aangeboden werd. De ellende begon pas bij de terugreis. De eerste trein vertrok om 6 uur. Nauwelijks was de lokomotief Hercule door de tunnel, of hij verloor een wiel. Na een uur van vergeefs wachten, trokken de reizigers langs de spoorweg te voet naar Leuven. Het werd al vlug donker en in die duisternis tuimelden de reizigers voortdurend over de dwarsliggers. Volgens een verslag van tijdgenoot Jobard in Le Courier belge, was het toen mode om lichte satijnen schoentjes en kousen met gaatjes te dragen. Men kan zich voorstellen op welke wijze deze dames in Leuven zijn geraakt. Hier moest het hoge gezelschap nog lange tijd wachten, want Hercule kwam met de wagons pas toe om zes uur "s morgens. Twee uur later, zegt Jobard, kwamen de vermoeide reizigers in Brussel aan. Maar of ook de arbeiders vermoeid waren, daarover rept de journalist met geen woord.

Naast de tunnel kwam een tweede. Toen deze op 21 januari 1845 instortte, verwekte dit voorval een groot schandaal. Meer dan 500 arbeiders werkten aan de afbraak van de twee tunnels, zodat de trein voortaan in de open lucht zou rijden.
De bouwer van de tunnels, ingenieur Menu, overLeed kort daarop te Binche, op donderdag 9 oktober 1845.

Door de instorting waren ook twee wegen onbruikbaar. Het zuiden van Kumtich kon slechts langs een omweg bereikt worden. Daarom werden in 1849 twee bruggen gebouwd. De eerste spoorwegbrug ligt op de Oude Baan, de tweede op de Sint-Barbarastraat.

Kempeneers: " Volgens een Status animarum (of zieltjeslijst) van 1771 woonden in Kumtich 134 families of 710 "zielen". Ze leefden verspreid als volgt: in Kumtich (dorp) 75 families of 370 zielen, in Breisem 20 families of 110 zielen, in Bielekout 3 families of 26 zielen, in Hoksem 16 families of 98 zielen, en in Stratem 20 families of 106 zielen. Eigenaardig genoeg verdween Stratem daarna van de kaart."

Kempeneers: "De naam Kumtich behoort tot de groep nederzettingsnamen, gevormd met het Gallo-Romeinse achtervoegsel -acum. Het eerste lid van acum-namen is dikwijls een Romeinse persoonsnaam. Zo is Kumtich te verklaren uit ouder Comitiacum, met de betekenis "toebehorend aan Comitius". De oudst overgeleverde vormen zijn: 1140 Compteka, 12de eeuw Comptec, 1189 de Conteyo, 1212 Cumthihc, enz. Vanaf 1947 is de verplichte en gemoderniseerde schrijfwijze Kumtich.
Een gelijkaardige naam komt in Luxemburg voor, namelijk Küntzig, maar met Luxemburgse taalontwikkeling. De oudste vorm luidt in 1440 de Cumiciaco. Toevallig is de oudst opgetekende vermelding van Kumtich even oud. Ook het nabijgelegen Vissenaken is een acum-naam. Het eerste lid is waarschijnlijk de persoonsnaam Fescennius."

Kempeneers: 'Kumtich telt een groot aantal kapellen. Interessant is de Sint-Barbarakapel, opgericht ter ere van de Heilige Barbara, bij de bouw van de tunnel en de spoorweg in 1836-37. De kapel staat dan ook dicht bij de spoorweg, namelijk op perceel F 146 bij de Geeststraat. In de steen die de eenvoudige kapel bekroont, staat een jaartalvers of chronogram. De tekst is geschreven in slecht Latijn, maar de bedoeling is duidelijk. Sommige letters zijn groter. Als je deze letters beschouwt als een Romeins getal, bekom je een datum. Om deze letters des te meer te laten opvallen, werden ze in het rood geschilderd. De kleine letters zijn dan zwart.'

Kempeneers: "Het gehucht Breisem was zeker belangrijk, vermits de abdij van Sint-Cornelis-Munster er begin 14de eeuw een kapel liet bouwen. Deze Sint-Corneliuskapel is een pittoresk gotisch gebouw van kwartsiet en kalkzandsteen (fig. 7). Ze staat op de hoek van de Kapelleblokstraat en de Kerkomsestraat, op perceel A 291. Merkwaardig is de verdoken oude put, op enkele passen achter de kapel."

Bekijk meer external

Commentaar